"အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခ်င္ရင္ သူတစ္ပါးထက္ ပိုေပးဆပ္ရမယ္၊ ပိုစြန္႔လြတ္ရမယ္"

စိတ္ကူးေတြကိုပံုေဖာ္ရံုပါပဲ..လာလည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ လူၾကီးမင္းသည္ ပို႔စ္ တစ္ခုခုကုိ ျပန္လည္မ်ွေ၀လိုပါက ေက်းဇူးျပဳျပီး ေရးသားသူ အမည္ကိုေတာ႔ ထည္႔သြင္း ေဖာ္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ အသိအမွတ္ျပဳေသာအားျဖင္႔ေပါ႔။ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..

Showing posts with label ခံစားမိေနတာက..... Show all posts
Showing posts with label ခံစားမိေနတာက..... Show all posts

Monday, January 2, 2012

မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္နဲ႔ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ

ေလာကမွာ လူေတြအလြယ္တကူ သတ္မွတ္တတ္တဲ႔ လူတန္းစား ႏွစ္ရပ္ရွိတယ္။ ေယဘူယ်အေနနဲ႔ လူေကာင္းနဲ႔ လူဆိုးဆိုျပီး ႏွစ္စားရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ကေတာ႔ လူေတြက အထိုက္အေလ်ာက္ဆိုျပီး သင္႔္ေတာ္သလို အမ်ားအတြက္ျဖစ္ျဖစ္။ ကုိယ္႔အတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဟန္ေဆာင္လိုက္ၾကရတာေတြရွိတယ္။ ေကာင္းတာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဆိုးတာျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မယ္။ မ်က္ႏွာဖံုးေလးေတြေတာ႔ ခနခနလဲတပ္ၾကတယ္။ ေလာကၾကီးက လူေတြ သတ္မွတ္ျခင္းခံထားရတဲ႔ လူဆိုးဆိုသူေတြက မ်က္ႏွာဖံုးလဲတပ္ခြင္႔မရွိဘူး။ သူတုိ႔ လဲတပ္ခ်င္လုိ႔ရွိရင္ နံမည္တူ အဓိပၸာယ္တူတဲ႔ မ်က္ႏွာဖံုးေလးေတြပဲ တပ္ၾကရတယ္။ လူဆိုးဆိုျပီး လူေတာထဲတုိးရတဲ႔အတြက္ သူတို႔ေတြက ေကာက္က်စ္ႏိုင္တယ္။ လူကုိ ဒုကၡေပးႏုိင္တယ္ဆိုျပီး လူေတြက သူတို႔နဲ႔ကင္းကင္းေနႏိုင္ၾကတယ္ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ကေတာ႔ လူေကာင္းဆိုျပီး နံမည္ခံထားၾကသူေတြ လဲတပ္ၾကတဲ႔မ်က္ႏွာဖံုးေတြ မွတ္မိဖုိ႔မလြယ္ဘူး။ သူတို႔က မ်က္ႏွာဖံုးခနတိုင္းလဲတတ္ၾကတယ္။ ေကာင္းေပ႔ လွေပ႔ ဆိုတဲ႔ မ်က္ႏွာဖံုးေလးေတြကို စြပ္ျပီး၊ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာနဲ႔တူတဲ႔ မူရာ မာယာေလးေတြကုိ သံုးျပီး ပုလဲလည္း ခတတ္တယ္။ (ခ်စ္မ်က္ရည္ ပုလဲႏု ဥတတ္ၾကတယ္ :P )သူတို႔က ရွက္စရာမလုိဘူးေလ။ မ်က္ႏွာဖံုးတပ္ျပီး ငို္တာပဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ :) ျပီးမွ လူေတြေနာက္ေက်ာကို မလိုရင္ မလိုသလို။ ခပ္တည္တည္နဲ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ထိုးသတ္တတ္ၾကတယ္။ ျပီးရင္ မ်က္ႏွာဖံုးေလး တစ္ခုလဲ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာေလးကို တပ္ျပီး လူေကာင္းျပန္လုပ္ၾကတယ္။ အဲလိုလူေကာင္းဆိုသူေတြ သတ္တဲ႔ဓားခ်က္နဲ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္အမွတ္မရွိ ေသေနတဲ႔သူေတြရွိတယ္။ သူတို႔ အမွတ္မရွိတာကို ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ အျပစ္မေျပာၾကနဲ႔ေနာ္။ သူတို႔က မ်က္ႏွာဖံုးေလးေတြကို ၾကည္႔ျပီးပဲ ဆက္ဆံေရးရွိၾကတာကုိးဗ်။ ဒီေတာ႔ မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္လူသတ္တတ္ၾကတဲ႔ လူေတြရန္က ကင္းေ၀းျပီး မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္၊ ခ်စ္သူစစ္ ခ်စ္သူမွန္၊ ရန္သူစစ္ ရန္သူမွန္ ခြဲျခားနားလည္ႏိုင္စြမ္းရွိၾကျပီး ေသာကကင္း ေ၀းၾကပါေစေနာ္။ အားလံုး ေရလိုေအးလုိ႔ ပန္းလိုေမႊးၾကပါေစ။
ခ်စ္တဲ႔
✎❑уaйaит cно❒ ヅ

Thursday, December 15, 2011

ေဖေဖနဲ႔ ဖုန္းေျပာျခင္း

ဟလို ဟလို ေဖေဖလား
ၾကားရလား သမီးအသံကုိၾကားရလား ေဖေဖ
ေမေမ အနားမွာရွိလား
ဟင္ ေမေမလည္း ေနမေကာင္းဘူး ဟုတ္လား
သမီးလည္း ဖ်ားေနတယ္
ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္ ၀က္ကေလးဖ်ားေနတယ္။

ဒီႏွစ္ပိုင္းမွာ အေျပာင္းအလဲေတြမ်ားတယ္ ေဖေဖ
လူေတြကိုမေျပာင္းလဲေပမယ္႔လို႔ စိတ္ေတြ။
သူတို႔ကို ခန္႔မွန္းႏိုင္တ႔ဲ ရာသီဥတုအေျခအေန

အားလံုးက ေျပာင္းလဲကုန္တယ္ ေဖေဖ။
သမီးကိုရွာေတြ႕ဖို႔က်ေတာ႔ လူတိုင္းမွာ
ေျမပံုအညႊန္းကိုယ္စီ ရွိၾကတယ္ေဖေဖရဲ႕။

ဒီမွာက ဒီလိုပါပဲ ေပ်ာ္စရာဆိုတာ ဘာလဲလုိ႔
ေဖေဖ႔ကုိ ခုပဲ ေမးမလု႔ိ။
ဘ၀ကတူ ျဖစ္ဖို႔ေ၀းလုိ႔ ေပ အျဖစ္ထုခံေနရတာၾကာေတာ႔
လူတစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ ဆက္ဆံေရးမွာ ဟိုး....ရိုးတြင္းျခင္ဆီထဲကပါ
စိမ္႔ေနေအာင္ လန္႔ေနတတ္ျပီ ေဖေဖ။

ဟုတ္..ေဖေဖေျပာသလိုပါပဲ
သူမ်ားေျပာတိုင္း မေက်နပ္ခ်က္ေတြရွိရင္
ခ်က္ခ်င္းျပန္မေျပာမိေအာင္ ေရအိုးနဲ႔တူတဲ႔ ေခါင္းထဲကို အသာထည္႔ထားျပီး၊
ရြက္ထားတာေတြမ်ားမ်ားလာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္
သမီး အဲ႔ဒီေရအိုး ခ်ခြဲျပျပီး တစ္ခုခ်င္းကုိ ျပန္ထုတ္ျပီး ေျဖရွင္းဖုိ႔က်
အခြင္႔အေရး မရခဲ႔တာၾကာျပီ ေဖေဖရဲ႕

ေျပာလုိ႔စကား မဆံုးခင္ ဖုန္းခ်တတ္တဲ႔သူေတြ
သံုးစကၠန္႔နဲ႔ Missed Call ေပးျပီး ျပန္ေခၚခိုင္းတဲ႔သူေတြ
စကားကုိ ေရွ႔မွာတစ္မ်ဳိး ၊ ေက်ာေပးေတာ႔ တစ္မ်ဳိးေျပာတတ္သူေတြ
ျပဳလြယ္ ျပင္လြယ္စိတ္ထားနဲ႔ အနားနားမွာ ခနေနတတ္သူေတြ
ကတိမတည္တတ္တဲ႔ အေပၚယံေရႊမွုန္က်ဲဆက္ဆံေရးေတြ
အေနအစားေခ်ာင္ေအာင္ ေပါင္းသင္းတတ္တဲ႔ သူေတြ
တမင္ကုိယ႔္အတြက္ ျပင္ထားတဲ႔ ထမင္း၀ိုင္းေတြနဲ႔
ဇြတ္အတင္းေကၽြးၾကျပီး ကြယ္ရာမွာ အတင္းေျပာတတ္သူေတြ
အုိ....ေဖေဖရယ္....အမ်ားၾကီးပဲ သိလား
သမီးေၾကာက္တယ္ ေဖေဖ..
သမီး မခန္႔မွန္းတတ္ေတာ႔ဘူး။

ဟလို ...ေဖေဖ ၾကားရလား
ဟုတ္ကဲ႔ သမီးျပန္လာမွ ေသခ်ာေျပာျပဦးမယ္ေနာ္။

ဟလို ဟလို ....
ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ႔ကို သမီးအရမ္းခ်စ္တယ္။

ခ်စ္တဲ႔
✎❑уaйaит cно❒ ヅ


Sunday, October 23, 2011

ငယ္ဘ၀ ရနံ႔ေလးအတြက္


ငယ္ငယ္က ေမာင္ႏွမေလးေယာက္အလွည္႔က် မ်က္စဥ္းခတ္ပးရတာေလးကို သတိရလို႔ပါ။ ေျပာရရင္ေတာ႔ သိၾကတဲ႔အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အညာေဒသ ပူေတာ႔ မ်က္စိနာတာ ၊ မ်က္စိစြံတာေတြ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ေႏြဦးေရာက္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ႔္တို႔ ေဖေဖက ေမာင္ႏွမတေတြ ကုိ မ်က္စဥ္းခတ္တာအက်င္႔လုပ္ေပးပါတယ္။ တကယ္ကုိ တစ္ႏွစ္မွာမွ တစ္ခါတည္းရယ္။ တစ္ခါခပ္ရင္လည္း သံုးစက္ပဲ။ ဘယ္လုိခတ္သလဲဆိုတာေလး ေျပာျပမယ္ေနာ္။ ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လံုး ပက္လက္လန္ျပီး လွဲေနရတယ္။ ၾကီးစဥ္ငယ္လိုက္ တစ္ေယာက္လက္တစ္ေယာက္ တင္းေနေအာင္ ဆုပ္ကုိင္ထားၾကတယ္ (ခုမွသိတယ္ မသိစိတ္ထဲမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ အခ်င္းခ်င္း သိပ္ကုိ အားကိုးျပီး ခ်စ္တတ္ၾကတယ္ဆိုတာကို) ။ ေျခေထာက္ေတြကေတာ႔ အေပၚကို ၆၀ဒီဂရီနီးပါးေထာင္ထားျပီး နံရံကို အားျပဳကန္ထားၾကတယ္။ ေဖေဖခပ္ေပးမယ္႔မ်က္စဥ္းဒဏ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္က ဦးေအာင္ခံထားရေတာ႔ သူတို႔ကို ေျပာျပထားတာ။ အေသေၾကာက္ေနၾကတာ။ မ်က္စဥ္းက အိမ္ျခံ၀င္းထဲက ဒန္႔သလြန္ (ဒါမွမဟုတ္) ဇြန္ညြန္႔ႏုႏုေလးေတြကို ဆား၅ပြင္႔နီးပါးေလာက္ပဲထည္႔ျပီး ေျခထားရာကရတဲ႔ အရည္စိမ္းစိမ္းေလးေတြရယ္ပါ။ အေသစပ္တာ စဥ္းစားသာၾကည္႔ၾကပါ။ တစ္ေယာက္ကုိခပ္လိုက္တာနဲ႔ အခပ္ခံရသူေအာ္လိုက္တာနဲ႔ အကုန္လိုက္ေအာ္တယ္။ လက္ေတြလည္း တင္းေနေအာင္ပိုဆုပ္ကိုင္ၾကျပီး နံရံကုိအေသကန္ျပီး အားျပဳေအာ္ၾကတာပါ။ အိမ္နီးခ်င္းေတြဆို ရယ္စရာကိုျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမမ်က္စဥ္းခပ္ခ်ိန္ေတြဆိုရင္ေပါ႔။ အထင္မေသးနဲ႔ေနာ္။ အဲ႔ဒီေဆးစြမ္းတာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ေယာက္ကုိ ၅ႏွစ္ပဲ အခပ္ခံရတာ။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမတေတြ ဘယ္တုန္းကမွ မ်က္စိနာတာ။ မ်က္စိစြံတာေတြမျဖစ္ခဲ႔ၾကဘူး။ ျပီး နယ္ဘက္မွာ အျဖစ္မ်ားတဲ႔ ၾကည္႔တာနဲ႔ တန္းျပီးကူးတတ္တဲ႔ ဒစ္စကိုမ်က္စိနာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ဘယ္ေတာ႔မွမျဖစ္ခဲ႔ၾကဘူး။
ေဆးနည္းေလးလည္း လြယ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ တစ္ခုေျပာခ်င္တာက အရမ္းေသြးတက္ ေသြးတိုးျဖစ္ေနရင္လည္း ဒန္႔သလြန္ဟင္းခ်ဳိခ်က္ေသာက္ သက္သာပါတယ္။ အခ်ိန္မရလို႔ရွိရင္ ဒန္႔သလြန္ရြက္ေလးေတြသာ ၀ါးလိုက္ပါ။ ျပီး မ်က္စိထဲကို ညွစ္ထည္႔လိုက္။ တန္းျပီး သက္သာပါတယ္ဆိုတာေလးလည္း လက္ဆင္႔ကမ္းလိုက္ပါတယ္။ (:
ေျပာလက္စနဲ႔ စာရွည္လိုက္ဦးမယ္။ အျမဲတမ္းနီးပါး ကတံုးဘ၀နဲ႔ ေနခဲ႔ရတာေလးကို သတိရလုိ႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ျပီဆိုတာနဲ႔ မိတ္မေပါက္ေအာင္ ေခါင္းကိုတံုးရတယ္။ နည္းနညး္ အရြယ္ရလာေတာ႔ ေဖေဖက ကာယကံရွင္ကို ေသခ်ာေမးပါတယ္။ တံုးခ်င္လားဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္က အစဆို မတံုးခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ေရကန္နားမွာ ေမာင္ေလးကို တံုးေပးေနတာကို ၾကည္႔ျပီး ကိုယ္ပါလိုက္တံုးခ်င္လာေရာ။ မေရရာတဲ႔စိတ္နဲ႔ တံုးမယ္ေျပာလုိက္ရင္ လက္ျမန္တဲ႔ ေဖေဖကလည္း ရိတ္လုိက္ေရာ။ အဲ တစ္၀က္ေလာက္ေရာက္ရင္ေတာ႔ ေနာင္တရေနျပီ။ တံုးျပီးကာစ ေရေလာင္းလိုက္မွ စပ္တာၾကီးကို အေသမုန္းတာ။ အိမ္ေပၚမွာကေတာ႔ ေမေမက သနပ္ခါးနဲ႔ ကုလားမက္ေတြကုိ ေက်ာက္ျပင္ၾကီးနဲ႔ အျပည္႔ ေသြးျပီးေစာင္႔ေနပါျပီ။ ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေရခ်ဳိးေပးျပီးရင္ ေမေမက သနပ္ခါးကုိ လူးေပးပါတယ္။ ကတံုးေလးေတြကို လည္း ကုလားမက္ေတြလူးေပးထားပါတယ္။ အဲဒီရနံ႔ေလးကုိ အခု ဒီပုိ႔စ္ကုိေရးေနရင္းကုိ ရမိတယ္။ ေက်းဇူးၾကီးလွ မိႏွင္႔ဖပါပဲ။ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ကန္ေတာ႔ဦးညႊတ္လိုက္ပါတယ္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ။ အတူတူေနခ်င္ပါျပီ။

လည္လည္လာသူေတြကိုလည္း ေက်းဇူး ပါ။
d(-_^)
✎❑уaйaит cно❒ ヅ

Thursday, July 28, 2011

သီးသန္႔ျဖစ္တည္မွု

ေနာက္ဆံုးအခ်စ္အတြက္ သီးသန္႔ျဖစ္တည္မွုတဲ႔။ သီခ်င္းေလးကို ၾကိဳက္မိလို႔ မူဗြီေလးလုပ္ထားတာ။အားေပးၾကပါဦး။မူဗြီေလးက ေကာ္နက္ရွင္ အေျခအေနေပၚမွာ မူတည္ျပီး loading လုပ္တာ ၾကာတာ၊ ျမန္တာေတာ႔ရွိတယ္.. ။ ခနေလးေတာ႔ သည္းခံလိုက္ျပီး ၾကည္႔ႏိုင္ပါတယ္.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... :)
(ရနံ႔ခ်ဳိ)



Friday, April 15, 2011

မင္းရက္စက္တယ္.



၀င္လို၀င္ ထြက္လိုထြက္
သူစိမ္းဆန္တဲ႕ မင္းအတြက္
စကားလံုးေတြလည္း
ေရႊအ, ေလးတစ္ေယာက္
အိပ္မက္မက္သလိုပါပဲ
သိေနတာေတြ ရွိေပမယ္႔
ေျပာလို႔မွ မထြက္တာ။
မင္း ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..။
အိပ္မက္တုိ႕ကင္းစြာ ကိုယ္လည္း
ေကာင္းမြန္စြာ
ရွင္သန္ခြင္႔ ရပါေစ..

ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ

Sunday, March 27, 2011

ေတာင္းပန္ျခင္း

ဘ၀ဆိုတာ ခနတာရတဲ႔ ဂိမ္းကစားပြဲတစ္ခုေလလား။ ျပန္ျပီး ကုိယ္႔ကိုကုိယ္ အခ်ိန္ယူျပီး သံုးသပ္ၾကည္႔မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းေနတဲ႔ အသိဥာဏ္မရွိတဲ႔ အပ်င္းၾကီးတဲ႔ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ပဲ။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ေၾကာင္ေတြဆို မခ်စ္တတ္တာပါ။ မုန္းတာမ်ဳိးမဟုတ္ေသးေပမယ္႔ ၾကည္႔လို႔မရပါ..။ သူတို႔ဆီက ထြက္တတ္တဲ႔ အဲ႔ဒီ တဂူးဂူးသံၾကီးကိုလည္း မၾကိဳက္ပါ။ ျပီး လူနားကို ပြတ္သီးပြတ္သပ္နဲ႔ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိတဲ႔ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို႔ ယူဆျပီးေတာ႔ကို သိပ္ၾကည္႔မရတတ္ပါ။ ဒါအသာထား အခုေတာ႔။ ေျပာခ်င္တာက ေလာကမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘာဆိုဘာမွ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ တန္ဖိုးမရွိတဲ႔ သူ ( ထမင္းသိုး ဟင္းသိုး) ပါ႔လားလို႔ ေတြးေနမိတယ္။ ဘာေတြ ေပးဆပ္ရမလဲ။ ေပးဆပ္ခ်င္ပါတယ္။ တခါတခါက် ကုိယ္႔ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကုိ ဒီစာမ်က္ႏွာေလးမွာ လာရင္ဖြင္႔မိရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္က အျပစ္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ကိုယ္႔အေပၚစာနာနိုင္မလား ဆိုတဲ႔ စိတ္ စုိးစိမွ်မပါ၀င္ပါ။ ဒီစာမ်က္ႏွာဟာ အသနားခံစာတင္ျပီး အလိုက္ကန္းဆိုးမသိတတ္တဲ႔ ေၾကာင္တစ္ေကာင္လိုမ်ဳိး စိတ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အပိုေတြ လုပ္ေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ မွန္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္က လိုင္းေၾကာင္ေနတဲ႔သူ ၊ စိတ္ကူးေတြနဲ႔ ေမ်ာေနတတ္တဲ႔သူ။ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းေနတတ္သူ။ ဒါေပမယ္႔ ေသခ်ာတာတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္က လူမ်ားေတြသနားေအာင္ ပို႔စ္ေတြတစ္ခုျပီး တစ္ခု တင္ေနျခင္းမဟုတ္ပါဘူးဆိုတာ လိုက္ျပီးလည္း ရွင္းမျပခ်င္ေတာ႔။ ဒီေတာ႔လည္း ထားလုိက္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတာ မွန္ပါတယ္။ လက္ေတြ႔မဆန္တဲ႔သူတဲ႔လား။ ရင္ထဲမွာ ခံစားရတာေတြ သြန္ခ်မိတာ သူတို႔ေတြအတြက္ အေပါစား ဟာသေတြျဖစ္ကုန္ျပီလားမသိ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာေလးကို ဆက္လက္ျပီး ရင္ဖြင္႔ေနဦးမယ္ဆိုတာပါပဲ။ တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ လူသားေတြအတြက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ မရည္ရြယ္ဘဲ ေရာက္ေရာက္၊ အတင္းလင္႔ခ်ေပးလို႔ ဘာမွန္းမသိဘဲ ေရာက္လာလာ၊ အက်ဳိးရွိသြားမယ္႔ စာမ်ဳးိေတြ ေရးတင္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားခြင္႔ ရေအာင္ ေနပါ႔မယ္။ ခုေတာ႔ ဆက္လက္သည္းခံလိုက္ပါဦး ။ အားလံုးကို အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ လည္လည္လာသူေတြအားလံုးလည္း ကိုယ္၊ စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာ က်န္းမာ ၾကပါေစ။
ခ်စ္ေသာ
ရနံ႔ခ်ဳိ

Thursday, January 20, 2011

Smelling Flowers
ဒီေန႔ ရံုးမသြားျဖစ္ဘူး။ အိမ္မွာ အတူေနတဲ႔ ကေလးေလးစာက်က္တာကို အေမလုပ္သူ အန္တီက အနားမွာေနျပီး ေျပာဆိုေနတယ္။ ကေလးက စိတ္မပါေတာ႔ဘူး စာၾကည္႔ရတာကို။ အဲ႔မွာ မေအလုပ္သူက စိတ္တိုျပီးေျပာေနတာကို ၾကည္႔ျပီး ငယ္ဘ၀ကုိသတိရမိတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က အဖိုးအဖြားနဲ႔ ေနေပမယ္႔ ေသာၾကာညဆို စာအုပ္ေတြထည္႔ျပီး စေန တနဂၤေႏြ ေန႔ခင္းထိ အေဖအေမတို႔အိမ္ကို ျပန္ခြင္႔ရွိတယ္။ အဲ႔ဒီမွာ အငယ္ေတြ ရွိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။ ျပီးေတာ႔ ညဘက္ဆို အေဖနဲ႔ အေမတို႔နဲ႔ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ညဘက္ အေဖက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမေတြကုိ ဆင္လုပ္ျပီး စီးေစတယ္။ ႏွာေမာင္းလုပ္ဖို႔က အေဖ႔ ရဲ႕ ပုဆိုးေဟာငး္တစ္ထည္ေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီဘက္က အစတစ္ဖက္ကို ကုိင္ေပးထားရင္ အေဖႏွာေမာင္းလုပ္တာ ပိုအဆင္ေျပတယ္ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ကူတယ္။ ျပီးရင္ ေမာင္ႏွမေတြ အလွည္႔က် အေဖေပၚကေန တက္ျပီး ဆင္စီးၾကတယ္။ အေမက အစေတာ႔ ၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ မျပီးမစီး ေပ်ာ္ေနၾကရင္ စိတ္တိုလာေရာ။ အေဖ႔ကို ထမင္းစားဖို႔ခ်ည္း ေအာ္ေခၚေတာ႔တာပဲ။ အေမက အေဖ႔ကုိ ခ်စ္တယ္။ သူကခ်စ္ေပမယ္႔ ခ်စ္တာကို မသိေအာင္ ဖိန္႔တာလား မသိဘူး။ ေအာ္ေအာ္ေျပာတယ္ အေဖက စ ေနာက္ ျပီ ဆို..။အေဖ က ေရခ်ဳိးခါနီး ဒိုက္အျမဲထိုးတယ္ အဲ႔လိုအခ်ိန္ အေမအနားမွာမရွိရင္ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္သား အေဖေပၚတက္စီးျပီး စၾကတယ္။ အေမသိရင္ ေအာ္ေရာ..။ ဒါေပမယ္႔ အေမဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားရင္ အိမ္မွာ အေဖခ်ညး္ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ က်န္ခဲ႔ရင္ေတာ႔ အေဖ႔ကို ေၾကာက္တယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ စာအရမ္းက်က္ခိုင္းတယ္။ စာဆိုလို႔ရွိရင္ သူက အိမ္ပတ္ခ်ာလည္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္ေနတတ္တယ္။ ၀န္းထရံေတြ ကို ခ်ခါတာမ်ဳိး ၊ အိမ္မိုးက ၾကက္ခိုးေတြ ရွင္းတာမ်ဳိး ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြထိုင္ဖို႔ ခံုေလးေတြ လုပ္ရင္း သူၾကားေလာက္ေအာင္ ေအာ္ဆိုခိုင္းတယ္။ သူမၾကားလိုက္ရင္ ၃ခါျပန္ေအာ္ဆိုရတယ္။ အလီေတြကို အားတိုင္းက်က္ရတယ္။ အေမကက် စာစီစာကံုးေတြ ေရးရင္ သူပါ လုိက္ကူေလ႔ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မွတ္ရရ သံုးတန္းႏွစ္မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါး ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ စာစီကံုးရေတာ႔ အေမကိုယ္တိုင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ လိုက္မွတ္ေပးတာ။ ကၽြန္ေတာ္စာျပန္လို႔ေမ႔ေနရင္ အေမက ပံုစံေလးေတြလုပ္ျပတယ္။
အေမ႔ကို စာျပန္တဲ႔ ေန႔ေတြထဲက မွတ္မိေနတဲ႔ ေန႔ေလးက အိမ္ေရွ႔မွာ အဲ႔ေန႔က ေနသာတယ္။ အေမက အက်ၤ ီအ၀ါေလး၀တ္ထားတယ္။ အေဖနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ရင္ထဲမွာ ရွိေနဖူးတဲ႔ ပံုျပင္ေလး ။ အဲ႔ေန႔က အဖြားတို႔အိမ္ (ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ႔ အိမ္)ေလးက စာအုပ္ဘီရုိရွင္းရင္း အေဖေျပာျပတဲ႔ ဆင္အေဖၾကီးနဲ႔ သမီးျဖစ္သူ မင္းသမီးေလးတို႔အေၾကာင္းေလး ။ အေဖေျပာတာကို အေဖ႔ေပါင္ကိုေခါင္းအံုးျပီး ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္ခဲ႔တယ္။ အေဖကေတာ႔ စာအုပ္ေတြျပန္စီေနတယ္။ ပံုျပင္လည္းဆံုးေရာ ကၽြန္ေတာ္ငိုလုိက္တာ။ အေဖဆို မနည္းေခ်ာ႔ယူရတယ္။ အေဖက သူ႔ကုိ သိပ္ခ်စ္ေစခ်င္တာ။ ကၽြန္ေတာ္ အေဖနဲ႔ အေမ႔ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ အေဖ အေမ ေမာင္ႏွမေတြ အျမဲတစ္သက္လံုး အတူတူ အနားမွာပဲ ေနခ်င္ပါတယ္။ ေနခြင္႔ရပါရေစလို႔ လည္း ဘုရားမွာဆုေတာင္းရင္း .... ကၽြန္ေတာ္ မိဘအတြက္ပဲ ရည္ရြယ္ပါတယ္..ဆုိတာ အေ၀းတစ္ေနရာကေန အေဖနဲ႔ အေမ႔ကိုလြမ္းေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ရင္း...
အိမ္အျပန္လမ္းဆိုတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေကာက္ေတာ႔ေနတယ္....အေဖ...ကၽြန္ေတာ္ အိတ္ေပါက္နဲ႔ ဖားေကာက္သလိုေတာ႔ မျဖစ္တန္ေကာင္းပါဘူးေနာ္။
ေ၀းေနရက်ဳိးနပ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိုးစားျပီး အေဖ႔ဆီ ျပန္ခဲ႔မွာပါ...။ ဆင္ၾကီးကို မင္းသမီးေလးက ဘ၀ေမ႔ျပီး ခဲြသြားသလို၊ အေဖဆင္ၾကီးက ဒါးေတာင္၊ မီးေတာင္၊ ဆူးေတာင္ေတြလည္း ျဖတ္ျပီးလိုက္မလာရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အေဖတို႔ဆီ ျပန္လာမွာပါ.. ဘ၀ရဲ႕ သင္ယူစရာေတြကို သင္ယူျပီးျပီလို႔ ေရာင္႔ရဲႏိုင္တဲ႔တစ္ေန႔မွာ...

ရနံ႔ခ်ဳိ

Sunday, December 26, 2010

သံုးသပ္မွု


zwani.com myspace graphic comments

အေတြးေတြခါးသီးလြန္းလို႔
မ်က္လံုးစံု ခနမွိတ္ထားလည္း
ျမင္ေယာင္ခါ တမ္းတ
ညေတြခါးသီးလြန္းလို႔
အိပ္မက္တို႔ ကင္းစြာ
ခန အိပ္ပါရေစ...။

အလြမ္းေတြဟာ တကယ္ဆို
စကားလံုးေတြျဖစ္ေစရံုထက္မပိုခဲ႔ဘူး။
အခ်စ္ဆိုတာက ေတာ႔
သက္တမ္းတိုတဲ႔ ပရုပ္လံုးေလးလို
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပါးပါးလိုက္လာတယ္။


ရိုးရိုးေလးေတြးေတာ႔လည္း
အခ်စ္ အခ်စ္နဲ႔
ေအာ္ ေနခဲ႔သမ်ွ
ေနာက္ဆံုး....
ကိုယ္႔ကုိကိုယ္ပဲ ျပန္ေတြ႔တယ္။

ရန႔ံခ်ဳိ


Thursday, July 29, 2010

မေျပာျဖစ္တဲ႔စကားေတြ (၅)


ေ၀းကြာျခင္းၾကိဳးကို တစ္စျပီးတစ္စ နင္ဆြဲထုတ္ခဲ႔
နင္နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး သည္းေျခမပါခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ရင္ထဲက ဒဏ္ရာေတြက နာက်င္ေနတာလည္း တစ္စစ္စစ္နဲ႔...

အဲ႔ဒီခံစားခ်က္ေတြက နင္႔လိုမ်ဳိး ဧည္႔သည္မဆန္ၾကတာခက္တယ္...
တစ္ခုေတာ႔ သိေစခ်င္ေသးတယ္...

ငါ ေျပာခြင္႔ရွိခ်င္ေသးတယ္
နင္နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး မက္ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ရဲ႕ အိပ္မက္စိတ္ကူးေတြ အေၾကာင္း....

ခ်စ္တဲ႔
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Sunday, July 18, 2010

မေျပာျဖစ္တဲ႔စကားေတြ (၄)

လိွုင္းေလတစ္ခ်က္ျပင္းရံုနဲ႔ ေသာင္ျဖစ္တဲ႔ဒီကမ္းမွာ ေနရစ္ေတာ႔ ခရုေရ.....ေျပာသံ ကိုယ္ၾကားတယ္.။သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ ေမႊတဲ႔အခါ ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္မ်ားျဖစ္ဖူးၾကပါသလား ေမးခ်င္ပါတယ္...။သတင္းေတြ မၾကားတဲ႔ အရပ္ ၊ အရိပ္ေတြ မျမင္တဲ႔ အရပ္...မ်ားရွိၾကသလား။ခက္တာက ေလရဲ႕ရန႔ံ၊ မိုးရဲ႕ အေငြ႔၊ ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ အေႏြးဓာတ္ ဆင္တူရင္ေတာင္ ရင္မွာ တနင္႔တပိုးခံစားရင္း မ်က္၀န္းမွာ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔မိုးေတြ ေစြတာ သိပ္ကိုခက္တယ္..။သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ေတြ အိပ္မေပ်ာ္တာ အေတြးေတြေၾကာင္လို႔လား။ခံစားဖူးသူတိုင္းသိပါတယ္...။ၾကိဳက္သလို ေ၀းလြင္႔ခြင္႔ေတြ ရွိတယ္လို႔ေျပာဖူးမယ္ထင္တယ္....။သိပ္ခ်စ္တာ သိေစခ်င္တယ္...။လိပ္ျပာေလး အေတာင္ေညာင္းရင္ နားခိုရာေအးရိပ္ေတာ႔ ရွိတတ္တယ္...ကိုယ္႔အသက္လိပ္ျပာ ကိုယ္နဲ႔ ကြဲတဲ႔အခါ...မင္းအနားမွာပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္..အသက္ျမဲခ်ိန္ေလး တစ္ခ်က္ပဲ ေနခ်င္တာပါ မင္းရဲ႕လက္ထဲ...သီခ်င္းစာသား ကိုယ္တိုးတိုးညည္းရင္း မင္းအရိပ္ေတြ ျမင္တဲ႔အခါ...ကုိယ္မ်က္၀န္းတံခါး အသာပိတ္ထားေနတတ္တယ္..။သိပ္ခ်စ္တာေတာ႔ မင္းကို သိေစခ်င္ပါတယ္...

ခ်စ္တဲ႔
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

မေျပာျဖစ္တဲ႔ စကားေတြ....(၃)


လမ္းေတြကေတာ႔ အမ်ားၾကီးပါပဲ ခ်စ္သူရယ္...
ဒီလမ္းေတြ ရွိေပမယ္႔ ကိုယ္တို႔ ေလ်ွာက္ခ်င္မွ ေလ်ွာက္ရလိမ္႔မေပါ႔။
ပန္းေတြအမ်ားၾကီး ပြင္႔ေနမွာပါပဲ...ခ်စ္သူရယ္...
ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္တို႔ေတြ နမ္းရွုိက္ခြင္႔ ရွိခ်င္မွ ရွိေပမေပါ႔။
ဒါေတြ..ဒါေတြ...
နီးခြင္႔ရွိရက္ ေ၀းေနတဲ႔သူေတြ သိထားၾကတဲ႔ သက္ေသေတြေပါ႔..
ေလ်ွာက္ခြင္႔မရွိတဲ႔ ဒီလမ္းေတြ...
နမ္းခြင္႔မရွိတဲ႔ ဒီပန္းေတြ...
မ်ားတဲ႔ ဒီေလာကထဲ ကိုယ္တို႔ ေ၀းၾကရင္..အစမ္းသိပ္မလုပ္ေနနဲ႔ေတာ႔ ခ်စ္သူ..ေရ....။
ပန္းေတြ မရွိ ၊ လမ္းေတြမရွိ ၊ ဘ၀ေတြမရွိတာထက္စာရင္
လမ္းေတြေလွ်ာက္ေနၾကတဲ႔ သူေတြ၊ ပန္းေတြကို နမ္းရွုက္ခြင္႔ရတဲ႔ သူေတြကို ျမင္ရတာက ေနေပ်ာ္ပါတယ္လို႔ျဖစ္ေနေအာင္ေတာ႔ ကိုယ္တုိ႔ ၾကိဳးစားရလိမ္႔မယ္...။ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တာက ကိုယ္႔ဆႏၵ ပါ..
ခ်စ္တဲ႔..
(ရန႔ံခ်ဳိ)

Sunday, July 11, 2010

မေျပာျဖစ္တဲ႔စကားေတြ(၂)

ဒီလမ္း ဒီခရီး
မုန္တိုင္းၾကမ္းမွန္း ကိုယ္သိတယ္
ခရီးမသာမွန္း ကိုယ္သိတယ္

လက္တြဲမျဖဳတ္တမ္း စကားေတြက
အခု လမ္းခြဲသီခ်င္းကို ညည္းေစရံဳပဲလား
ဆႏၵ နဲ႔ ဘ၀ တစ္ထပ္တည္းမက်တတ္တာ ကိုယ္သိပါတယ္..
စကားေတြပဲေျပာေျပာျပီး
ကိုယ္႔အနားက ထြက္သြားတဲ႔မင္းကို
ယံုၾကည္ခ်င္ေပမယ္႔ခက္ေနလို႔...တဲ႔။
တတ္လို႔ ကိုယ္စာေရးတာမဟုတ္ဘူး။
ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ စာေရးသူမဟုတ္လို႔ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာဖြင္႔ျပီး
စာေရးတာ..ဘယ္သူ႔ကိုမွ မထိခိုက္ဘူးဆိုရင္ ကိုယ္႔ရင္ထဲခံစားမိတာေလးေတြကို ဖြင္႔ခ်ခြင္႔ရတဲ႔ နားခိုရာ ဒီေနရာေလးကို တန္ဖိုးထားေနပါရေစ....။လာလည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...လူေတြတစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးဆိုရင္ ရုိးသားစြာကၽြန္ေတာ႔ကို ရူးသြပ္ခြင္႔ျပဳပါ...ဒီေနရာေလးမွာ..
က်င္လည္ရာ ခရီးလမ္းမွာ ဘယ္မ်က္ႏွာက အစစ္မွန္းမသိရေတာ႔ေအာင္ ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖံုးေတြ မ်ားလြန္းလို႔...ကိုယ္တိုင္ေတာင္ မ်က္ႏွာအစစ္ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ စမ္းစစ္မိတာ အခါခါ...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ရင္ဖြင္႔ေနက် ဒီေနရာေလးကို လာလည္တဲ႔သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။
ခ်စ္တဲ႔
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Monday, April 26, 2010

မိုးေတြရြာရင္...

အခုတေလာ ေရာက္ေနတဲ႔ ေနရပ္မွာ မိုးေတြ ေတာ္ေတာ္ သည္းေနတယ္။ဒီေန႔ဆို မိုးေတြမဲေနတာပဲ ။ရံုးေပၚမွာ ထမင္းစားျပီး ထံုးစံအတိုင္း အစ္မေတြနဲ႔အတူ အေအးေသာက္ရင္း... လမ္းဆင္းေလ်ာက္ရင္း... မိုးရနံ႔နဲ႔အတူ ေလေအးေလးေတြ တိုက္ေနတာကို ခံယူရင္း ၊ အညာက အိမ္ကိုလြမ္းလိုက္တာဗ်ာ။အသက္ၾကီးလာေတာ႔လည္း တမ္းတမွုေတြအမ်ားစုက ကေလးဘ၀နဲ႔ မလြတ္ပါ႔လားဆိုတာကို သတိေတာ႔ထားမိသားပဲ။
:P
ငယ္တုန္းက မိုးရြာရင္ ေက်ာင္မသြားခ်င္ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ေမြးရပ္ေျမက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀န္းထဲက မူလတန္းေက်ာင္းေလးမွာ တက္ခဲ႔ရတာေပါ႔။ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀န္းဆိုေတာ႔ သိတဲ႔အတိုင္း ဖိနပ္ခၽြတ္ျပီးသြားၾကရတယ္။မိုးေရစိုေနတဲ႔ ေျမၾကီးမွာ ေက်ာင္း၀န္းတစ္ေလ်ာက္ရွိေနတဲ႔ တမာပင္ က တမာသီးေၾကြေတြက ကၽြန္ေတာ္႔ကို စိတ္ရွုပ္ေစတဲ႔ အရာေတြေပါ႔။အင္း...ခုေတာ႔ အဲ႔ဒီတမာသီးေတြ ခင္းေနတဲ႔ ေျမၾကီးကိုဖိနပ္မပါဘဲ နင္းျပီး ေျပးေဆာ႔ခ်င္ပါေသးတယ္။ေက်ာင္းကဆင္းရင္ အေဖနဲ႔ အေမက အိမ္ကို မေရာက္ေသးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမက အဖြားအိမ္ကိုပဲ ဦးတည္ရျမဲပဲ။အဲ႔ဒီအိမ္အျပန္လမ္းမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားေတြ ဆြမ္းခ်ဳိင္႔လွည္႔ယူသလိုမ်ဳိး၊ လြယ္အိတ္ေတြကို လြယ္ေပးသူက သူငယ္ခ်င္းကိုစိုးေပါ႔။သူယူပံုက ဒီလိုေလ...ပခံုးေပၚမွာ သစ္သားေခ်ာင္းကို တင္ျပီး သစ္သားေခ်ာင္းရဲ႕ ေရွ႔ေနာက္မွာ လြယ္အိတ္ေတြ ခ်ိတ္ခိုင္းတာပါ။အဲ႔ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ျပန္လမ္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆိုၾကပါတယ္။ရယ္စရာေတြေျပာရင္းနဲ႔ေပါ႔။အင္း...မိုးရြာတဲ႔ေန႔ေတြက ေပ်ာ္ဖို႔လည္းေကာင္းသလို ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမအတြက္ စိတ္ညစ္ရတဲ႔ေန႔ေတြပါပဲ။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔....အဖြားတို႔အိမ္ကေနအိမ္ကိုျပန္မယ္႔လမ္းက အနိမ္႔ပိုင္းမို႔ မိန္းလမ္းေတြေပၚကေရေတြက စီးေနေလ႔ရွိတယ္ မိုးသည္းေန႔ေတြဆိုရင္။အဲ႔မွာ ျပသနာစတာပဲေပါ႔။လြယ္အိတ္ေတြတစ္ဖက္။ ေရဘူးေတြတစ္ဖက္၊ ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ဆိုေတာ႔ အဖြားတို႔အိမ္က ျပန္လိုက္ပို႔မယ္႔သူမရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တာပါပဲ။အဖြားက ေရက်မွျပန္ ရင္ျပန္ ၊ အိပ္သြားပါ ေျပာလည္း ကၽြန္ေတာ္ တို႔က အေမနဲ႔ေတြ႔ခ်င္ေနေတာ႔ မိုးတိတ္တာနဲ႔ျပန္တာပါပဲ။အေဖလာၾကိဳတာလည္း မေစာင္႔ဘူး။ေခါင္းေဆာင္ကေတာ႔ သိတဲ႔အတိုင္း အၾကီးျဖစ္သူ ကၽြန္ေတာ္ေပါ႔ဗ်ာ...ေမာင္ေလးကဘာသိမွာတုန္း။ကၽြန္ေတာ္ လုပ္သမ်ွ သူက လိုက္လုပ္တဲ႔ အရြယ္ကိုး။ခုမ်ားေတာ႔..... သူက ကေလးအေဖပူပူေႏြးေႏြးျဖစ္ေနျပီ ။အဲ႔လိုေတာ္သြားတာ ကိုယ္႔ထက္။ဘယ္ေရာက္သြားျပီတုန္း ေအာ္ ... အင္း အဲ႔ဒီလို ေရေတြက္ုိျဖတ္ျပီး ေျမသားမာတဲ႔ဘက္ေရာက္ဖို႔က အေကာင္ေသးေသးအရြယ္ေတြအတြက္ေတာ႔ ေတြးသာၾကည္႔ၾကပါေတာ႔။လြယ္အိတ္ကိုေရနဲ႔မထိေအာင္ မ,ထားေတာ႔ ဖိနပ္ကျပဳတ္က်တယ္။အဲ႔ဒီဖိနပ္ကို ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ေရစီးအတိုင္းေမ်ာပါမသြားေအာင္ လိုက္ဆယ္ေတာ႔ စာအုပ္ေတြ ေရစုိကုန္ပါတယ္။အဲ အိမ္လည္း ျပန္ေရာက္ေရာ ဖိနပ္ကလည္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္နဲ႔။ အဖြားေခါက္တင္ေပးလိုက္တဲ႔ ေဘာင္းဘီရွည္ေတြကလည္း ျပီက်ျပီးေရေတြရႊဲ၊ စာအုပ္နဲ႔လြယ္အိတ္ကလည္း ေရေတာက္ေတာက္က်ေနျပီ။မ်က္ႏွာငယ္ေလးေတြနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား အိမ္ထဲ၀င္လာၾကတယ္။အေမကေတာ႔ထံုးစံသိတယ္။ တန္းေရခ်ဳိးေပးတယ္။သနပ္ခါးေတြလိမ္းေပးျပီး ေႏြးေႏြးအ၀တ္ေလးေတြ ၀တ္ေပးတယ္။အေမလုပ္တာ ျမန္လိုက္တာ ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေစြ႔ခနဲပဲ ေစြ႔ခနဲ႔ပဲ။တစ္ခါတေလ အေမက ထမင္းခူးနယ္ေနရင္ အေဖပဲ ေရခ်ဳိးေပးပါတယ္။အေဖေရခ်ဳိးေပးရင္ ေၾကာက္လို႔ျငိမ္ျငိမ္ေလးပဲေနတယ္။ေရစစ္တဲ႔အခါ..အေဖက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ခ်ဳိင္းၾကားကေနေျမာက္ျပီး လႊဲျပီးေရခါေလ႔ရွိတယ္။အေပ်ာ္ဆံုးပဲ အဲလိုလုပ္ရင္ ။အေဖ႔ ပုဆိုးေဟာင္းေလးနဲ႔ ေထြးျပီးေခၚသြားတယ္ ျပီးအေဖေသြးလိမ္းေပးတဲ႔ သနပ္ခါးဘဲၾကားၾကီးေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကည္႔ျပီး ရယ္ၾကတာလည္းမေမ႔ဘူး။ေက်ာင္းသြားရင္ ဒါေၾကာင္႔မို႔ အေဖလိမ္းတာမခံရေအာင္ ေရွာင္တယ္။ပါးကြက္ကို အျမီးရွည္ေအာင္ကြက္လို႔။သနပ္ခါးလိမ္းျပီး အေမကထမင္းပူပူကို ႏွမ္းဆီ နဲ႔ ဆားနဲ႔နယ္ျပီး အစုပ္ေလးေတြလုပ္ေပးတယ္။တစ္ေယာက္တစ္ပန္းကန္စီ ငါးေၾကာ္ မဟုတ္ရင္ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ ထမင္းပူပူကို အဲ႔လို အေမက ထမင္းစုပ္ေလးေတြျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးတာ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ၾကိဳက္ေပါ႔။စားျပီးရင္ေတာ႔ စပါျပီ။ အေမက ေရစိုေနတဲ႔ စာအုပ္ေလးေတြကို မီးပူတိုက္ေပးတယ္ မကၽြမ္းေအာင္။အေဖက ပက္လက္ကုလားထိုင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲေမးတယ္။အျမဲေမးတယ္။ဖိနပ္အသစ္ရမွာမို႔ ေပ်ာ္ေပမယ္႔ အဲ႔လို အိမ္ကတိတ္ဆိတ္ေနျပီး အေမကစကား၀င္မေျပာဘဲ အေဖနဲ႔ေျပာေနရတာ ကၽြန္ေတာ္ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။ေမာင္ေလးကေတာ႔ ေအးေဆးပဲ ။ သူကေျပာတတ္တယ္ ျပီးေတာ႔ သူက အျပစ္လြတ္ေလ႔ရွိတယ္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တယ္။သူမိန္းမယူေတာ႔လည္း အစက ဖာသိဖာသာပါပဲ။ေနာက္မွ ေတြးေတြးျပီး ၀မ္းနည္းတာ။အင္း....ငယ္ငယ္က စိတ္ညစ္ခဲ႔တာေတြက ခုေတာ႔လြမ္းစရာၾကီးပဲေနာ္။အေဖနဲ႔ အေမနဲ႔ ဒီမိုးေတြနဲ႔ အိမ္ေလးထဲမွာ ကၽြန္ေတာထမင္းစုပ္ပူပူေလးေတြ စားခ်င္ေနတယ္။ျပီးရင္ စကားေတြေျပာေနခ်င္တယ္။အိမ္ျပန္ခ်င္ပါတယ္ဗ်ဳိး။
အေမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေရႊစက္ေတာ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ၆လသားအရြယ္က။
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Sunday, April 25, 2010

တစ္သက္မွာ တစ္ခါ


အသံသဲ႔သဲ႔ေလးၾကားလိုက္တယ္
ေခၚသံေတြလို ၀ိုးတ၀ါးပါပဲ
ျမင္ကြင္းေတြ မွုန္၀ါးသြားတယ္
ဘာကို မွ မသဲကြဲ ေတာ႔ဘူး
စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းမွုေတြနဲ႔
ဟန္ေဆာင္အျပံဳးတစ္ခုနဲ႔
ငါ ေပ်ာ္ေနတတ္ပါျပီ
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္
တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ခ်စ္ခ်င္လို႔
တစ္ခါတေလ
စကားလံုးေတြနဲ႔ ငါ... အသက္ရွုက်ပ္လြန္းပါတယ္
ခ်စ္ပါတယ္..ခ်စ္ပါတယ္
နင္နားလည္ေအာင္ ငါဘယ္လိုေျပာရမလဲ
ခ်စ္သူရယ္....
ငါေနခ်င္တာ အရိပ္တစ္ခုလို နင္႔အနားမွ
တစ္ဖ၀ါးမခြာ...
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္
တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ခ်စ္ခ်င္လို႔
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Sunday, April 18, 2010

Westlife - Home With Lyrics


Verse 1
Another summer day has come and gone away
In Paris and Rome, I wanna go home
Maybe surrounded by a million people I
Still feel all alone, I just wanna go home
Oh, I miss you, you know
And I've been keeping all the letters that I wrote to you
Each one a line or two, "'I'm fine baby how are you?"
Well, I would send them but I know that it's just not enough
My words were cold and flat and you deserve more than that
Another airplane, another sunny place I'm lucky I know
but I wanna go home, I've got to go home

Chorus
Let me go home
I'm just too far from where you are
I gotta come home
Let me go home
I've had my run, baby I'm done
I wanna come home

Verse 2
And I feel just like I'm living someone else's life
It's like I just stepped outside when everything was going right
And I know just why you could not come along with me
'Cause this was not your dream, but you always believed in me
Another winter day has come and gone away
In neither Paris nor Rome and I wanna go home
I miss you, you know

Chorus
Let me go home
I've had my run
Baby I'm done
I wanna go home
Let me go home
It'll all be alright
I'll be home tonight
I'm coming back home
......................................

တစ္ႏွစ္ကူးျပီးသြားျပီတဲ႔လား။ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္ခ်င္ေနတယ္။ဒီသီခ်င္းေလးကို တိုးတိုးေလးညည္းရင္း အခန္းထဲမွာ အိမ္ကို လြမ္းေနတဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ေနတဲ႔အရပ္မွာလည္း အသားမက်ႏိုင္လို႔ ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႔ ပို႔စ္တင္လိုက္ပါတယ္။အိမ္ေရွ႔က ပိေတာက္ပြင္႔ေၾကြေတြကို ေကာက္ျပီး ပိေတာက္ပင္ေအာက္မွာထိုင္ျပီး သီိေနခ်င္တယ္။ပိေတာက္ေတြကို ျမင္ေနရရံုနဲ႔ သူ႔ရနံ႕ကို ရေနတတ္လို႔ template မွာ သူ႔ကို တင္ထားတယ္။လက္ေဆာင္ရတာ အဲ႔ဒီပိေတာက္ေတြက :)) (ၾကံဳၾကြားေပါ႔)
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Saturday, April 3, 2010

အာရံုစားေနတဲ႔ေန႔ေတြ (၂)

ဒီေန႔ေတြ မိုးသည္းေနတယ္
အားလံုးလည္း အလဲလဲ အကြဲကြဲ
ထိရွမွုေတြမ်ားရင္ ဖ်ားနာမွုေတြမ်ားသလား
ေလေတြတိုက္တဲ႔အခါ....
ငါ႔ရင္ထဲက ေခၚသံေတြပါ ပါသြားတယ္။

ညေနေတြက ကုန္လြယ္လြန္းတယ္
ေႏြေန႔ခင္းေတြမွာ ငါ... ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔
မနက္ကေန ညေနထိ

အခန္းေရွ႔က အပင္မွာ နားျပီးေအာ္တတ္တဲ႔
ငွက္ကေလးလို ငါေအာ္ပစ္ခ်င္တယ္။

မိုးေတြရြာတဲ႔အ
ခါ...
ငါ႔ရင္မွာလည္း ထစ္ခ်ဳန္းမိုးေတြေစြေနတယ္
ဒါေပမယ္႔.....
ဒီေန႔ ေနသာပါေသးတယ္...။

(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Friday, April 2, 2010

အာရံုစားေနတဲ႔ေန႔ေတြ (၁)

အိပ္မက္ေတြထဲ ၀ုိးတ၀ါးျမင္တဲ႔အခါ
တစ္ညလံုးအိပ္ပ်က္၊ အိပ္မက္ဆိုးေတြလည္း ထပ္မမက္ခ်င္ေတာ႔ဘူး

တိမ္ေတြရြက္လြင္႔သလို၊
စိတ္တို႔ ရြက္လြင္႔ေသာအခါ...
အေျခမခိုင္တဲ႔ ငါနဲ႔ ဒီကမၻာၾကီး ပိုပိုေစာင္းသြားသလိုပါပဲ....

ေကာ္ဖီေတြပိုခါးလာတယ္
ငါ႔ပခံုးေတြ ေအာက္ကိုကိုင္းလာတယ္..
ေစာင္႔ရတဲ႔ေန႔တို႔ သက္တမ္းလြန္ေသာအခါ...
ငါနဲ႔အတူ အရာအားလံုး တိတ္ဆိတ္ကုန္တယ္။

ၾကာျပီ...ၾကာျပီ...ၾကာပါျပီဟာ....
တမ္းတမွုနဲ႔ မ်က္၀န္းတံခါးမွိတ္လိုက္ရင္
ဖ်တ္ခနဲထင္တဲ႔ဒီပံုရိပ္မွာ ငါ႔ရင္ဘတ္ေတြ ေအာင္႔ေနတတ္တယ္။

နားေတြကိုပိတ္ကာထားလည္း
ၾကားေယာင္မိတဲ႔ ဒီအသံက ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပဲ႔တင္ထပ္တယ္။

အလြမ္းေတြနဲ႔ မင္းျမွားလိုက္တဲ႔အခါ...
ဒီအခန္းထဲမွာ ငါ ခဏတိုင္းဖ်ားေနတတ္တယ္။
အိပ္မက္ေတြရယ္...
ခဏနားပါ။
အေတြးေတြရယ္...
အသက္ရွုခြင္႔ေပးပါ....
ခနေလးပဲ
ငါ ဘာသာပဲရွင္သန္ေနပါရေစ.....။
ေနာက္ထပ္ ငါ....
မ
လ ြမ ္ း
ခ ် င ္
ေ တ ာ ႔
ဘ ူ းးးးးးးးးးးးးးးးးး
(ရနံ႔ခ်ဳိ)
အလြမ္းေတြကို ၾကိဳက္လို႔ လြမ္းတာမဟုတ္ဘူး။ၾကိဳက္မိလို႔ လြမ္းတတ္လာတာ မင္းသိေစခ်င္တယ္။

Thursday, December 10, 2009

ကိုယ္ေနခ်င္တာ....

ဘယ္ေတာ႔မွ မခြဲေတာ႔ဘူး
ခနေလးလည္း မထားခဲ႔နဲ႔
အသည္းက ႏုတယ္....
ႏုနယ္တဲ႔ ငါ႔စိတ္က ဒဏ္ရာ ျဖစ္ရင္ ေမ႔ဖို႔ခက္လြန္းလို႔ ခနေလးလည္း မထားခဲ႔နဲ႔
အရင္းစစ္ရင္ေတာ႔ ဘယ္လမ္းဘယ္စနစ္မွာမွ ခင္တြယ္စရာအေဖာ္မြန္ ဆိုတာ မရွိိမွန္းသိပါတယ္....ဒါေပမယ္႔...နင္႔အနားမွာ ပဲ ရွိေနခ်င္ေတာ႔တာ...မွားလား....