မင္းေရွ့မွာဒူးေထာက္အရံႈးေပးတယ္

မင္းေရွ႔မွာဒူးေထာက္အရံႈးေပးတယ္
ဘယ္ဟာဘာမွ မထူးဆန္းဘူး
မၾကံဳဘူးလို႔ ႐ူးေနတာ . . .
ဘယ္ဟာဘာမွ မထူးဆန္းဘူး
မၾကံဳဘူးလုိ့ ႐ူးေနတာ
ဒါေပမဲ့ ျပတ္သားဖုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး
အခ်စ္ဆုိတာ ဆန္းၾကယ္တာေတြထက္ ပုိဆန္းၾကယ္လုိ႔
လူေတြအားလံုး ဒူးေထာက္အရံႈးေပးေနရတာ။

ေရးသားသူ- ကိုကိုၾကီး

ၾကိဳက္မိတဲ႔ကဗ်ာေလးမို႔ ျပန္လည္မ်ွေ၀လိုက္ပါတယ္..အခ်စ္ကို အခ်စ္အတိုင္း ထားတာက အေကာင္းဆံုးပါပဲတဲ႔ ဆရာမ ဂ်ဴး အပါအ၀င္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလူေတြ ေျပာၾကပါတယ္..သူ႔ကုိတျခားအရာေတြနဲ႔ သြားေရာမိရင္သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပူေလာင္ေနၾကရတာတဲ႔..အခ်စ္အတြက္ခံစားေနၾကရတာတဲ႔..ဒါေပမယ္႔လည္း ခုကဗ်ာထဲကလိုပါပဲေလ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်စ္ကို ဒူးေထာက္ေနရဆဲပါပဲ..သူ႔အတိုင္းမထားႏိုင္ၾကလို႔ပါ..
အခ်စ္ဟာ အခ်စ္ဆိုေပမယ္႔လည္း.....

ၾကိဳက္မိတဲ႔ ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)၏ ကဗ်ာမ်ား

ေသာကေျခရာ(၅)
တြယ္တာလွေပမယ္႔ ကြယ္ရာကပဲ ခ်စ္ေတာ႔မယ္… အဆင္ခက္ေလေတာ႔ မၾကင္ရက္တယ္
သခင္ဆိုမလား ၿငိဳျငင္ရင္ ကိုယ္႔အျပစ္ပါပဲ
စိတ္ညစ္တယ္ကြယ္…..

သံေယာဇဥ္ တြယ္ကာရစ္ေပမယ္႔ ျပန္ေျပာလွ်င္
ေ၀ဒနာျဖစ္ရံုမို႔ ခ်စ္တတ္သူ အမူလုပ္ပါလို႔
မပူရုပ္ကို ဟန္ေဆာင္တင္းေပမယ္႔
ရင္တြင္းမွာ မၾကည္ေမြ႔ေလေတာ႔
သည္ေန႔လဲ စိတ္ညစ္တယ္

သိပ္ခ်စ္တယ္ မဆိုသာေတာ႔…...
ပါးစပ္က ေျပာမွလား ႏႈတ္ဖ်ားမွာ ေမတၱာမရွိပါဘူး
အၾကည္႔ဆံု ေ၀ဒနာေႏြးေတြက အၾကင္နာ ေျခရာေလးေတြပဲ
အေတြးမွာ ရစ္တ၀ဲနဲ႔ ခ်စ္သည္းရယ္
ဘာသာေျဖလို႔ မာယာေတြ ဟန္ေဆာင္ထိန္းကာ သူစိမ္းေတြေပါ႔…..
***********************

ႏြယ္အရိပ္
တြယ္မွာစိုးလို႔ ႏြယ္ၾကိဳးညြန္႔သစ္
မပတ္ရစ္ေအာင္ ျဖတ္ပစ္ခဲ့ရေတာ့မွာလား....။
လိုက္မွာစိုးလို႔ ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ ကိုယ့္အရိပ္နဲ႔ခဲြ
အေမွာင္ထဲမွာ ေရွာင္လြဲရေတာ့မွာလား...။
ျဖတ္မရတဲ့ ႏြယ္ သတ္မရတဲ့ ႏြယ္ ဖယ္မျဖစ္တဲ့ အရိပ္
တြယ္ရစ္တဲ့ အရိပ္ တကယ္ခ်စ္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္လား
ႏွလံုးသားမွာ အနာတရနဲ႔ ထာဝရ ေရာက္ေရာက္လာတာ
ေၾသာ္..... ကာလ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ...။
***********************

အရိႏၵမာသိပါသည္
ျမင္ကတည္းက ရင္္ထဲမွာစဲြခဲ့တယ္ မဏိစႏၵာ။
ဘုရင့္ဘဏၰာမေတာ္မတရားနဲ႔ အရွင့္အာဏၰာေစာ္ကားခဲ့သူမို႔
(ေၾသာ္...) ဓါးထိကာအေသသတ္ရင္လည္းေက်နပ္မွာပါ။
မေလ်ာ္တာအခက္ၾကံဆမိလို႔ အေနာ္ရထာမာန္ရွမွာလည္း
ခံရမယ္ေသအခ်ာ သိေပမယ့္
ေဝဒနာရွိသူရင္မွာမေအးေလေတာ့
ေသေဘးကိုတဲ့မျမင္သာ အၾကင္နာကႏွစ္ဆင့္ပိုကဲ။
အရွင့္ဘဏၰာမေတာ္မတရားနဲ႔ ဘုရင့္အာဏၰာေစာ္ကားခဲ့သူလို႔
ကဲ့ရဲ႔ကာဆိုခ်င္ဆို ျငိဳျငင္လိုျငိဳျငင္လိုက္ ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ကိုယ့္ၾကမၼာေပါ့။ အရွင့္အာဏၰာမဖီဆန္ရဲတာေၾကာင့္ လက္လႊဲကာေရွ့ေတာ္ဆက္ရေပမယ့္ ေမြ႔ေပ်ာ္ရက္တယ္သခင္ထင္သလား ရင္ခြင္မွာဆယ္ေနကဲသလို
အျမဲပူေလာင္လွခ်ည့္ ရင္ထဲကိုလံွမထိက ခ်စ္မိသူအသည္းေၾကြျပဳန္းကာ
မဏိစႏၵာရယ္...
ကိုယ္ကေတာ့အျမဲေသဆံုးခဲ့ျပီပဲ။
****************************

မာယာမိုး
ၿပိဳမေယာင္ ဟုိိေတာင္က မိုး….. ။
ေလအေ၀ွ႔မွာေတာ့ ေရေငြ႕ေတြဘယ္ဆီတိမ္းပါလို႔
ဘယ္ယိမ္းကာ ဘယ္ကိုပါသလဲ ေ၀ဒနာပူပူသေရြ႕ကို ကြယ္….
သူေမ႔မွာစိုး ………။
****************************
ခ်စ္သူ

မ်က္စိမိွတ္ထားပါလ်က္
ေကာင္းကင္ကို သတိရသည့္အခါ
တိမ္မ်ားကို ျမင္ေနရပါသည္။

အလြန္ေ၀းကြာသည့္ အရပ္သို ့ေရာက္ေနပါလ်က္
ပင္လယ္ျပာကို စဥ္းစားမိသည့္အခါ
လိွဳင္းပုတ္သံကို ၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္။

အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ အိပ္ေနပါလ်က္
ဥယ်ာဥ္ထဲသို ့ စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ
ႏွင္းဆီရနံ ့ကို ခံစားရရိွေနတတ္ျပန္သည္။

ေသဆံုးသည္အထိ
မွတ္မိကြ်မ္း၀င္သြားေစမည့္အရာမွာ
(ငါ့)ခ်စ္သူသာျဖစ္ပါ၏။ ။

****************************
ေဝး

လြမ္းမ်က္ရည္ေဝဒနာေပးခ်င္လို ့
ပန္းသက္ေသေျခရာကေလးေတြနဲ ့
ေသြခြာေျပးပုန္းသူခင္။

အတိမ္းခက္ေပမယ့္
စိမ္းရက္တယ္ျငင္ျငိဳမလား
ရင္ကိုခြဲကာ သခင္ၾကည့္လွ်င္ျဖင့္
ျမင္မိမယ္ထင္။

သမုဒယဆိုတဲ့ ခ်စ္ၾကိဳးတစ္မွ်င္
ရစ္တိုးငင္လို ့အဝိဇၹာလႊမ္း
ပူပူသေရြ႔ကိုေတာ့
သူသူေတြ႔ကာဘယ္လိုသိႏိုင္မလဲ
ရင္ထဲမွာကြၽမ္းေျမ့ေဆြး
ေဝးေဝးကလြမ္း။

*****************************

ထာဝရ

ပြင့္လွ်င္လည္းနမ္း
ႏြမ္းလွ်င္လည္းေကာက္
ေျခာက္လွ်င္လည္းသိမ္း
တိမ္းညြတ္တြယ္မက္
သည္တသက္မွာ
တပြင့္သာေလ
စြဲလမ္းေနမည္
ေဝေဝေၾကြေၾကြ ျမတ္ႏိုး၏ ။

*****************************
ညိဳ

ဟိုး...ေတာင္ထိပ္မွာ
မိုးရိပ္ညိဳညိဳ႔ မိွုင္းရီဆို႔လွ်င္
ပိုလို႔တမ္းတ သတိရလ်က္
ေျဖေျပခက္လို႔...
မ်က္ဝန္းထဲမွာ မိုးရြာျပီညိဳ...။

ဒါပါပဲကြယ္...
ပံုျပင္ရယ္ထား အိပ္မက္မ်ားလို
ေမ့သြားႏိုင္ရိုး အျဖစ္မ်ိဳးလား
ျမတ္ႏိုးေႏွာင္ရစ္ ေသာကျမစ္လွ်ံ
ခ်စ္ျခင္းဆင္းရဲ မိုးသားမည္းညိဳ
ျပိဳမည္အံုးအံုး မိုးထစ္ျခံဳးျပီ...
ႏွလံုးသားေတာင္ထိပ္က အလြမ္းမိုးရိပ္ေတြပါ ညိဳ ။ ။

********************************

ပန္းပြင္႔ရွိမွ၊ ရနံ႔ရတာမဟုတ္ပါဘူး၊

ဖူးသည္႔တစ္ငံုငံုသည္႔တစ္ပြင္႔၊

နမ္းခြင္႔တစ္ရႈိက္ရသည္႔ခိုက္မွ၊

ထာ၀ရတည္ကာလရွည္လ်ား၊

ႏွလံုးသားမွာစြဲၿမဲစြာျဖင္႔၊

ထံုနံ႔ရီေ၀ပ်ံ႕ဆြတ္ေစ၏ခ်စ္သူသိေလ … ။

မ်က္ႏွာေတြ႔မွ၊ ျမင္ခြင္႔ရတာမဟုတ္ပါကြယ္၊

ဘယ္ကိုသြားသြားဘယ္နားေရာက္ေရာက္၊

ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀းအေတြးမွာရွိ၊

အၾကည္႔မွာျမင္သူပဲထင္တယ္၊

ေကာင္းကင္လုိပဲေမာ႔ၾကည္႔ဆဲမွာ၊

ေတြ႔ႏုိင္ပါ၏ခ်စ္သူသိေလ … ။

အသံၾကားမွ၊ နားမွာဆတ္ဆတ္

ၾကားလာတတ္တာ၊ မဟုတ္ပါေလ

စမ္းေရသံၾကား၊ သူ႔စကားရွိငွက္၏ေတးမွာ၊

သူ႔သံသာေတြႏႈတ္ေျခြစကား၊

နားမွာတီးတိုးဟုိး…အရင္လို၊

ရႊင္ခ်ိဳၾကည္ျမၾကားေနရ၏ ခ်စ္သူသိေလ … ။

ခ်စ္သူသိေလသတိရလွ်င္၊

ေဒသအကြာေနရတာကြဲ၊

ဘယ္လိုခြဲခြာဘယ္ေလာက္ကြာမလဲ…ဘယ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊

တြယ္တာရစ္ငင္ထာ၀ရထင္ေသာ၊

ရင္ထဲအရိပ္စြဲလမ္းစိတ္ျဖင္႔အိပ္မက္တုိင္းမွာ ရွိေနသူ … ။

(လြမ္းသူ႕ရင္ကိုျငိမ္းပါလွည္႔ ၀တၳဳမွ)

*******************************

ၾကိဳက္နွစ္သက္မိေသာ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း) ရဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြကို မ်ွေ၀တဲ႔အေနနဲ႔တင္ျပလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ဘယ္အခ်ိန္မွာပဲဖတ္ဖတ္ ကဗ်ာတိုင္းက ေႏြးေထြးမွုေတြေပးတယ္..
တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနခ်ိန္မွာအားေပးေဖာ္ေတြဆိုလည္းဟုတ္တယ္..။
စိတ္ညစ္ေနခ်ိန္ ဒီကဗ်ာေလးေတြကို သတိရမိလို႔ ပို႔စ္အျဖစ္တင္ပါတယ္...

တမ္းတမိတာက..ကၽြန္ေတာ္႔ အဖြား...

ဘ၀ ဆိုတာနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ အက်ယ္မညည္းခ်င္ပါဘူူး။
ေလာကမွာ လူေတြ တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာ ဆန္းေနၾကမွာပဲေလ...။
ေတြေ၀တဲ႔စိတ္နဲ႔ အားနာတဲ႔စိတ္ တစ္ထပ္တည္း သြားက်တဲ႔အခါ...ကၽြန္ေတာ္႔ကို လူေတြ လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္သြားတာမ်ဳိး၊ ေျပာခ်င္တာေျပာခံရတာမ်ဳိးေတြ ခံရတာခဏတိုင္းပါပဲဗ်ာ...ငယ္ငယ္ကတည္းက အဖိုးအဖြားေတြ၊ အေဒၚေတြနဲ႔ပဲ ၾကီးျပင္းလာတဲ႔ကၽြန္ေတာ္က သူမ်ားမ်က္ႏွာကိုပဲ ၾကည္႔ေနတတ္တာ အက်င္႔က ပါေနျပီ။လူေတြကိုလည္း မျပစ္မတင္ခ်င္ပါဘူး။အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါက ဒီလိုၾကံဳေစတယ္ဆိုရင္ ကုိယ္တိုင္လည္း သူတို႔လမ္းအတိုင္းပဲ ေလွ်ာက္မိႏိုင္ပါတယ္။ကိုယ္႔ကိုကိုယ္လည္း အားမရဘူး။ခက္တာက စကားကို ေလးလံုးကြဲေအာင္ မေျပာႏိုင္ဘူး။သူမ်ားမ်က္ႏွာကိုၾကည္႔ျပီး ကိုယ္ေျပာခ်င္တာေတြ ေပ်ာက္ဆံုးတာက မ်ားေနခဲ႔တယ္..။ေပ်ာ္ခဲ႔တာေတြလည္း ရွိပါတယ္...ရင္ေတြနာျပီး မြန္းက်ပ္ေနတဲ႔ အလြမ္းေတြနဲ႔လည္း ေနခဲ႔ရဖူးတယ္...ဟိုးးးးးးးးးးးးးငယ္တုန္းက ပံုရိပ္ေတြကို ေတြးမိရင္.... ဘ၀က ေနေပ်ာ္ပါတယ္... အဖိုး အဖြားေတြ မရွိေတာ႔ကတည္းက သိပ္ျပီး ဘယ္သူနဲ႔မွ မရင္းနီးခ်င္ေတာ႔ဘူး။ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း အားမကိုးခ်င္ခဲ႔ဘူး....။မိဘကိုလည္း သိပ္အေနမနီးခဲ႔ေတာ႔ သိပ္အပူမေပးခ်င္ခဲ႔ဘူး။ဒါကို အေဖနဲ႔အေမက သူစိမ္းဆန္တယ္ထင္ေနတယ္။မဟုတ္ပါဘူး...ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ပါတယ္..ညီမေလးေတြ နဲ႔ ေမာင္ေလးကိုလည္း ခ်စ္ပါတယ္..ဒါေပမယ္႔..ဘ၀က ခုေနာက္ပိုင္း သိပ္ေတာ႔ေနေပ်ာ္စရာမရွိေတာ႔ပါဘူး..။ဘ၀က သက္၀င္မွုမရွိဘဲ လွုပ္ရွားေနရတာပဲ ရွိေတာ႔တယ္..။ေက်ာင္းကတည္းကတိုင္... ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြဆို စိတ္ညစ္ရျမဲပါပဲ... ဘယ္အိမ္ျပန္ရမွန္းမသိလို႔..။
ဒါနဲ႔သိပ္မျပန္ျဖစ္ဘူး။ေက်ာင္းမွာပဲေနတာမ်ားတယ္။
ရွိတာနဲ႔ေလာက္ေအာင္သံုးတယ္။ဘယ္ေတာ႔မွ လည္း လိုတယ္လို႔ မေျပာေတာ႔ဘူး။အဖိုးအဖြားမရွိကတည္းက... အမွန္က အားနာတာပါ.။
ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းကစာေမးပြဲေျဖျပီး အလုပ္တန္းလုပ္ခဲ႔တယ္။
အိမ္ မျပန္ေတာ႔ဘူး။
ခု ျပန္ရဦးမယ္... မိဘ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ေတြ႔ရမွာမို႔ ေပ်ာ္ပါတယ္ပဲေျပာပါေတာ႔...။ဒါေပမယ္႔ ငယ္ကတည္းက ေနလာတဲ႔ အိမ္ကေလးမွာ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ႔ဘူးေလ။
ဖြားဖြား လည္းမရွိေတာ႔ဘူး။ေတြးမိတုိင္း ရင္မွာ မြန္းၾကပ္ေနတယ္။ဒီရက္ပိုင္း အိမ္မက္ေတြကလည္း စာက်က္မလာတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို စာေမးပြဲေတြခ်ည္း လႊတ္ေျဖခိုင္းေနတာပါပဲဗ်ာ...။တစ္ခုေတာ႔ ေက်နပ္တယ္... အိမ္မက္ထဲမွာ စာက်က္မလာဘဲ စာေမးပြဲေျဖေနရေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ႔ အဖြားက အခန္းေရွ႔မွာ လာေစာင္႔ေနတယ္။ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တဲ႔ စေတာ္ဘယ္ရီသီးေတြကို ေဖ်ာ္ထားတဲ႔ ခြက္ေလးကို ကိုင္ျပီး ေစာင္႔ေနတယ္။ျပီး စာေမးပြဲျပီးတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကို ရုပ္ရွင္တစ္ႏွစ္တစ္ခါ သာ လိုက္ျပတတ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အေဒၚ ႏွေျမာခၽြဲ အပ်ဳိၾကီးကလည္း ေက်ာင္းတံခါးေရွ႔မွာ ေစာင္႔ေနတယ္။စာေမးပြဲေတြ ကၽြန္ေတာ္ေျဖေနဆဲပါပဲ... ေသခ်ာတာကေတာ႔ ဘ၀က စာေမးပြဲေျဖရတာေလာက္ေတာ႔ မက္စရာ သိပ္မရွိဘူးဗ်။ အဖြားနဲ႔ေနခ်င္ေသးတယ္။သူေစာင္႔ေနမယ္ဆို..ကၽြန္ေတာ္ စာေမးပြဲေတြ ေျဖခ်င္ေသးတယ္။သူလိမ္းေပးတဲ႔ သနပ္ခါးဘဲၾကား လိမ္းခံခ်င္ေသးတယ္။
လမ္းေရာက္မွ သူမသိေအာင္ အရင္ လို မဖ်က္ပစ္ခ်င္ေတာ႔ပါဘူး။သူမသိေအာင္ ၀တၳဳေတြ ခိုးဖတ္ခ်င္ေသးတယ္။ သူ ဘုရားရွိခိုးေနတုန္းမွာ ယပ္ခပ္ျပီး ေပးခ်င္ေသးတယ္။သူေျပာျပတတ္တဲ႔ သူ႔ငယ္ဘ၀ကို နားေထာင္ခ်င္ေသးတယ္။သူနဲ႔အတူ ဗုဒၶဟူးေန႔တိုင္း ျမန္မာ႔အသံက အျငိမ္႔ေတြ ၾကည္႔ခ်င္ေသးတယ္။ညတို္င္း သူ႔ကိုကန္ေတာ႔ျပီးခၽြဲခ်င္ေသးတယ္...ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ႔ေပမယ္႔....ရင္မွာ တမ္းတေနတုန္းပါပဲ....

မုန္႔တီလာစားပါ...

အင္း ေျပာခ်င္တာေတြက အမ်ားၾကီးပါပဲ။ဘယ္က စျပီးေျပာရမယ္မွန္းသာ မသိလို႔သာေလ..။ေအာ္... ဒီဘေလာ႔နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္။သူမ်ားအတြက္ လုပ္တာလား... ကိုယ္႔အတြက္လုပ္တာလားတဲ႔...
အစ ပထမ ေၾကာင္သြားတယ္ သူ႔ေမးခြန္းကို ေျဖဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္မွာ ေျဖစရာမရွိခဲ႔ဘူး။မွန္တာတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ ေနရာတစ္ခု ဖန္တီးလိုက္ရံုပါပဲ..အဲ႔ဒီေနရာေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ လာနားမယ္...လုပ္ခ်င္တာေလးေတြလုပ္မယ္..
ေျပာခ်င္တာေတြေျပာခဲ႔မယ္ေပါ႔...လုပ္ရင္းကေနမွ သူမ်ားေတြအတြက္ဆိုျပီး ေတြးမိသြားတာမ်ဳိးပါ..ကၽြန္ေတာ္က စာေရးဆရာတစ္ေယာက္မဟုတ္လို႔ ေရးသမ်ွမွာ အျပစ္ေတြရွိေနပါတယ္။
ေျပာခ်င္ရာကိုပဲ ေျပာေနလို႔ သူမ်ားေတြအတြက္ အဆီေငၚတည္႔ခ်င္မွ တည္႔လိမ္႔မယ္္။ဒါေပမယ္႔ အားလံုးကိုေတာ႔ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္...ဆက္လက္ျပီး အားေပးဖုိ႔ပါ...ဒါနဲ႔ ရံုးပိတ္ရက္မွာ လုပ္စားျဖစ္တဲ႔ ရခိုင္မုန္႔တီ ကို တည္ခင္းပါတယ္...အားေပးသြားၾကပါ...ေကာင္းပါတယ္...စားလို႔...:)
ငရုတ္သီးေတာ႔စပ္တယ္ေနာ္... :P

http://www.youtube.com/watch?v=VuNIsY6JdUw

ေငြစႏၵာဆီကို ေရာက္ဖုိ႔...

ဒီသီခ်င္းေလးက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေပးတာပါ။နားေထာင္တိုင္း ဒီသီခ်င္းစာသားေတြနဲ႔ထပ္တူ ခံစားမိပါတယ္။ၾကာေတာ႔ၾကာခဲ႔ပါျပီ သီခ်င္းေလးေျပာပါတယ္။လာလည္သူေတြထဲက ရင္ခုန္သံခ်င္းတူသူေတြလည္း ေငြစႏၵာဆီ အေရာက္သြားႏိုင္ၾကပါေစ...

Crazy eye-opener for ordinary watermelon

Crazy eye-opener for ordinary watermelon can actually cut like this!

:))

Alicia Keys ရဲ႕ No One သီခ်င္းေလးနဲ႔အတူ အခုခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုး ဇာတ္လမ္းျဖစ္တဲ႔
New Moon ကို movie ေလးတစ္ခုအျဖစ္ တင္ခ်င္ပါတယ္။
ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို အရမ္းၾကိဳက္မိပါတယ္။ၾကည္႔တိုင္းလည္း အရမ္းခံစားမိပါတယ္။သူမ်ားအတြက္ ဘာမွ မဟုတ္တာေလးေတြကိုလည္း အရမ္းခံစားတတ္လြန္းလို႔ ႏွလံုးက ဦးေႏွာက္ထက္ ၾကီးတယ္တဲ႔။တစ္ေယာက္ေသာ ကၽြန္ေတာ္႔လူကေတာ႔ ေျပာပါတယ္။မတတ္ႏိုင္ပါဘူးေလ။လက္နက္ေတြထဲမွာ စကားလံုးေတြကို လည္းအေၾကာက္ဆံုးပါပဲ။ထိရွလြယ္လြန္းလို႔ပါ။ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။
ခံစားမိတာေလးကို ထိန္းမထားတတ္လို႔ ဒီmovie ေလးလုပ္ျပီး ဒီပို႔စ္ေလးကို တင္ပါတယ္။အပ်င္းေတာ႔ေျပမွာပါ။ေရာက္လာသူအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။

ကေလးဘ၀

ေလာကၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ဘယ္ေတာ႔မွ ႏွစ္ခါျပန္မရႏုိင္တဲ႔ အရာေတြထဲက ကေလးဘ၀ကို လြမ္းမိလို႔ ဒီပို႔စ္ကို တင္ပါတယ္။ခုလက္ရွိမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ၾကံဳေနရတဲ႔ဘ၀ေတြက မတူၾကေပမယ္႔ ကေလးဘ၀ကို ျပန္မရႏုိင္ေတာ႔လို႔ လြမ္းမိတဲ႔စိတ္က ဒီသီခ်င္းစာသားေတြနဲ႔ေတာ႔ ထပ္တူ က်ႏိုင္ေကာင္းပါတယ္ေနာ္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အဘုိး အဘြားေတြကို လြမ္းမိတယ္။ျပန္မရႏိုင္ေတာ႔ပါဘူးေလ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတူတူ ဒီသီခ်င္းစာသားေတြနဲ႔စီးေမ်ာၾကရေအာင္။အမ်ားၾကီးမရည္ရြယ္ပါဘူး။
အပ်င္းေျပရံု ၊ အေမာေျပရံုေလးေတာ႔ရွိတယ္ဆိုရင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္
ဒီmovieေလးဖန္တီးရက်ဳိးနပ္ပါျပီ။အားလံဳးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစေနာ္။

ၾကိဳက္တဲ႔စာအုပ္ကို ေဒါင္းျပီးသာ ဖတ္ၾကပါေတာ႔..

ေအာင္ဆန္းေပးေသာျမန္မာျပည္

ဒဂုန္တာရာ၏ေအာင္ဆန္းအရုိင္:

(ဗုိလ္ခ်ဳပ္)ငါတုိ.ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဘာေတြလုပ္ခဲ.သလဲ

ဗုိလိခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ကုိယ္တုိင္ေရးဘ၀အေၾကာင္း

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအမိြဳင္သုိ.လွ်ဳိ၀ွက္ခရီး

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိဘယ္သူသတ္ခဲ.တာလဲ

ေက်ာ္ျငိမ္းရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၏ေသြး

တကၠသုိလ္ဘုန္းနုိင္၏ညီမေလးရယ္စုိးရိမ္တယ္

ဒဂုန္ေရႊမ်ား၏သေဘၤာပ်က္ခရီးသည္ခုႏွစ္ေယာက္

ဒဂုန္ေရႊမွ်ား၏ကမာၻကုိကုိင္လွဳပ္သူမ်ား

ဒဂုန္ေရႊမွ်ား၏ငယ္ကခ်စ္အႏွစ္တစ္ရာႏွင္.အျခား၀တၳဳတုိမ်ား

ဒဂုန္ေရႊမွ်ား၏ေစာရသက္ျပင္းႏွင္.အျခား၀တၳဳတုိမ်ား

ဒဂုန္ေရႊမွ်ား၏ေထာင္မင္းသားဦးဘုိးေထာ္

ပါရဂူ၏သူတုိ.အျမင္သူတုိ.အေတြး

မင္းသု၀ဏ္ျမန္မာစာျမန္မာမွဳ

မုိးမုိးအင္းလ်ား၏ေပ်ာက္ေသာလမ္းမွစမ္းတ၀ါး၀ါး

ရဲျမလြင္ရဲ.ျမန္မာေစာင္း

ဦးဖုိးက်ား၏သီေပါမင္းပါေတာ္မူအေရးေတာ္ပုံ

ေက်ာ္၀င္း၏ေတာ္ဖလာနွင္.စကားစျမည္

ေဆြမင္း(ဓနုျဖဳ)ဘ၀တစ္ခုအမွတ္တရ

ေတာ္ဘုရားကေလး(ေအာင္ေဇ)ရတနာပုံမွရတနာဂီရီသုိ.

ေဒါက္တာသန္းထြန္း၏ငါေျပာခ်င္သမွ်ငါအေၾကာင္း

ေမာင္ထင္၏ကုိေဒါင္းတၳဳတုိမ်ား

LEARNING CSS 2

POWER POINT 2002

LEARNING CSS1

HARDWARE AND NETWORK 2

VISUAL BASIC 6.0

VB 6 TUTORIALS

GTALKႏွင္.ပတ္သတ္သမွ်

COMPUTER HARDWARE(MYO THU RA)

မူလစာမ်က္ႏွာသုိ႔

HARDWARE (U ZAW LIN

ကြန္ပ်ဴတာတပ္ဆင္ၿပဳၿပင္ထိန္းသိမ္းနည္း

COMPUTER DICTIONARY EBOOK

3D STUDIO MAX (MM VERSION)

ဗီဒီယိုကြန္ယက္ၿဖင့္ေဆြးေႏြးၿခင္းစနစ္

အိမ္ႏွင့္ရံုးသံုးကြန္ယက္အငယ္စား

အျခားစက္မ်ား၏ ေဆာင္ရြက္ပံုကို ၾကည့္ရႈ၍ ၀င္ေရာက္ျခယ္လွယ္ကူညီျခင္း

ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးသားရန္လြယ္ကူသည့္၀က္ဆိုဒ္ဖန္တီးၿခင္း

ဒီစာအုပ္စင္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အဖက္ဖက္က ကူညီေပးတဲ႔ ေမာင္ေလးတစ္ဦးကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။

Magic Dress

:) Hay Guys, I believe that you will like this pic' of Magic Dress.

May be happy .... :D

ညီမေလးေရ...

မိုးေတြသည္းေနတဲ႔တစ္ေန႔...
ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကို ျပန္လာတယ္...
အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ခနေနမွ အေမနဲ႔ညီမေလး ျပန္လာတယ္။ေဘးအိမ္ကေန ဖုန္းနားေထာင္ျပီး ျပန္လာၾကတယ္ထင္တယ္။
အေမက အထုပ္အပိုးေတြ ျပင္ေနတယ္။ညီမေလးက ငုိေနတယ္...ဘာေတြျဖစ္ေနၾကတာလဲ..။ကၽြန္ေတာ္ေမးတာကို မေျဖၾကဘူး။
အဲ႔လိုပဲ သူတုိ႔ေတြက ကၽြန္ေတာ္ကို ဆို အရက္ သမားဆိုျပီး လူရာမလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။
ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ညစ္တာနဲ႔ အိမ္ေရွ႕ ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ သြားထိုင္ေနမိတယ္...
ညီမေလး ဘာလို႔ငိုေနတာလဲ...အဲ႔ဒီညီမေလးေပါ႔..သူငယ္ငယ္တုန္းကဆို သနပ္ခါးအ၀ါမွ လိမ္းခ်င္တာဆိုျပီး ပူဆာလို႔ ကၽြန္ေတာ္မွာ အေမ႔ ေပါင္ဒါမွုန္႔ အ၀ါေလးေတြကို သူမသိေအာင္ သနပ္ခါးထဲထည္႔ေသြးေပးခဲ႔႔ရဖူးတယ္..။အဲ႔ဒီကေလးေလးက လူရည္ ကိုလည္တာပါ။စာလည္း ေတာ္တယ္။သူေၾကာင္႔ အေမတို႔ ေပ်ာ္ခဲ႔ရတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ဒီလိုပါပဲ ...ဘာက္ို မေက်နပ္မွန္းလည္း မသိဘူး။ေက်ာင္းစာကို ၁၀တန္းႏွစ္မွာပဲ စိတ္ကုန္သြားတယ္.။ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ အမွန္ေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုျပီး ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေတာ႔ဘူး။အေဖကေတာ႔ အိမ္က ကို ႏွင္ခ်ဖူးတယ္။အေမ႔ေၾကာင္႔ ျပန္ ၀င္လို႔ရတာေလ။ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေလး ကို ကၽြန္ေတာ္ ေလးတန္းႏွစ္မွာ ပထမဆံဳး ယုန္ပံုေလး ဆြဲျပဖူးတယ္။သူ႔ကို ဆြဲတတ္ေအာင္ သင္ေပးရတာ မလြယ္ဘူး။သူဆြဲတာ မတူလို႔တဲ႔ ငိုလိုက္တာဗ်ာ..။အငိုတိတ္ေအာင္ ေရႊယုန္နဲ႔ ေရႊက်ား သက္ကယ္ရိတ္သြား ပံုျပင္ေလးကုိ ေျပာရင္း ညီမေလး ကို ေခ်ာ႔ရတယ္။ညီမေလးကို ယုန္ေလးလို ျဖဴစင္ေစခ်င္တယ္။သူမ်ားလိမ္တာ မခံရေအာင္လည္း ေျပာျပ သင္ေပးဖူးတယ္။ညီမေလး မွတ္မိႏိုင္မွာပါ...။ငယ္ငယ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ညီမေလးအတြက္ ဘာမွ လုပ္မေပးရေသးဘူး။ဒီတစ္ေခါက္ ေတာင္ၾကီးကျပန္လာရင္ေတာ႔ တကၠသိုလ္တက္မယ္႔ သူ႔အတြက္ လက္ပတ္နာရီေလးေပးဖို႔ ၀ယ္ထားတယ္။ဟာ...လက္ပတ္နာရီဆိုမွ သတိရတယ္..ကားေပၚက ကၽြန္ေတာ္ အိတ္ထဲမွာ က်န္ခဲ႔ျပီပဲ။ကားက ေတာင္ေပၚမွာပဲ ရွိေသးတာပါ...ဘယ္လိုလုပ္...
အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာပဲ...အေမေအာ္ငိုတဲ႔ အသံၾကားမိတယ္....ကၽြန္ေတာ္နံမည္ကို ေခၚျပီး အမွ်ေ၀တယ္....။အားးးးးးးးးးးး ဘာေတြျဖစ္ကုန္ျပီလဲ..။အိမ္ေဘးက လူေတြ လာျပီး အေမ႔ကို ေဖ်ာင္းျဖၾကတယ္.။ခဏေနေတာ႔ အေမနဲ႔ ညီမေလး အထုပ္ေတြနဲ႔ ထြက္သြားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လည္းလိုက္ခ်င္တယ္။အေမ လို႔ အက်ယ္ၾကီးေခၚမိတယ္ ထင္တယ္..အေမ႔ မ်က္လံုးေတြ..လိုက္ရွာေနတယ္။အေမ ပိုလို႔ငုိေနတယ္။ကားဂိတ္ေရာက္ေအာင္ သြားေနတဲ႔ ညီမေလးေဘးကေန...လိုက္မိတယ္...။ညီမေလးေရ...ညီမေလးးးးးးးးးးးးးး
ကၽြန္ေတာ္ ေသျပီတဲ႔လားဗ်ာ...ေနၾကစမ္းပါဦး။ခုကားတစ္ေခါက္ အေဖနဲ႔အတူေမာင္းျပီး ျပန္ဆင္းလာရင္ အေဖ႔ကို နားခိုင္းေတာ႔မလို႔ဗ်။ညီမေလးေက်ာင္းတက္ေတာ႔မွာ...ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ သူ႔ကို ေက်ာင္းထားခ်င္ေသးတယ္။အေမ...သားကို ခြင္႔လႊတ္ပါ....အေတြးနဲ႔အတူ ဘဘုန္းကို လည္းေျပးျမင္မိတယ္။ဘာကို မွ အယံုုအၾကည္ မရွိတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ကားမထြက္ခင္ အေမနဲ႔ အတူ ဘဘုန္းဆီလိုက္သြားမိပါတယ္။အေမ႔ကြယ္ရာမွာ အရက္ေသာက္ျပီး ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္မွာစိုးတဲ႔စိတ္နဲ႔ အေမနဲ႔ ဘဘုန္းက အရက္နဲ႔ ၀က္သားကို ဘဘုန္းဆီမွာ လွဴခဲ႔ရမယ္တဲ႔ဗ်ာ...။အေမ စိတ္ခ်မ္းသာျပီးေရာဆိုျပီး ကတိေပးမိတယ္။မျပီးေသးဘူးဗ်ာ...ဘဘုန္းက လည္း ထပ္ခ်ဳပ္တယ္။သစၥာဆိုတဲ႔။ကဲ ဒီေလာက္ရွိတာ ... ျပန္ေသာက္မိရင္ ေသြးအန္ေသပါေစဗ်ာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမိတယ္။အဲ႔ဒီတုန္းကလည္း အေမငိုတယ္။တကယ္ေတာ႔ ဒါေတြက သက္ေရာက္မွဳေတာ႔မဟုတ္ဘူးဗ်။ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာင္႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ေသတာပါပဲေလ။ဒီရက္ပိုင္း မိုးကသည္းေတာ႔ ေတာင္ေပၚမေရာက္ခင္ လမ္းမွာ ခရီးဆက္လို႔မရတာနဲ႔ ကားေတြ တန္းစီျပီး ရပ္ထားရတယ္။လမ္းမွာ အေဖနဲ႔စကားမ်ားတယ္။အေဖကကၽြန္ေတာ္ကိုနားမလည္ဘူးဗ်ာ..ဒီကားအံုနာရဲ႕
သား(ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတန္းတက္တုန္းကကၽြန္ေတာ႔ေအာက္အဆင္႔အျမဲနိမ္႔တဲ႔)
သူကေတာင္ ဘြဲ႔ရလို႔ မိဘလုပ္ငန္းကို လုပ္ႏိုင္ေနျပီ။ကၽြန္ေတာ္က ခုထိ ဘာမွမလုပ္ဘဲ မိဘကို စိတ္ဒုကၡေပးတယ္တဲ႔။ခု ကၽြန္ေတာ္ ကားလိုက္တာ ကိုယ္႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္ပါ။
အရြဲ႕တိုက္ခ်င္တဲ႔စိတ္က ေပၚလာတယ္။ေဒါသနဲ႔အတူ ကားစပယ္ယာေလးကို ေခၚျပီး ထမင္းသြားစားတယ္။မိုးေအးေအးနဲ႔ စားလို႔ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ...၀က္သားဟင္းနဲ႔ ထမင္း သံုးပန္းကန္ေတာင္ စားပစ္လိုက္တယ္။ျပီး ႏွစ္ေယာက္သား အရက္ေသာက္ျဖစ္ၾကတယ္။ညေရာက္ေတာ႔ လည္း ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ေထြေထြနဲ႔ အေဖ႔ကို ရြဲ႕ျပီး ကားေအာက္ ကတၱရာလမ္းေပၚမွာ အိပ္ပစ္လိုက္တယ္။ဘာမွ မသိေတာ႔ဘူး။အေဖ႔ အသံကိုေတာ႔ ၾကားမိပါတယ္။ဘာမွ မသိေတာ႔ဘူး။အရမ္းပူေနတာပဲသိတယ္ဗ်ာ။ကားစပယ္ယာေလးအသံကိုလညး္ ၾကားပါတယ္။ဦး...ေသြးေတြ အစိမ္းေရာင္ေတြ..တဲ႔။ေနာက္ေတာ႔ အေဖ ကၽြန္ေတာ္ကို ထမ္းျပီးေျပးတယ္ထင္တယ္။ကၽြန္ေတာ္ေျပာတယ္ အေဖ သားကိုယ္ဟာကို ေလ်ွာက္မယ္ဆိုတာ အေဖမၾကားဘူးထင္တယ္။ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ အဲေတာ႔မွ ငယ္ငယ္က အေဖနဲ႔ ပြဲေစ်းအသြား အေဖ႔ပခံုးေပၚက လိုက္လာတဲ႔ဟာကို အမွတ္ရျပီးငိုလိုက္ရတာေလ။
ခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ မရွိေတာ႔ဘူးတဲ႔ ေသခ်ာသြားျပီေပါ႔ဗ်ာ...ကိုယ္႔ကို ကို္ယ္ေတာ႔ မသနားပါဘူး။ညီမေလးေရ..ယုန္ပံုေလးဆြဲေပးခ်င္ေသးတယ္..သနပ္ခါး ၀ါ၀ါေလးေတြ ေသြးေပးခ်င္ေသးတယ္။အေမ႔အတြက္ လိမ္မာခ်င္ေသးတယ္..အေဖကို ငါတလွည္႔ ခ်ီခ်င္ေသးတယ္။ျပန္ေပးပါ...တစ္ခါေလာက္ပဲ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ခြင္႔ေပးပါ..ေလာကၾကီးေရ...ညီမေလးအတြက္ ယုန္ပံုေလးဆြဲခ်င္ေသးတယ္...အေဖကို မမွာခဲ႔ရဘူး...ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေလး အတြက္ နာရီေလး အိတ္ထဲမွာရွိေနတာ...။ ။
(ေလာကၾကီးမွာ မရွိေတာ႔တာ ေလးႏွစ္ရွိျပီျဖစ္တဲ႔လူတစ္ေယာက္အတြက္ အမွတ္တရ အျဖစ္ ဒီပို႔စ္ကို တင္ပါတယ္။ေ၀မွ်ခံစားေပးသူေတြအားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္)

ခ်စ္တဲ႔

✎❑уaйaит cно❒ ヅ

"စိတ္မွာမွတ္သားရတဲ့ အရာေလး " သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ...
ဒီစာေလး ဖတ္ေပးပါအံုး.... သိပ္ေကာင္းတဲ႔ စာေလးပါ.... ဒီစာေလးဖတ္ၿပီး
ဒဏ္ရာေတြမ်ားရွိေနလို႔ ေပ်ာက္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္..............ဒီစာေလးကို ေက်းဇူးျပဳၿပီးဆံုးေအာင္ဖတ္ေပးပါ.........ကၽြန္ေတာ္႔ ကို သူငယ္ခ်င္း ကပို႔ေပးလို႔ ၿပန္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက အင္မတန္မွ စိတ္တုိစိတ္ဆတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူ႕အေဖက ေကာင္ေလးကို အိမ္ရုိက္သံတစ္ထုပ္ေပးလိုက္ၿပီး ေျပာပါေတာ့တယ္။ မင္း တစ္ခါစိတ္တိုတိုင္း သံတစ္ေခ်ာင္းကို ေနာက္ေဖးက ၀င္းထရံတိုင္မွာ သြားရိုက္ေခ်ကြာတဲ့။
အေဖက အဲ့ဒီလိုေျပာၿပီး သံထုပ္ကိုေပးလုိက္တဲ့ ပထမေန႔မွာ ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံတိုင္မွာ သံေပါင္း ၃၇ေခ်ာင္းရိုက္သြင္းျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ သူစိတ္တိုတိုင္း သံေလးေတြကို ၀င္းထရံမွာ ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္း ေကာင္ေလးဟာ သူစိတ္သူထိန္းႏိူင္လာသတဲ့။ သံရိုက္ခ်က္ေတြဟာလည္း တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ က်ဲလာခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံမွာ သံေျပးရိုက္တာထက္စာရင္ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကို ထိန္းရတာပိုလြယ္လာမွန္း သေဘာေပါက္လာေတာ့တယ္။
အဆံုးမွာ ေကာင္ေလးဟာ စိတ္မတိုပဲေနႏိူင္တဲ့ေနကို ေရာက္လာေရာ။ ေကာင္ေလးကေျပးၿပီး သူအေဖကို သတင္းသြားပို႔တယ္.. အေဖေရ.. သားေတာ့ စိတ္ကိုထိန္းႏိူင္သြားၿပီဗ်..
အဲ့ဒီလိုက်ေတာ့ သူအေဖက တစ္မ်ိဳးခိုင္းျပန္ေရာ.. မင္းကိုယ္မင္း ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ တစ္ေနကုန္ထိန္းႏိူင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲ့ဒီသံေတြကို ျပန္ႏွုတ္ဦးကြာ။ တစ္ေန႔ ထိန္း ႏိူင္ရင္ ညအိပ္ခါနီး တစ္ေခ်ာင္းႏွုန္းနဲ႕ ႏွုတ္ေနာ္လို႔ မွာလိုက္သတဲ့။ ရက္ေတြၾကာလာေတာ့ ေကာင္ေလးက သူအေဖကို ေျပာႏိူင္သြားတယ္။ အေဖေရ.. သားရိုက္ခဲ့တဲ့ သံေတြအားလံုးကို ႏႈတ္ၿပီး သြားၿပီ တစ္ေခ်ာင္းမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။
သည္အခါအေဖလုပ္တဲ့သူက သားရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး သားရိုက္ခ့ဲတဲ့၀င္းထရံဆီကို ေခၚသြားတယ္။ ေတာ္တယ္ငါ့သား လို႕လညး္ဆိုတယ္။ ဒါေပမယ့္ သား ေသခ်ာၾကည့္စမ္း။ ၀င္းထရံတိုင္မွာ အေပါက္ေတြျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီ၀င္းထရံတိုင္ေတြက အရင္တုန္းကလို ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆုိတာ သားျမင္တယ္ မဟုတ္လား။ ေအး.. သားကစိတ္တိုတိုနဲ႕ ပါးစပ္ကေျပာခ်လိုက္တဲ့အခါ တစ္ဖက္သားဆိုတဲ့၀င္းထရံတိုင္မွာ အခုလိုအမာရြတ္ေတြ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့တတ္တယ္ သားရယ္။အဲ့ဒီလိုပဲလူတစ္ေယာက္ကို သားကဓါးနဲ႕ထိုးလိုက္တယ္။ ၿပီးရင္ဓါးျပန္ႏွုတ္ၿပီး ရွိခိုးေတာင္းပန္တယ္ဆိုပါစို႔။ သားဘယ္ႏွစ္ခါပဲရွိခိုးေတာင္းပန္ပါေစ။ ဒဏ္ရာနဲ႕ အမာရြတ္ကေတာ့ မလြဲမေသြက်န္ခဲ့မွာပဲ ငါ့သားရယ္..တဲ့။တကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာ အဖိုးတန္တဲ႕ရတနာေတြပါပဲ။ သူတို႔ဟာ ငါတို႔ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာေစတယ္။ အားေပးကူညီတယ္။ ဒုကၡ၊သုခေတြကိုလည္း မွ်ေ၀ခံစားၾကတယ္။ ရင္ဖြင့္သမွ်ကို ဂရုစိုက္နားေထာင္ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္တစ္ခုခုဆိုစိတ္လိုက္မာန္ပါမလုပ္နဲ႕။ သူတို႕ကိ ုသံႏွုတ္ရာက်န္ခဲ့တဲ့ ၀င္းထရံေတြအျဖစ္မေရာက္ပါေစနဲ႕။ကိုယ့္မိတ္ေဆြသူ

ငယ္ခ်င္းေတြကို ကိုယ္က ဘယ္ေလာက္ဂရုစိုက္ေၾကာင္း သူတို႕ကိုလည္း သူတို႕ရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြအေပၚ ဂရုစိုက္လာေအာင္လုပ္ေပးသင့္ေၾကာင္း ေျပာၾကားေပးပါ။ ဒါေၾကာင့္ကိုယ္တုိင္က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့သူေတြဆီကို ဒီပံုျပင္ေလးကို လက္ဆင့္ကမ္းပါ။
ဒီစာအုပ္နာမည္က ေနေပ်ာ္တဲ့ဘ၀ ၾကည္ျမတဲ့ဘ၀င္ ရႊင္လန္းတဲ့စိတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရးတဲ့သူက ဆရာအတၱေက်ာ္ပါ။အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႔ဆႏၵျပဳလ်က္..... ။
(forward mail ထဲကရတာေလးကို ျပန္ျပီးမွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္...မိတ္ေဆြစစ္ ေတြ မ်ားမ်ားရႏိုင္ၾကပါေစ)...

Person,Waiting for Raining by sa-sara - YouLicense.com

Person,Waiting for Raining by sa-sara - YouLicense.com

အညာေဒသက ျမိဳ႕ေလး...

အဲ႔ဒီေနရာေလးေပါ႔...ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္းေဒသက စကား၀ါေျမေလ ...ထန္းပင္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ငါတို႔ျမိဳ႕ေလးေပါ႔...အဲ႔ဒီမွာ စကား၀ါေတြ လိွုင္ေနေအာင္ပြင္႔တဲ႔ ပုပၸါးေတာင္ လည္း ရွိတယ္။ပုပၸါးေတာင္က မီးျငိမ္းေတာင္ တစ္ခုေပါ႔။ဒါေပမယ္႔ ခုေတာ႔ သူက မာနေတြခ၀ါခ်ထားတဲ႔ စကားေတြလိုွင္ေအာင္ပြင္႔တတ္တဲ႔ ေတာင္တစ္ခုအျဖစ္ ေအးခ်မ္းေနျပီေလ...။ေတာင္ေျခေရာက္ျပီဆိုကတည္းက သူ႔ဆီက ရတတ္တဲ႔ အဲ႔ဒီ စကားနံ႔က ဘယ္ေနရာနဲ႔မွ မတူေစတဲ႔ မူပိုင္ရနံ႔ေလးေပါ႔။ေဒြးေျပာသလုိေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကမၻာေက်ာ္တန္ဖိုးၾကီး ရနံ႔ေတြနဲ႔ မလဲႏိုင္ဘူးလို႔ေျပာမိမွာပါ...။ေတာင္က်ေရထြက္ေပါက္က ေသးေပမယ္႔ တစ္ျမိဳ႕လံုးကို ေလာက္ငွေစပါတယ္။ဘာသာေရးလည္း ထြန္းကားတဲ႔ျမိဳ႕ေလးပါပဲ။အဲ႔ဒီျမိဳ႕ေလးမွာ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကလြဲလို႔ တျခားဘာသာကြဲ တစ္ခုမွ သက္ေရာက္မွဳမရွိတဲ႔ျမိဳ႕ေလးပါ...အဲ႔ဒီလိုျဖစ္ဖို႔ ျမိဳ႕ေနလူ၊ဘုန္းၾကီးေတြညီညီညာညာနဲ႔တြန္းလွန္ခဲ႔ရတာပါ...ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖကိုယ္တိုင္ လည္း သူ႔ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ကာလႏွစ္ ႏွစ္ကို ေပးဆပ္ခဲ႔ရပါတယ္...အဲ႔ဒီရက္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မိသားစုေလး ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တဲ႔ေန႔ေတြပါပဲ။ခုခ်ိန္မွာ ေတြးၾကည္႔တိုင္း ေမေမ႔ကို ေလးစားမိပါတယ္...အခ်ိန္ျပည္႔ ၾကံ႕ခိုင္တဲ႔စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အဲ႔ဒီကာလေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္...။ကၽြန္ေတာ္တို႔စိတ္ဓာတ္ေတြ..အသိဥာဏ္ေတြ ယိုင္လဲမသြားေအာင္လမ္းျပျပီးအိမ္ရဲ႕စီးပြားေရးကိုလည္းထိန္းထားႏိုင္ခဲ႔တယ္။အခ်ိန္ေတြကို အသာေလးသူေက်ာ္ျဖတ္ေစခဲ႔တယ္။ေသာၾကာေန႔ေတြဆို ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။ေဖေဖ႔ဆီ စာေရးရလို႔။ဆယ္တန္းတက္မယ္႔ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖျပန္ေရာက္လာခဲ႔တယ္။အားးးးးးးး အေပ်ာ္ဆံဳးပါပဲ...ဘ၀မွာ အားေတြရွိလိုက္တာ။ေျပာခ်င္တာ လမ္းေျပာင္းသြားေတာ႔မယ္။အင္း အဲ႔ဒီလိုမ်ဳိး ျမိဳ႕ခံလူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဘ၀ေတြနဲ႔ရင္းလိုက္ရတာထိုက္တန္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာတို႔္ျမိဳ႕ေလးဟာ ဒီေန႔ထိ သာသနာအသန္႔ရွင္းဆံဳးေျမေလးျဖစ္ခဲ႔တယ္။ဘေလာ႔ဂါ မိုးလိုွင္ည ကဗ်ာထဲကလိုပဲ..ျမိိဳ႕ေလးကို ေက်ာခိုင္းခဲ႔ေပမယ္႔ ျမိဳ႕ခ်စ္စိတ္ကို ေက်ာခိုင္းခဲ႔တာ မဟုတ္ပါဘူူး။အခ်ိန္တန္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္မွာပါ...အဲ႔ဒီျမိဳ႕ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ႔မိဘရွိတယ္...သူငယ္ခ်င္းေတြ...ေမာင္ႏွမေတြရွိတယ္။ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ႔ စကားပန္းေတြရွိတယ္..ေက်ာင္းသြားတိုင္း ေငးခဲ႔ရတဲ႔ ပုပၸါးေတာင္ၾကီးရွိတယ္...။ကၽြန္ေတာ႔အဘိုးနဲ႔အဘြားေတြ ျမိဳ႕ေလးမွာပဲ ေခါင္းခ်ခဲ႔ၾကတယ္။ကၽြန္ေတာ္လည္း မွာခဲ႔မွာပဲ...သူ႔ကို...ကၽြန္ေတာ္ေသရင္ ျမိဳ႕ေလးမွာပဲ ေသခ်င္တယ္လို႔..။အခြင္႔ၾကံဳလာခဲ႔ရင္ ျမိဳ႕ေလးကိုေဖေဖ႔ လိုမ်ဳိး ကာကြယ္သြားခ်င္ပါေသးတယ္..ေနရာအသီးသီးကိုေရာက္ေနၾကတဲ႔ ျမိဳ႕ေလးက သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ၾကိဳးစားေနၾကတယ္။အဲ႔ဒီစိတ္က ျမိဳ႕ေလးကိုခ်စ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႕ခံလူထုစိတ္ပါပဲ။တစ္ေန႔ အေရာက္ျပန္လာမွာပါ...ကၽြန္ေတာ္အေပၚ မေျပာင္းလဲတဲ႔ေႏြးေထြးမွုေတြနဲ႔ အေဖနဲ႔အေမ ရယ္ ပုပၸါးေတာင္ရယ္ နဲ႔အတူ ျမိဳ႕ေလးက ဆီးၾကိဳေနလိမ္႔မယ္...။

Lioness Jealous

မနာလို၀န္တိုစိတ္ေတြက အရမ္းပူေလာင္ပါတယ္။ ကိုယ္႔မွာ ျဖစ္မလာႏိုင္တဲ႔အရာေတြ သူမ်ားမွာ ပိုင္ဆိုင္ေနရင္ ကိုယ္ပိုင္တဲ႔ အရာတုိင္းလည္း သူမပိုင္ႏိုင္ပါဘူးဆိုတာေတြးမိေစခ်င္တယ္။
လူအခ်င္းခ်င္း ၀န္တိုစိတ္ကင္းေ၀းၾကပါေစ။။

The vicinity of an estrous lioness gave out a call to the male lion, which makes the male lion lioness companion very angry, it tries to prevent the male lion close to Wang Dan's light lioness, lioness and even the male lion with claws to grasp the tongue.


But the male lion lioness does not care about the madness that it skipped a river apart, Wang Dan to find the lioness in heat. Angry lioness roar, the male lion's hair had been blown up.

Reveal the male lion look contrite, but it is a moment after the run to the other end of the lioness.

B

To be or not to be?

I think, therefore I am, you see.

Just sittin' in this tree, happy as can be.

I think, therefore I am, you see.

Two bees or not two bees?

A question for both you and me.

Two bees up in the sky.

Tow bees go buzzin' by.

Two bees or not two bees?

G.T.C ေက်ာင္းသီခ်င္း

ဒို႔ေက်ာင္းသီခ်င္း
G.T.Cအမိတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္
ေလာကရဲ႕အလွနတ္သမီး....
ၾကည္လင္ရွင္းသန္႔တဲ႔ေကာင္းကင္တစ္ခုလိုအာရံုမွာေန႔သစ္ေတြတည္
ဒို႔အားလံုးရဲ႕ အနာဂတ္သစ္အတြက္ေရာက္ရွိခဲ႔တယ္..ဒီနယ္ေျမ...
ခန္းနားလွပတဲ႔ေက်ာင္းေဆာင္ၾကီးေတြ..
စိမ္းလန္းတဲ႔၀ါပင္တန္းေတြ..အညာေျမအလွနဲ႔အမိတကၠသိုလ္....
လြမ္းစရာ...ရင္မွာ...ေမ႔မရေတာ႔ျပီ.....။
(တိုင္းရင္းသားတို႔ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြေက်ာင္းၾကီးရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ..ပညာသင္ရင္းနဲ႔ ရင္းနီးခဲ႔လို႔
ရင္မွာ အျပံဳးေလးမ်ားစီးဆင္းခဲ႔ျပီ...
ႏိုင္ငံအတြက္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ေမြးဖြားခဲ႔သူ
အမိတကၠသိုလ္ေျမ....
အေႏြးေထြးဆံုး ဒို႔ရဲ႕ G.T.C...)
ေတးေရး...ေဇာ္ထြန္းေအာင္ (ဖက္ေတာ ႏွင္႔ ေယာက္ဖ တို႔တစ္စု)
ေက်ာင္းကိုလြမ္းတဲ႔စိတ္နဲ႔ ဒီပို႔စ္ကို တင္ျဖစ္ပါတယ္...ဂစ္တာမတီးတတ္သျဖင္႔ ေကာ႔ဒ္ မ်ားမတင္ရပါ..သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ ေတြ႔လွ်င္ တင္ေပးပါမည္။ၾကံဳရင္လည္း တီးလံုးမပါဘဲကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ဆိုျပီးတင္ေပးပါဦးမည္...
ၾကားခ်င္...နားဆင္ဖို႔..ေမွ်ာ္....
(ေဟေဟး နိပ္သဟ...ေပ်ာ္လိုက္တာ သီခ်င္းဆိုရေတာ႔မယ္) :))

ဒီေန႔ ရံုးမွာ အလုပ္ပါးပါတယ္...ခရစ္စမတ္ အတြက္ သူတို႔ျပင္ေနၾကပါျပီ...ခရစ္စမတ္ လက္ေဆာင္လဲတဲ႔ပြဲက ႏွစ္စဥ္ ဒီဇင္ဘာ၂၄ ရက္ေန႔ပါ..လူတိုင္းမဲၾကိုႏွိုက္ထားရပါတယ္..ကိုယ္ေပးရမယ္႔လူနံမည္ကိုပါ.။ အဲ႔ဒီမွာမွ စကႍာပူေဒၚလာ ၁၀ဖိုးနဲ႔အထက္ ၾကိုက္ရာပစၥည္း၀ယ္ျပီး Reb Club အဖြဲ႔ကိုပြဲရက္မတိုင္ခင္မွာ ေပးထားရတယ္..အဲ႔ဒီေန႔ကိုေရာက္ရင္ေတာ႔ လက္ေဆာင္ေတြ လဲၾကရပါတယ္။ေပ်ာ္ဖို႔ေတာ႔ေကာင္းပါတယ္။ဘယ္သူေတြဘာရလဲဆိုတာၾကည္႔ျပီး သေဘာက်ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ဘာလိုလိုနဲ႔ ဒီကိုေရာက္တာ ၁ႏွစ္ေက်ာ္သြားပါျပီ။မႏွစ္က ဒီအခ်ိန္သူတို႔ေတြ အဲ႔လိုလုပ္ေနတာကို မ်က္စိေလးကလည္ကလည္နဲ႔ပဲ ေငးေနရတာပါ။ေျပာတဲ႔ သူတို႔တရုတ္ သံနဲ႔ စကားေတြက ငပိသံနဲ႔ေျပာတဲ႔ စကားေတြနားေထာင္ေနၾကဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အသားမက်ပါဘူး။ေဘးနားမွာေျပာေနလည္း ကိုယ္႔ကိုေျပာတာမဟုတ္ရင္ နားထဲမေရာက္ပါဘူး။အဲ႔လိုေတာ္တာေျပာခ်င္လို႔ ..:P လမ္းေတြမွာလည္း သစ္ပင္တိုင္းမွာ...မီးေတြအလွဆင္ထားပါျပီ..ေနရာတိုင္းနီးပါးမွာ ခရစ္စမတ္ သစ္ပင္ေတြကို အလွျပျပင္ဆင္ထားပါျပီ...။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီႏိုင္ငံသားေတြကေတာ႔ ဒီအခ်ိန္ဆို အေတာ္ေပ်ာ္ၾကတာပါ..ကေလးေတြလည္းေက်ာင္းေတြပိတ္ေတာ႔ သြားခ်င္ရင္သြားၾက၊ ခြင္႔ေတြယူၾကနဲ႔ အလုပ္သိပ္မလုပ္ခ်င္ၾကေတာ႔ပါ...

အၾကံျပဳစာ

(forward mail ထဲကရတာေလးေတြကို ျပန္ပို႔စ္တင္ပါတယ္)

ပညာေရး ဆုိင္ရာ အၾကံေပး ေဆြးေႏြး သုံးသပ္ခ်က္မ်ား
စာဖတ္သူတဦးထံမွ အၾကံၿပဳစာ
"ကၽြန္ေတာ္တို့ တုိင္းျပည္မွာ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ Scientists ေတြ၊ရူပေဗဒပညာရွင္ေတြ ပိုလိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဆရာ၀န္ေတြသာျဖစ္ခ်င္တဲ့သူမ်ားေနတာေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာပါ။ စာေတာ္ရင္ ဆရာ၀န္ျဖစ္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆ မွားႀကီးကလည္းလူတိုင္းမွာရွိေနတာေတာ့ မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ ပညာရွင္ေတြေပၚထြက္လာႀကပါေစဗ်ာ။
ဒီလို ေမးေတြပို့မဲ့အစား လူေတြကို ပညာေပးနုိင္တဲ့ေမးလ္ မ်ိဳးပို့ႀကပါလား။"
Serious Thinking မွ ၿပန္ၾကားခ်က္
အၾကံေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပညာေပးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၿမန္မာၿပည္သူအမ်ားစုအက်ိဳး႐ွိမယ့္ ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာမ်ိဳး ပို႔သင့္တယ္ ဆိုတာအၾကံေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ၾကိဳးစားၿပီးတင္ၿပသြားပါ့မယ္။ အခ်ိန္အခက္အခဲေၾကာင့္ လူနည္းစုဘဲ အက်ိဳး႐ွိမယ့္နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာမ်ိဳးကိုေတာ့ မတင္ၿပႏိုင္တာ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။လူၾကီးမင္းရဲ႕ ယူဆခ်က္ၿဖစ္တဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြလိုအပ္ေနတယ္ ဆုိတာကို အားလံုးကသေဘာတူၾကမွာပါ။ စာေတာ္သူတိုင္း ဆရာ၀န္သာၿဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကိုလဲလူၾကီးမင္းလိုဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲ လက္မခံပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီၿပႆနာႏွစ္ခုစလံုးရဲ႕ အရင္းအၿမစ္ကိုေတာ့ တူးဆြၾကည့္ဖို႕လိုပါၿပီ။ ၿပီးရင္လဲ တိုင္းၿပည္အတြက္ ၀ိုင္း၀န္းအေၿဖ႐ွာၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ တိုင္းၿပည္ေကာင္းမွ အားလံုးသာတူညီမွ် ေကာင္းစားၾကမွာပါ။ၿမန္မာၿပည္မွာ ဒီလုိပညာ႐ွင္ေတြ မ႐ွိတာမဟုတ္ပါဘူး။ထူးခၽြန္တဲ့ ၿမန္မာၿပည္ဖြား ပညာ႐ွင္ေတြ ႏိုင္ငံတကာမွာ ၿပန္႔က်ဲေနပါတယ္။အေမရိကန္ရဲ႕နာမည္ေက်ာ္ CDC ဓါတ္ခြဲခန္း, ဆြစ္ဇလန္ ဂ်ီနီဗာက WHOကမာၻ႔က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ခ်ဴပ္၊ ကုလသမဂၢ႐ုံးခ်ဳပ္၊ကမာၻေက်ာ္တကၠသိုလ္ၾကီးေတြမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ၿမန္မာပညာ႐ွင္ေတြ။ ....အာ႐ွ၊ ဥေရာပ၊ အေမရိက၊ ၾသစေၾတးလ် တိုက္ၾကီးေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုမွာေအာင္ၿမင္ေနတဲ့ ၿမန္မာ ႐ူပေဗဒပညာ႐ွင္ေတြ၊ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ဓါတုေဗဒပညာ႐ွင္ေတြ၊ သိပၸံပညာ႐ွင္ေတြ၊ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါၿပီ။ သူတို႕ထဲမွာ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အ႐ြယ္ ကေန မေန႔တေန႔က ေက်ာင္းဆင္းခဲ့တဲ့ပညာ႐ွင္အထိ ေတြ႕ရပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္သူတို႔ၿပည္ပထြက္လာၾကတာလဲ။ တိုင္းၿပည္ကို မခ်စ္ဘူးလို႔ ပစ္စလက္ခတ္ မစြပ္စြဲလိုက္ပါနဲ႔။ တိုင္းၿပည္ကခ်စ္တာကို မခံရလို႔ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္။
တခ်ိဳ႕က ပညာကို အာဏာေလာက္၊ ဥစၥာေလာက္ တန္ဖိုးထားမခံရဘူး။ ဆရာ၀န္တေယာက္၊ အင္ဂ်င္နီယာတေယာက္၊ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္တေယာက္၊သိပၸံပညာ႐ွင္တေယာက္ဟာ ၿမန္မာၿပည္မွာ ထိုက္တန္တဲ့ ခ်ီးၿမွင့္မႈ၊ ေလးစားမႈ၊တန္ဖိုးထားမႈ ရဖို႔ခဲယဥ္းေနပါၿပီ။တခ်ိဳ႕က ရပ္ထဲကသာမန္လူအဆံုး ပညာ႐ွင္ေတြကို အက်င့္ပ်က္လာဘ္စား (corrupt)တဲ့ ၀န္ထမ္းေလာက္္၊ အေကာက္ခြန္ ၀န္ထမ္းေလာက္၊ ဓါတ္ဆီဆိုင္ ၀န္ထမ္းေလာက္အထင္မၾကီးၾကေတာ့ဘူး။ လူအမ်ားက ေငြနဲ႔ အာဏာကိုပဲ ၾကည့္ၿပီးခ်ီးမြမ္းအားက်ေနၾကတာ ၀မ္းနည္းစရာအၿဖစ္မွန္ပါ။
ပညာမတတ္တဲ့ လူလည္ဖ်ံက် ၀ိသမသမားေတြက တုိက္ေဆာက္ကားစီး ဘီယာေသာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တသက္လံုးၾကိဳးစားလာရတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြက ဘတ္စ္ကားတိုးစီးေနရတယ္။ တခ်ိဳ္ေလးေတြဆို အစိုးရေပးတဲ့ တလ 5၀၀၀၀ နဲ႔ မေလာက္လို႕ ညေနဘက္မွာေၿပးၿပီးေငြ႐ွာေနရတယ္။ လုပ္သက္ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္႐ွိတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးတဦးရဲ႕လခဟာ မေန႕ကေက်ာင္းဆင္း တေယာက္ရဲ႕ လခထက္ နည္းပါတယ္။ တၿခားအခြင့္အေရးေတြကလည္း အၿပတ္အသတ္ကြာပါတယ္။ ဒါတင္ပဲလား။ မၿပီးေသးပါဘူး။
လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ၾကည့္ပါ။ အေတြ႕အၾကံဳရင့္ ပညာ႐ွင္ေတြက ေအာက္ပိုင္းရာထူး၊ ဒီပညာေတြကိုလံုးေစ့ပတ္ေစ့ နားမလည္တဲ့ လူ...ေတြက ထိပ္ပိုင္းေနရာေတြမွာ ။ ဒီပညာ႐ွင္ေတြရဲ႕ အတတ္ပညာကိုလည္း အသံုးခ်ဖို႔ စီမံကိန္းေတြက မ႐ွိ။ စီးပြားေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ တိုင္းၿပည္စီးပြားေရးကလဲအ႐ွိန္အဟုန္နဲ႔ တရစပ္ထိုးက်ေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပညာ႐ွင္ေတြအတြက္ ထိုက္တန္တဲ့ အလုပ္အကိုင္ေတြကမ႐ွိ။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ ပညာ႐ွင္ေတြလိုအပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ပထမၿပႆနာရဲ႕အရင္းအၿမစ္ကိုၿမင္ႏိုင္ေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္။
လူၾကီးမင္းရဲ႕ ဒုတိယအခ်က္ကို ဆက္ေဆြးေႏြးပါမယ္။
စာေတာ္တဲ့သူေတြကို မိဘေတြက ဆရာ၀န္အင္ဂ်င္နီယာပဲ ၿဖစ္ေစခ်င္ေနၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အေၿဖက ႐ိုး႐ိုးေလးပါ။ လူေတြဟာ မိမိဘ၀တိုးတက္ၿဖစ္ထြန္းခ်င္လို႔ အပင္ပန္းခံ၊ေငြကုန္အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ပညာသင္ၾကတာပါ။ ၾကိဳးစားမႈအတြက္ ဆုလာဘ္(Incentives) ကို လူတိုင္းလိုခ်င္ၾကပါတယ္။ဆရာ၀န္အင္ဂ်င္နီယာပညာရပ္ေတြနဲ႔ ၿပည္တြင္းမွာ အေၿခအေန မေကာင္းရင္ၿပည္ပမွာအလုပ္႐ွာရလြယ္တယ္၊ ၀င္ေငြေကာင္းတယ္။သင္ၾကားေရးစနစ္ကို လည္းၾကည့္ပါဦး။ လူၾကီးမင္းေၿပာတဲ့ ရူပေဗဒ၊ ဓါတုေဗဒ၊ သိပၸံပညာရပ္ေတြကိုစာ႐ြက္ေပၚမွာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းသင္ဖို႔ အေၿခအေနမ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ဓါတ္ခြဲခန္းေခၚတဲ့ Laboratory ဆိုတာအေ၀းၾကီးမွာက်န္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ပို႕ခ်မယ့္ဆရာအမ်ားစုလည္း ဘ၀ေ႐ွ႕ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံၿခားထြက္ကုန္ၾကပါၿပီ။ ေ႐ွ႕ကပညာ႐ွင္ေတြ ႐ုန္းကန္ေနရတာကို ၿမင္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြကပညာတတ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာမလား၊ အက်င့္ပ်က္ လာဘ္စားခ်င္စိတ္ေပၚလာမလား ......စဥ္းစားလို႕ရပါတယ္။
အရည္အခ်င္း႐ွိတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြေပၚလာေစခ်င္ရင္ သူတို႔အတြက္ေကာင္းမြန္သင့္ေတာ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း (rewarding environment)ဖန္တီးဖို႔လိုပါတယ္။ ပန္းမ႐ွိတဲ့ ကႏ ၱာရမွာ လိပ္ၿပာလာနားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
စနစ္က အၾကီးအက်ယ္မွားေနၿပီး၊ အမ်ားစုက အမွားကို နားမလည္တာဟာ အဓိကၿပႆနာပါ။ၿဖစ္သင့္တာကို သိၾကၿပီး ကိုယ့္အနီးအနား၀န္းက်င္ကိုၿပဳၿပင္ခ်င္စိတ္ေလးေပၚလာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီ mail ေတြ အပင္ပန္းခံၿပီးၿဖန္႔ေ၀ေနတာပါ။ဒါဟာလဲ ပညာေပးတာပါပဲ။ဒီအတြက္ ဘယ္သူ႔ဆီကမွ ဘာအခြင့္အေရးမွ မရပါဘူး။ကိုယ့္ၿပည္သူေတြကို အၿမင္က်ယ္ေစခ်င္လို႔၊ တိုးတက္ေစခ်င္လို႔ပါ။ၿမန္မာေတြ မ်က္စိပြင့္ၾကဖို႔ေကာင္းပါၿပီ။ကိုရီးယားကားေလးၾကည့္၊ ဘီယာေလးမူး၊ ေဘာပြဲေလးေလာင္း၊ ႏွစ္လံုးထီေလးထိုး၊ကိုယ့္၀မ္းစာေလးပဲ႐ွာၿပီး ေခ်ာင္သလိုေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္ တိုင္းၿပည္အပ်က္ၾကီးကိုပဲ အေမြခ်န္ခဲ့ရမွာပါ။တိုင္းၿပည္အတြက္အေရးပါတဲ့ ဒီကိစၥေတြကို လူတိုင္းသိထားသင့္ပါတယ္။ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ ကိုယ့္အနားမွာတတ္စြမ္းသမွ်တာ၀န္ယူၿပီး ေကာင္းေအာင္ ၿပဳၿပင္တာ ပါပဲ။ ဒါဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၿပာခဲ့တဲ့ စကားပါ။ အလြန္အဓိပၸါယ္႐ွိပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာမွာ management, public administration, psychology စတဲ့အဆင့္ၿမင့္ပညာရပ္ေတြမွာ ဒီအေတြးအေခၚေတြကို အေလးထားသင္ၾကားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳးေတြေရာ မသိသင့္ဘူးလား။
က်န္း မာ ရႊင္ လန္ းပါ ေစ

[Need] These images are too warm and the (human and natural)

တစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္႔အခ်စ္ေတာ္ က်န္ဇံု အတြက္ ဒီပို႔စ္ ကို တင္ပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ က ဖြားဖြားတို႔အိမ္မွာ ေမြးတဲ႔ က်န္ဇံုပါ...အဲ႔ဒီတုန္းက ကိုယ္လံုးက အရမ္းငယ္ေသးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔စာရင္ ၂ႏွစ္သားသူက အေတာ္ေလး ကိုယ္ထည္ထြားပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမရဲ႕ ကစားေဖာ္ေပါ႔။သူ႔ကို တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔က စီးေတာ္ယာဥ္အျဖစ္လည္း ကစားၾကတယ္...ဘယ္ပဲလုပ္လုပ္ သူစိတ္မဆိုးခဲ႔ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ ၃တန္းတက္မယ္႔ႏွစ္မွာ သူမရွိေတာ႔ပါဘူး။အဆိပ္မိတာလို႔ လူၾကီးေတြ ေျပာပါတယ္...သူဆံုးခါနီး အဆိပ္မိေနရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ေက်ာင္းခန္းေရွ႔မွာ လာေနျပီး အသက္ေပ်ာက္သြားပါတယ္...အဲ႔ဒီကစလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘာဆိုဘာမွ အိမ္မွာ ေမြးတာမေတြ႔ေတာ႔ပါဘူး။ေမေမ လူေလးေတြ ၂ေယာက္ထပ္ေမြးတာကလြဲလို႔။:) သူ႔ကို သတိရလို႔ ဒီပို႔စ္ကို တင္ပါတယ္....ပံုေလးေတြက website တစ္ခုမွ ရပါတယ္...