"အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခ်င္ရင္ သူတစ္ပါးထက္ ပိုေပးဆပ္ရမယ္၊ ပိုစြန္႔လြတ္ရမယ္"

စိတ္ကူးေတြကိုပံုေဖာ္ရံုပါပဲ..လာလည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ လူၾကီးမင္းသည္ ပို႔စ္ တစ္ခုခုကုိ ျပန္လည္မ်ွေ၀လိုပါက ေက်းဇူးျပဳျပီး ေရးသားသူ အမည္ကိုေတာ႔ ထည္႔သြင္း ေဖာ္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ အသိအမွတ္ျပဳေသာအားျဖင္႔ေပါ႔။ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..

Sunday, March 28, 2010

Jason Mraz _I'm yours



ဒါေလးကေတာ႔ Jason Mraz ရဲ႕ I'm yours သီခ်င္းေလးပါ...သူ႔သီခ်င္းေလးနဲ႔ သူ႔ဆုိတာကိုၾကည္႔ျပီး ေပ်ာ္ရတယ္။
အားလံုးလည္းၾကိဳက္လိမ္႔မယ္လို႔ယံုပါတယ္။သူက ဒီသီခ်င္းကိုပဲ တစ္ခါနဲ႔တစ္ခါ သံစဥ္ကို မတူေအာင္ဆုိတတ္လြန္းပါတယ္။သူဆိုတာကိုၾကည္႔ျ႔ပီး စိတ္ခ်မ္းသာမိတယ္။ဒါေၾကာင္႔ ဆားလည္းခ်က္ရင္း လည္လည္လာသူေတြကိုလည္း စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္လို႔ပါ။ၾကည္႔ျပီးသားဆိုလည္း ေရာက္တုန္းေလးျပန္အားေပးသြားပါဦး။ၾကိဳက္တယ္ဟုတ္။
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ...စိတ္အရမ္းညစ္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႔ စိတ္မွာေပ်ာ္မိေစလို႔ ဒီပို႔စ္ေလးတင္ပါတယ္။
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Saturday, March 27, 2010

မိုးကာ၀ါ၀ါေလးနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔

ခုတေလာ မိုးေတြရြာေနတယ္..ကိုယ္သြားရာလမ္းတစ္ေလ်ွာက္မွာလည္း ပန္း၀ါ၀ါေလးေတြ ေၾကြေနတယ္။ပန္း၀ါ၀ါေလးေတြ တစ္ခ်ဳိ႕မိုးေရနဲ႔ေမ်ာေနတယ္... တစ္ခ်ဳိ႕ကမိုးနဲ႔အတူေမ်ာမသြားခ်င္ဘူးထင္တယ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အားနဲ႔ ေျမၾကီးကို ေျခကုတ္ယူထားတယ္..။အေျပာင္းအလဲကို လူတင္မဟုတ္ဘူး အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေၾကာက္ၾကတယ္ေနာ္။ပန္း၀ါ၀ါေလးေတြကိုၾကည္႔ရင္း...မိုးကာ၀ါ၀ါေလးကို သတိရမိတယ္..။မိုးရာသီေတြမွာ ကိုယ္နဲ႔အတူရွိေနတတ္တဲ႔ အဲ႔ဒီမိုးကာ၀ါ၀ါေလးကို သတိရတယ္။ကိုယ္႔ရဲ႕လက္တြဲေဖာ္၊ ရံုးတက္ေဖာ္ေလးေပါ႔။တစ္ခါက မိုးေတြထဲမွာ သူ႔ကို အကြယ္ယူျပီး စက္ဘီးနင္းရင္း ငုိခဲ႔ဖူးတယ္။ရံုးမသြားခ်င္ဘဲ သြားရတဲ႔ အဲ႔ဒီမိုးရြာေနတဲ႔ နံနက္ခင္းေတြမွာ သူကအားေပးရင္း ကိုယ္နားမွာ ရွိေနခဲ႔တယ္။မိုးေတြၾကီးတဲ႔တစ္ေန႔.....အဲ႔ဒီတစ္ေန႔ ကိုယ္ အိမ္ကို အရမ္းလြမ္းေနခဲ႔ဖူးတယ္..။အဲ႔ဒီေန႔က မိုးေတြၾကီးလို႔ ဗဟိုလမ္းမွာ ေရေတြၾကီးတဲ႔တစ္ေန႔ေပါ႔...ရံုးကအျပန္ လူက အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ျပီး အင္းစိန္လမ္းေပၚက ျဖတ္ျပီးျပန္ဖို႔ကို သတိမရမိဘူး။သြားေနက် ဗဟိုလမ္းကေနပဲ ျပန္မိတယ္။လမ္းအေတာ္ေပါက္မွ လူကစိတ္နဲ႔ျပန္ကပ္တယ္..စက္ဘီးကေတာ႔စီးလို႔မရလို႔ တြန္းျပီးသြားေနရတယ္။လမ္းအလယ္ကိုေရာက္ေတာ႔မွ ေရွ႕ကို ၾကည္႔လည္း ေရေတြ၊ ေနာက္ကိုၾကည္႔လည္းေရေတြခ်ည္းပဲ (ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ ေပါ႔ေလ - ၾကက္ဖနဲ႔ ေအသင္ခ်ဳိေဆြ ကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး)စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အားငယ္မိတယ္။ဘ၀မွာ တကယ္႔တကယ္ ရင္ဆိုင္ရရင္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းဆိုတဲ႔ အေတြးနဲ႔ ေနာက္လည္းျပန္လွည္႔ဖို႔က မထူးေတာ႔ဘူး။ေဘးဘီကိုၾကည္႔ေတာ႔ လူတစ္စြန္းတစ္စ ကို သူလိုကိုယ္လိုပဲ ကူးေနတာေတြ႔ရတယ္။ဘယ္ကိုမွမၾကည္႔ေတာ႔ဘဲ စက္ဘီိးကိုပဲ တြန္းလာခဲ႔တယ္။တြန္းသာတြန္းရတယ္။ဘီးရဲ႕ လက္ကိုင္ကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ႔ဘူး။မိုးကာေလးကလည္း လံုျခံဳမွုက္ုိ လုံေလာက္စြာမေပးႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ဒီလိုနဲ႔ တြန္းရင္းတြန္းရင္း ဒုကၡဆိုတာရဲ႕ တစ္လွည္႔ လြန္ေျမာက္ျခင္း
ကို ကိုယ္ရခဲ႔တယ္။ဒါေပမယ္႔ လူက ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ တုန္ေနတယ္။ေရထဲကေန ရုန္းလာခဲ႔ရလို႔ လူကလည္း အားမရွိေတာ႔ပန္းေနျပီ။လြတ္္္ေျမာက္ျခင္းကိုေရာက္ေတာ႔မွ အျမင္အာရံုေတြက၀ါးလာတယ္။ေနတဲ႔ အေဆာင္၀န္းထဲကို ၀င္၊ အခန္းေလးေရွ႕မွာစက္ဘီးကို ရပ္၊မိုးကာ၀ါေလးကို ေရေလွ်ာ္ရင္း ငိုမိတယ္။
အိမ္ကိုလည္းေတာ္ေတာ္ကို သတိရတယ္။ေရခ်ဳိးရင္းလည္း ငိုတယ္။ျပီးအခန္းထဲမွာရွိေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက ေမးလို႔ ျပန္ေျပာရင္းငိုတယ္။ျပီးေတာ႔ ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။အိပ္ေနရင္းငိုတယ္။အဲ႔ဒီေန႔က ကိုယ္ ဘ၀ထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းရင္ဆိုင္ရတာ ပထမဆံုးလို႔ သတိထားမိရင္း ငိုတယ္။ အိပ္ရာကႏိုးေတာ႔ဖ်ားလိုက္တာ ၃ပတ္ေတာင္။အဖတ္ဆိုဘာမွမစားရလို႔ ေဆးဒဏ္နဲ႔ လူကငါးၾကည္းၾကပ္တိုက္ရုပ္ေပါက္သြားတယ္။
ေတာ္ေတာ္ေလးေၾကာက္သြားတယ္။ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္န႔ဲ မိုးကာ၀ါေလး ရယ္ ကိုယ္႔စက္ဘီးေလးရယ္ အတူေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ခုေတာ႔ ရဲေဘာ္ေတြ ျဖစ္တဲ႔ မိုးကာ၀ါေလးရယ္၊ စက္ဘီးေလးရယ္ကို ေသခ်ာေခါက္ျပီးသိမ္းခဲ႔တယ္။
သူတို႔နဲ႔ ကိုယ္ျပန္လက္တြဲျဖစ္ဦးမွာပါ။ခု...သူတို႔ကိုလြမ္းေနတယ္။ဘာဆိုဘာမွ ေသခ်ာမပိုင္တဲ႔ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ ကိုယ္ အဲ႔ဒီမိုးကာ၀ါ၀ါေလးကိုေတာ႔ တကယ္ပိုင္ခ်င္ပါေသးတယ္။(ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ဒီတစ္ပတ္လံုးမိုးေတြဆက္တိုက္ရြာေနတဲ႔ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ႔ ဒီေနရာကေနေျပးထြက္ခ်င္စိတ္ေပါက္လို႔ ။ အိမ္ကိုလည္းသတိရလို႔ ဒီပို႕စ္ေလးတင္ပါတယ္။ ဆားခ်က္တာဟုတ္ဘူးေနာ္..)
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

ငါ႔ရဲ႔ သက္တန္႔ေလး


ငါ႔ရဲ႕သက္တန္႔ေလး
ဆံႏြယ္ေလးေတြ ၀ဲေနေတာ႔
ညေနခင္းဟာ လွတာေပါ႔....

ငါ႔ရဲ႕သက္တန္႔ေလး
အစိမ္းေရာင္ သန္းေနေတာ႔
ငါ႔ရင္ထဲမွာ ပိုးဟပ္တစ္ေကာင္ ခုန္ေနတယ္...

သက္တန္႔ေလးကို
က်ီစယ္ေတာ႔
နင္႔အသည္းက မာလိုက္တာဟာ...
(မွတ္မွတ္ရရ ရွိမိတဲ႔ ကဗ်ာေတြထဲက)
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

ငါ႔ ရဲ႕စၾကႍာ၀ဠာ...

တိမ္ေတြရဲ႕ စီးေၾကာင္းေတြ...
နင္လိုက္ၾကည္႔လိုက္
တည္ရာမရွိ၊ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိ
လြင္႔ပါးေနလိုက္တာ....
လွတဲ႔အခါလည္း လွမွာေပါ႔..
အက်ည္းတန္တဲ႔ အခါလည္း ရွိပါရဲ႕..
ဒါေပမယ္႔...
သူတို႔ေတြ စၾကႍာ၀ဠာ ထဲက ထြက္ေျပးႏိုင္လို႔လား
ငါကေရာ....
စၾကႍာ၀ဠာထဲက မေျပးႏိုင္ပါဘူး။

(မွတ္မွတ္ရရ ရွိမိတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္)
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Thursday, March 25, 2010

နားမလည္ဘဲစားမိတဲ႔ ကိုယ္ဟာ စားျပီးနားမလည္တဲ႔ လူေတြၾကားမွာ အျမဲ ကန္႔လန္႔နဲ႔ ဓားစာခံျဖစ္ျမဲ...။မွားေနတယ္ အလြဲေတြနဲ႔ပဲ ဒီဘ၀ေနသားက်ရေတာ႔မွာလား။
တစ္ရြာေျပာင္းခ်င္တယ္ ဒါေပမယ္႔ ဒီက်ားေသမွာလည္းေၾကာက္ေနတယ္။ဒီက်ားေျပာင္းမွ ေတာက မေကာင္းမွာလည္းေၾကာက္တယ္။မေကာင္းတဲ႔ေတာသြားမွ ေသမွာလည္းေၾကာက္တယ္။ေသခ်င္လို႔ေတာ႔ ေတာေျပာင္းမေနေတာ႔ဘူးေလ...။
နားလည္မွုေတြလြဲေနတာလား။

Saturday, March 20, 2010

လြမ္းတယ္....



လြမ္းတယ္...
နင္အနားမွာမရွိတဲ႔အခါ နင္႔ကို ငါလြမ္းတယ္
လြမ္းတယ္...
နင္႔မ်က္ႏွာကိုေငးၾကည္႔ရင္းပဲ နင္႔ကို ငါလြမ္းတယ္
လြမ္းတယ္...
မိုးေတြမရြာရင္
လြမ္းတယ္...
မိုးေတြရြာရင္
လြမ္းတယ္...
ေႏြအကူးမွာ ေလရူးေတြတိုက္တဲ႔အခါ
လြမ္းတယ္...
လမ္းေတြမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္ရတဲ႔အခါ
လြမ္းတယ္...
အိမ္အျပန္လမ္းေတြ ငါတစ္ေယာက္တည္းရယ္ပါ...
လြမ္းတယ္...
မဆံုႏိုင္မယ္႔လမ္းအတြက္ ငါၾကိဳတင္ေတြးျပီးလြမ္းတယ္
သံသရာ၀ဲဂယက္ထဲ
လည္ေနသေရြ႕ ငါ႔အလြမ္းေတြ နင္႔အတြက္ ကုန္ႏိုင္ပါဦးမလား
အတူလက္တြဲခြင္႔သာ ရွိေနခဲ႔ရင္လည္း
ေနာင္ဘ၀အတြက္ ငါၾကိဳလြမ္းမယ္...
လြမ္းတယ္ လြမ္းတယ္ လြမ္းတယ္....
(ရနံ႔ခ်ဳိ)
(အလြမ္းမ်ားမွ လြတ္ျငိမ္းေအးပါရေစ...)

Friday, March 19, 2010

ခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင္႔...


တစ္သက္တာအတြက္ မ်က္ႏွာ၀ွက္လို႔ ခ်စ္သက္၀င္
သံေယာဇဥ္ အျဖဴၾကိဳးကိုလည္း
မညစ္ႏြမ္းေစခ်င္....
ကံၾကမၼာ ဘယ္လိုေစရင္ျဖစ္ေစ
အတူ လိုက္ပါဖို႔ျပင္...
ရွင္ခန္းပင္ သခင္ ျဖတ္ေစေတာ႔
ပင္ပန္းကာ အပူမၽွသူလို႔ အစြဲျပဳ
မသတ္မွတ္ရက္ပါဘူး
သံသရာတစ္ေကြ႔ ဖန္လာသေရြ႕ေတာ႔
ကိုယ္ေက်နပ္စြာ ေနတတ္ပါတယ္
ခ်စ္သူ....တစ္ခုပါပဲ
ကိုယ္သာမရွိခဲ႔ရင္ ...
ကိုယ္႔ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ပါေစ
ခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင္႔ ....ျငိမ္းေအးပါေစ...။
ခ်စ္ေသာ.....
(ရနံ႔ခ်ဳိ)




Thursday, March 18, 2010

ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ....

ရန္ကုန္ကိုေရာက္သြားေတာ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ရက္၊ ေနာက္ေန႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ရက္ (ခ်စ္သူမ်ားေန႔) မွာ ညီမေလးေတြနဲ႔အတူ ေရႊတိဂံုဘုရားသြားဖူးရင္း ဟက္ပီးေ၀ါ ကို လည္း ၀င္ခဲ႔ပါေသးတယ္။ညီမေတြကစားျပီး သရဲရထားစီးတာေစာင္႔ရင္း အဲ႔ဒီရဲ႕ေဘးမွာ...ဒါေလးကိုသြားေတြ႔ပါတယ္...သေဘာက်ဖို႔ေကာင္းလြန္းလို႔... ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္တယ္ေနာ္..ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးျပီး ကပ္ခဲ႔ပါေသးတယ္...
မဆိုးပါဘူး။စာေပစီစစ္ေရးမရွိတဲ႔ ဒီလိုေနရာေတြမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ေရးခ်င္တာေတြ စာရြက္ေပၚကေန လူေတြျမင္ရေတာ႔မယ္႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကပ္ခဲ႔ပါတယ္။ရင္ထဲမွာလည္း ဘယ္သူမွမၾက
ားေအာင္ တိုးတိုးေလးညည္းမိပါတယ္....ခ်စ္တတ္ပါေစ...ခ်စ္တတ္ပါေစ...ခ်စ္သူရယ္..... လို႔။



(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Wednesday, March 17, 2010

အညာျပန္အမွတ္တရမ်ား....


မေကြး- ျမသလြန္ ေစတီေတာ္
စကၠိန္းတဲဘုရားမွ ဧရာ၀တီျမစ္ကို ဒီလိုျမင္ရတယ္။ေႏြဦးမို႔ ေရနည္းေနျပီ....
စကၠိန္းတဲဘုရား
ထီးလိုမင္းလိုဘုရား
ေရႊစည္းဂံုဘုရား
ဗူးဘုရား
ပုဂံညေနခင္းအလွ
ဓမၼရာဇကေစတီိေတာ္
ဗူးဘုရား
အလိုေတာ္ျပည္႔ဘုရား
တန႔္ၾကည္ေတာင္ဘုရား
တုရင္ေတာင္ဘုရား

မႏူဟာဘုရား
ကန္ေတာ႔ပလႅင္ ဘုရား





ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္

အညာအလွ၊ အညာရွဳခင္း ဘယ္အခ်ိန္ၾကည္႔ၾကည္႔ လြမ္္းဖို႔ေကာင္းတယ္။ပုဂံက ပိုျပီးလြမ္းစရာေတြရွိေနတယ္။သမိုင္းေၾကာင္းေတြအျပည္႔နဲ႔ အဲ႔ဒီပုဂံမွာ တကယ္႔သမိုင္းေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သင္ခဲ႔ရတဲ႔ သမိုင္းထဲမပါရတဲ႔ အျဖစ္ေတြ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ၊သစၥာတရားေတြ၊ေပးဆပ္သူတို႔ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြ သံသရာတုိင္ေအာင္ ဘယ္သူမွ လစ္လ်ဴျပဳႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ဒီပုဂံျမိဳ႔ေဟာင္းကို ထာ၀စဥ္ တည္ေစခ်င္မိပါတယ္....



နဂါးပြက္ေတာင္က ဒီလိုျဖစ္ေနပါျပီ...
အဲ႔ဒီကဇီးသီးေပါင္းကအေတာ္စားလို႔ေကာင္းပါတယ္။ျပီးသခြားေမႊးသီးေတြ၊ ဖရဲသီးေတြ လည္း ၀ယ္ခဲ႔ပါတယ္။ေစ်းခ်ဳိျပီး ၀ယ္လို႔ေကာင္းပါတယ္...။


ေအာက္စက္ေတာ္ရာပံုေတာ္ပါ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပန္မယ္႔ေန႔က တေပါင္းလျပည္႔ေန႔မို႔ အာရုဏ္ဆြမ္းကပ္ခဲ႔ပါတယ္။ျပီး မနက္ေလးနာရီေလာက္မွာ တန္းကိုယ္ေတာ္ေတြဆြမ္းခံခ်ိန္မွာ ဆြမ္းထေလာင္းခဲ႔ပါေသးတယ္။မနက္ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ ျပင္ရင္း ညဘက္မွာ ညီမတစ္ေတြ ရယ္စရာေတြေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ေပ်ာ္စရာပါပဲ.....
မန္းေရႊစက္ေတာ္ရာ ပြဲေတာ္ခ်ိန္ တဲေက်ာင္းမ်ားျမင္ကြင္းပါ။အထက္စက္ေတာ္ရာကေန ဒီလိုလွမ္းျမင္ရပါတယ္။

တဲေက်ာင္းမ်ားရွိရာေနရာမွ အထက္စက္ေတာ္ရာကို ဒီလို လွမ္းၾကည္ညိဳႏိုင္ပါတယ္။
ဒါကေတာ႔ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းေအာင္ေျမရတနာဆြမ္းစားေဆာင္မွ ဘုရားစင္ကို သစ္သီးနဲ႔ ပန္းမ်ား သြားကပ္လွဴရင္း ျပန္လည္ၾကည္ညိဳႏိုင္ရန္တင္ထားျခင္းပါ။
ဒါကေတာ႔ အာရုဏ္ဆြမ္းကပ္လွဴရန္ျပင္ဆင္ထားျခင္းပါ။ေက်ာက္ပန္းေတာင္းသားေတြအၾကိဳက္ မပါမျဖစ္ ပြဲတိုင္းေက်ာ္ ၾကက္သားနဲ႔ ပဲ ခ်က္ထားတဲ႔ အညာမုန္႔ဟင္းခါးနဲ႔ပါ။အဖိုးအဖြားမ်ားကို ရည္စူးျပီး ေရစက္ခ် အလွဴေပးခဲ႔ပါတယ္။သံဃာေတာ္အပါး ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ဆြမ္းကပ္ခဲ႔ပါတယ္။အားလံုးကိုအမ်ွျပန္လည္ေပးေ၀ပါတယ္။သာဓုေခၚႏိုင္ၾကပါေစ...
အညာကျပန္လာေတာ႔ လူက က်င္လည္ေနတဲ႔ ေဒသမွာ အသားမက်ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ရာသီမိွုင္းလည္း လြမ္းတယ္၊ ဥတုပူေတာ႔လည္း သတိရျပန္တယ္၊ ေလျငိမ္ရင္ ျငိမ္သလို အရာတိုင္းက အခ်ိန္ကိုမွန္းဆျပီး ကိုယ္႔ေဒသနဲ႔ ႏွိဳင္းျပီး သတိရမိတယ္။အခုတေလာ ေလျငိမ္ေနတယ္။အသက္ရွုမ၀ဘူး။ ဒီအခ်ိန္ဆို အေမဘာလုပ္ေနမလဲ၊ အေဖေရာဘယ္လိုေနမလဲ။ ညီမေလးေတြ ဘာလုပ္ေနမလဲ။ ေမာင္ေလးေရာ... ေနေကာင္းလား ေတြးတယ္။စိတ္က အသားမက်ဘူး။ အရင္လည္း ခြဲေနက်မို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေနတတ္တယ္ဆိုျပီး စိတ္ကိုတင္းေပမယ္႔...ေမေမငိုေတာ႔ အရမ္း ေၾကကြဲရတယ္။လိုက္ျပီးလည္းမငိုခ်င္ေတာ႔ဘူး ။ အင္း....ေျပာရရင္ေတာ႔ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ခဲ႔ရပါတယ္။လြမ္းလည္းလြမ္းေနရဆဲပါ အိမ္ကို...။အလြမ္းေျပ အညာကပံုေလးတစ္ခ်ဳိ႔ကို ျပန္လည္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။စာမေရးျဖစ္လို႔ လည္လည္လာသူေတြကို အညာပံုေလးေတြနဲ႔ ေခ်ာ႔ပါရေစေနာ္။အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ေနပါတယ္။
(ကိုယ္တိုင္ရိုက္လာတဲ႔ပံုေတြရယ္ ဗူးဘုရားေပၚမွာ ကေလးေတြဆီက ၀ယ္လာတဲ႔ ပုဂံဘုရား ပိုစတာပံုေတြရယ္ ေပါင္းျပီး ဒီပို႔စ္ေလးတင္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္)

ရနံ႔ခ်ဳိ....