Jessie J - Price tag

Jessie J - Price tag from Pulse Films on Vimeo.

ငိုေအာင္စရင္ ငိုတတ္မွ-ဂ်ဴး

ေလတစ္ခ်က္အေ၀ွ႔တြင္ တဖ်တ္ဖ်တ္ေရြ႕လ်ားသြားေသာ
ရြက္ေၾကြေလးမ်ားကို ျမင္ဖူးၾကရဲ႕မဟုတ္လား …
ခ်ာလည္ ခ်ာလည္ ၀ဲကာ ေၾကြက်လာေသာ
ပြင့္ဖတ္ကေလးမ်ားကိုေရာ… ျမင္ဖူးၾကပါရဲ႕လား …

------------------------------
‘မိုး’ သည္ ေလေၾကာင့္လွဳပ္ရွားေနသည့္ ျခင္ေထာင္စကေလးကို ေငးေနသည္။ မ်က္ရည္ေ၀့ေနဟုန္ရွိေသာ မ်က္လံုးတို႔သည္ စိုက္မိစိုက္ရာ စိုက္ေငးေနၾကသည္။ ဇာျခင္ေထာင္စ ျပာျပာေလးသည္ ‘မိုး’ အာရံုတြင္ ရွိမေနသည္က ေသခ်ာပါသည္။

‘မိုး’ သည္ရင္ဘတ္ေပၚက လက္ကိုင္ပ၀ါေခါက္ကေလးတစ္ခုကို အသာဆြဲယူရင္း မ်က္စိမွတ္ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ လက္ကိုင္ပ၀ါေလးကို အသာအယာနမ္းလိုက္ပါသည္။

မီးခိုးေရာင္ ေယာက်္ားကိုင္ လက္ကိုင္ပ၀ါတစ္ထည္ ျဖစ္ပါသည္။

----------------------------------------------

ျဗဳန္းဆို ေမာင္ေမာင့္ကို ျမင္လိုက္ရတုန္းက သူမ်ား လန္႔သြားတာအမွန္ပဲ။ ဟုတ္မွ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ အံ့ၾသမိတာလဲအမွန္ပါပဲ။ ထင္မွ မထင္ခဲ့ပဲ။ ဒီလို ေက်ာင္းေရွ႕ကအုတ္ခံုေပၚမွာ ထိုင္ရဲလိမ့္မယ္လို႔ ေမာင္ေမာင့္ကို ထင္မထားခဲ့ပါဘူး။ ေမာင္စဥ္းစားၾကည့္၊ ဘယ္ေလာက္ေၾကာင္တဲ့ အလုပ္ၾကီးလဲ … ဆိုတာ။

အေ၀းတုန္းက ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ ကိုယ္မို႔ မျမင္မိဘူး။ အနားေရာက္မွ ျမင္လိုက္ရတာကိုး။ သူမ်ားျဖင့္တုန္သြားတာပဲ။ ေျခလွမ္းမ်ားပ်က္သြားမိသလား … မသိပါဘူး။ ေမာင္ေမာင့္ေရွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္ရတာ အပင္ပန္းဆံုးပဲ သိလား … ေမာင္။

ေမာင္ ဘယ္သူ႔ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနတာလဲ … သူမ်ားသိပါတယ္။ သူမ်ား ေန႔တိုင္းလိုလို ေစ်းသြားတတ္မွန္းသိလို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာမို႔လား ေမာင္။

သူမ်ားရင္ေတြခုန္ျပီး မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးလဲ ပူရွိန္းေနတာပဲ…သိလား။ ေက်ာင္းထဲက ျဖတ္လာတဲ့အထိ သူမ်ားတစ္ကိုယ္လံုးတုန္ေနတုန္းပဲ ေမာင္ရယ္။ ခါတိုင္း ေမာင္ေမာင္ မထိုင္ဘူးပါဘူး။ အခုမွ ဘာျဖစ္လု႔ိ ထိုင္တာလဲ…လို႔လဲ ေတြးမိတယ္။ ေမာင္ေမာင့္မ်က္လံုးအၾကည့္ကို အခုျပန္စဥ္းစားရင္ အခုရင္ခုန္ေနတုန္းပဲ။

အဲလို မၾကည့္နဲ႔ေမာင္ရယ္၊ သူမ်ား ေမာင့္ကို သိပ္…ခ်စ္သြားတယ္။ေနာက္ အဲလို ေငးမၾကည့္နဲ႔ေနာ္…ေမာင္။

ဒီတုန္းက အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ ခုတင္ေပၚမွာ လွဲအိပ္ပစ္လိုက္တာပဲ။ ၀ယ္လာခဲ့သမွ်ပစၥည္းေတြကို စားပြဲေပၚမွာ ဒီအတိုင္းပစ္ထားလိုက္တယ္။ သူမ်ား ဘာလုပ္လဲ…သိလား။ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ထဲက ေမာင့္ပံုတူကို ယူၾကည့္မိတာေပါ့ ေမာင္ေမာင္ရယ္။ ေမာင္ေမာင့္ကို ၾကည့္ျပီး ဆြဲရတာမဟုတ္လို႔ သိပ္ေတာ့မတူပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ားအခန္းေဖာ္ကို ျပၾကည့္တုန္းကေတာ့ သူက အထိတ္တလန္႔နဲ႔…

“ ဟဲ့ … ဟဲ့ ၊ ဒီပံုကို ဒီလို အလြယ္မထားနဲ႕ေလ ၊ ျမင္ရင္လူတိုင္းသိတယ္ ၊ နားလည္လား ၊ ေရေရလည္လည္ ကြဲေနမယ္ ” တဲ့။

အဲဒီေတာ့ သူမ်ားလဲ ကိုယ္ေရးတဲ့ပံုကို ျပန္ၾကည့္မိတယ္။ ဟုတ္တယ္ေမာင္ ၊ ေမာင္မွန္း သိေအာင္အထိေတာ့ တူတာ အမွန္ပဲ။ ေမာင့္ဆံပင္က်ပံု၊ မ်က္လံုး စိုက္ၾကည့္ပံု ၊ ျပံဳးပံု။ အို … တကယ္ကို ေမာင္ေမာင့္လိုပဲ။ ဒါေၾကာင့္လဲ သူကစ,တာပဲ။

“ အမေလးဟဲ့ .. မၾကည့္ဘူး … မၾကည့္ဘူးနဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ခိုးၾကည့္ထားတာလဲ ” တဲ့။

သူက မယံုဘူးေမာင္ရဲ႕ ။ တကယ္ပါ ေမာင္ေမာင့္ကို သိသိသာသာ မၾကည့္ရဲဘူး။ ဒီပံုက ေဘးေစာင္းကပံုပဲ။ ေမာင္ေမာင့္ကို တည့္တည့္ မၾကည့္ရဲလို႔ ေဘးကၾကည့္ရတာ မ်ားတယ္ေလ။ ေနာက္ျပီး အခန္း(၁)မွာ အတန္းတက္ရတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ေမာင့္မ်က္ႏွာကို ေဘးတိုက္ျမင္ရပါတယ္။ မၾကည့္ဘဲနဲ႔ျမင္တာပါ။ ေမာင္ သိတယ္မို႔ လား။ သူမ်ား တစ္ေနရာတည္း အတည္တက် ထိုင္မွန္းသိလို႔ ေမာင္ပဲ ဉာဏ္မ်ားျပီးေတာ့…။

ေမာင္ အဲလို ဉာဏ္မ်ားတတ္ေတာ့ သူမ်ား ပိုခ်စ္မိတာေပါ့ ေမာင္ရယ္။ ေမာင္မွတ္မိဦးမလား မသိဘူး။ ေမာင္လူလည္က်ခဲ့တာေတြ။ ဥပမာေပါ့ …ဟိုအရင္လက ကြန္ပလီးရွင္းဗိုင္ဗာ တုန္းကေပါ့။ အမွန္ဆိုရင္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကိုယ့္နံပါတ္ျပားကို ကိုယ္ ယူျပီး အေစာၾကီးကတည္းက အကၤ် ီမွာတြယ္ထားရတာပဲ။ အဲဒါကို ေမာင့္က်ေတာ့တစ္မ်ိဳး၊ ေမာင္က သူမ်ားေနာက္မွ ေျဖရမယ့္သူ။ သူမ်ားဗိုင္ဗာ၀င္ဖို႔ ထိုင္ေစာင့္ေနရတဲ့အခ်ိန္က်မွ အခန္းထဲ၀င္ျပီး ေမာင္လာယူတာ။ သူမ်ား ေမာင့္ကိုျမင္ေအာင္လို႔ မဟုတ္လား။ ေရာက္ေနတာ ဟိုး …အေစာကတည္းက။ အဲဒီတုန္းက မယူဘဲ ဘာလို႔ သူမ်ား၀င္ထိုင္ရတဲ့ အခ်ိနက်မွ ယူတာလဲ။ သြားစမ္းပါ .. သူမ်ားကိုအ,အ မွတ္လို႔လား။

အဲဒီတုန္းက ေမာင္ ဂ်ဴတီကုတ္ကို ပခံုးေပၚတင္ထားတယ္။ တျခားသူေတြ ဂ်ဴတီကုတ္ကို ပခံုးေပၚတင္ရင္ေလ ဘယ္လိုမုန္းမွန္းမသိဘူး။ ေမာင့္က်ေတာ့ ဖိုးရိုးဖားရားနဲ႔ သိပ္ခ်စ္တာပဲ ။ မေကာင္းဘူးေနာ္ … သူမ်ားစိတ္က။

ေမာင္ေမာင္ရယ္ … ေမာင္ေမာင့္ေလာက္ေတာ့ သူမ်ားလဲ ဉာဏ္မ်ားတတ္ပါတယ္။ ဒစ္ဆက္ရွင္ မွာေပါ့။ ေမာင္ေတာ့ မသိဘူး။ သူမ်ားေတာ့ ဉာဏ္ခ်ည္းပဲ။

သူမ်ားရပ္ရင္ေလ အျမဲတန္း ေမာင္ေမာင့္ကိုျမင္ႏိုင္တဲ့ ေနရာ ေမာင္တို႔ အဖြဲ႔က သူမ်ားတို႔ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္မွာ ရွိတယ္ဆိုပါေတာ့။ သူမ်ား ခုတင္ရဲ႕ ေတာက္ဘက္ကေနေျမာက္ဘက္ လွည့္ရပ္တယ္၊ ေမာင့္ကို ျမင္ရတာေပါ့။ ေမာင္ကလဲ သူမ်ား ရွိတဲ့ဘက္ကို လွည့္တာပဲဥစၥာ။

ဆရာရွင္းျပတာကို နားေထာင္ရင္း၊ ဆရာ စာေမးတာကို ေျဖရင္း၊ ဆရာ့ မ်က္ႏွာေပၚကေက်ာ္ျပီး ေမာင္ေမာင့္ကို လွမ္းလွမ္းၾကည့္ရတာ … ၾကာရင္ ႏွလံုးေရာဂါ ျဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ႕ဟယ္။ ဆရာစာေမးတာ မရတာလဲ ေၾကာက္ရ၊ သူမ်ားၾကည့္တာ ေမာင္ျမင္မွာလဲ ေၾကာက္ရ မဟုတ္လား။

ေမာေတာ့ … ေမာတာေပါ့ ေမာင္ေမာင္ရယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္ေမာ .. ေမာရတာမို႔ မခါးသီးပါဘူး။

ေမာင့္ကို ဘယ္တုန္းကစ,ခ်စ္မိမွန္းေတာ့ မသိပါဘူး။ စ,ျပီး စိတ္၀င္စားမိတာကိုေတာ့ သိတယ္ေမာင္။ ေမာင့္အၾကည့္ကို သိသိသာသာ သတိထားမိတုန္းကေပါ့။

ဟစ္စေတာ္ေလာ္ဂ်ီ ပရယ္တီကယ္ခန္းထဲက စတာပါ။

ေမာင္ေမာင္က သူမ်ားေရွ႕မွာ ရွိေနတယ္၊ သူမ်ားကို ေက်ာေပးထားျပီး ‘ ဆလိုက္ ’ ၾကည့္ေနတယ္။ ေမာင္ေမာင္ အဲဒီေန႔က မီးခိုးေရာင္ အက်ၤ ီလက္ရွည္ေလး ၀တ္ထားတယ္။ လံုခ်ည္နဲပ အကၤ် ီကလည္း အေရာင္ခ်င္းဆင္ဆင္ရယ္။

အဲဒီေန႔က ေမာင့္အၾကည့္ကို သတိထားမိေတာ့ သူမ်ားရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမွန္း မသိဘူး။ ေမာင္က သူမ်ားဘက္ကို ေခါင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္တာကိုး ။ ရင္ခုန္တယ္ဆိုတာကို အဲဒီေတာ့မွ သူမ်ားေကာင္းေကာင္း ခံစားတတ္ပါတယ္ေမာင္။ ( ေၾကာက္လို႔ ၊ လန္႔လို႔ ရင္ခုန္တာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဟယ္…)

သူမ်ားမွာ ငယ္ခ်စ္ဆိုတာလဲ မရွိခဲ့ပါဘူး ။ အခ်စ္ဆိုတာကို ၀တၳဳထဲမွာပဲ ခံစားဖူးပါတယ္။ ဘယ္လိုေနမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ပထမႏွစ္ကုန္တဲ့အထိပဲ … သိလား။

ဟိုး .. ငယ္ငယ္ ရည္းစားစာ ေပးခံရတုန္းကလဲ ရင္မခုန္ဖူးဘူး။ လိုက္စကားေျပာခံရေတာ့လဲ ရင္မခုန္ပါဘူး။

ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀း ေနရာကေန ေမာင္ေမာင္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ဘာလို႔ရင္ခုန္ရတာတဲ့လဲဟယ္။

ေမာင္ေမာင့္ကို တစ္ေန႔မျမင္ရရင္ ဘာေၾကာင့္ ရင္ထဲမွာဟာတတ္ေနတာလဲ။

ေမာင္ေမာင္ရွိႏိုင္တဲ့ေနရာကို ဘာလို႔မ်က္လံုးနဲ႔ လွမ္းမၾကည့္ရဲတာလဲ။ ေမာင္ေမာင္ကေတာ့ သတိၱရွိပါတယ္။ လူေတြ ၁၃၀ ေလာက္ထဲမွာ ေျပာင္တစ္မ်ိဳး၊ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္တစ္မ်ိဳး ေမာင္ၾကည့္ရဲတာပဲ။ ေမာင္က ေၾကာင္လဲေၾကာင္ရဲတယ္ေနာ္။

ေန႔ေတာ့ အေသအခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ဘူးေမာင္ရယ္… ဒစ္ဆက္ရွင္ခန္းထဲမွာပဲ။ ဆရာ ဦးကိုေလး အနားသြားျပီးနားေထာင္ၾကတုန္းကေပါ့။

ဆရာက သူမ်ားတို႔ရွိရာဘက္ကိုလွည့္ျပီး ေမးခြန္းတစ္ခုေမးတယ္။ ရဲျမင့္ကေျဖလိုက္တယ္။ ဟာသနဲ႔ေျဖတာမို႔ အားလံုး ၀ိုင္းရယ္ၾကပါတယ္။ သူမ်ားလဲ ေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ရဲျမင့္ကို ၾကည့္ျပီးရယ္ဖို႔။ ဒါေပမယ့္ …

ေမာင္ေမာင့္ကို ျမင္လိုက္ရတယ္။

ေမာင္ေမာင္ ရယ္ေနတယ္။

ရယ္ရင္း သူမ်ားကို ၾကည့္ေနတယ္။

ေမာင္ေမာင္ .. သူမ်ားေလ ရယ္ရမွာကို ေမ့သြားပါတယ္ဟယ္။ သူမ်ား မရယ္မိဘူးထင္ပါရဲ႕၊ ဆရာ့ဘက္ ျပန္လွည့္လိုက္ေပမယ့္ မ်က္စိေထာင့္က ေမာင့္ကို ျမင္ေနရပါတယ္။ ခပ္ရိပ္ရိပ္ျမင္ရတဲ့ ေမာင့္သဏၭာန္ကို ပံုေဖာ္ၾကည့္ရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္ေမာင္။

ေမာင္ေမာင္ သိပ္ရဲတာပဲ။ ဒါေလာက္ လူေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွာ ေမာင္မို႔အၾကာၾကီး ၾကည့္ရဲပါရဲ႕။

ဒါေပမယ့္ အဲလို မထိန္းသိမ္းဘဲၾကည့္ေတာ့လဲ သူမ်ားအေနက်ပ္ေပမယ့္ ခြင့္လႊတ္ရတာပါပဲ၊ မခ်စ္စဖူးခ်စ္မိေတာ့ သိကၡာထိန္းဖို႔နားမလည္တာ ျဖစ္မွာပဲ .. ဆိုျပီး ပိုေတာင္ခ်စ္ရတာေပါ့ ေမာင္ရယ္။

စာအုပ္ထဲမွာ ေမာင့္အေၾကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးေရးထားတယ္။

ေမာင္နဲ႔မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုတဲ့ေန႔ေတြမွာေတာ့ ေပ်ာ္ရတဲ့အေၾကာင္းေတြေပါ့ … ေမာင့္ရဲ႕ အပစ္ပယ္ခံေန႔ေတြမွာေတာ့ ၀မ္းနည္းရတဲ့အေၾကာင္းေတြေပါ့… ေမာင့္ကိုမျမင္ရတဲ့ ေန႔ေတြမွာေတာ့ အလြမ္းေတြေပါ့ ေမာင္ရယ္။ ေမာင္က တစ္ေန႔ေရႊ တစ္ေန႔ေငြကိုး။

ေမာင့္ကိုလြမ္းတိုင္း ပန္းခ်ီပံုေလးကို ထုတ္ထုတ္ၾကည့္ရတာ စာရြက္ကေလးေတြေတာင္ ႏြမ္းေနျပီေမာင္ရဲ႕။

ေမာင္နဲ႕အတူ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ စကားေျပာရရင္ သူမ်ားဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္မလဲ မသိဘူး။ ေမာင့္အသံကိုေတာ့ သူမ်ား ၾကားဖူပါတယ္။ ေမာင္ေမာင့္ အသံက တစ္မ်ိဳး၊ ၾသမေနဘူး။ မြမြေလး၊ ၀ါ၀ါညက္ညက္ေလးရယ္။ ေၾသာ္…ခ်စ္မိျပီဆိုေတာ့ ေမာင့္အသံကိုလည္း ခ်စ္ရတာပဲ ေမာင္ရယ္။

ပထမႏွစ္တုန္းက အိမ္လြမ္းလို႔ ခဏခဏျပန္တတ္သေလာက္ ခု ေမာင့္ကိုခြဲထားခဲ့ဖို႔ ၀န္ေလးေနျပီဆိုတာ ေမာင္ သိမွသိရဲ႕လား။

ေမာင္ကို ဘယ္ေလာက္တြယ္တာေနျပီလဲ သိလား…ဟင္။

ဟိုတစ္ေန႔က ဗိုင္ဗာအျပီး ေမာင္ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္မယ္ဆိုလို႔ သူမ်ားလဲသြားတယ္ ေမာင္။ ေမာင္ကရဲျမင့္ကို ေျပာေနတာကိုး ‘ မစိုးရိမ္ ’ ကကားမၾကည့္ရေသးဘူးဆို…ရဲျမင့္ကၾကည့္ျပီးသားမလိုက္ဘူး…တဲ့။ ဟုတ္လား။ ေမာင္ကေတာ့ ဘယ္သိမလဲသူမ်ားရူးတာကို။

သူမ်ားမွာ သူငယ္ခ်င္းကို ဇြတ္အေဖာ္စပ္ရတာသိလား။ ‘ တာကာ ကူရာကင္ ’ ဘယ္ေလာက္သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းေၾကာင္း ၊ဂ်ပန္မေလး ဘယ္လိုေခ်ာေၾကာင္း၊ ဇာတ္သိမ္းဘယ္လိုေကာင္းေၾကာင္း… ဘာညာဘာညာ။ ဟုတ္တာလဲပါ… မဟုတ္တာလဲပါ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အစည္းအရံုးပဲပိုင္လို႔လား၊ သူငယ္ခ်င္းက ရိပ္မိလို႔ပဲလားေတာ့မသိဘူး အေဖာ္လိုက္ေပးတယ္။

မစိုးရိမ္ေရာက္သြားေတာ့ ေမာသြားတာပဲ ေမာင္ရယ္။

တန္းစီေနတဲ့ အထဲမွာ ေမာင္ကိုလိုက္ရွာတယ္။ မေတြ႔ဘူး ။ အထဲမ်ားေရာက္သြားျပီလား … မတင္မက်နဲ႔။

သူငယ္ခ်င္းက ‘ ဘီးအပ္ရေအာင္’ လို႔ေျပာေတာ့မွ ျဗဳန္းဆိုသတိရျပီး တန္းစီထားတဲ့စက္ဘီးေတြထဲမွာ ေမာင့္စက္ဘီးကို လိုက္ရွာမိတယ္။ မေတြ႔ဘူး။

အဲေတာ့ … ရင္ထဲမွာဟာျပီး ေမာသြားတာပဲ။

သူမ်ားမွာျဖင့္ ဒီရံုကို လာရပါမယ့္အေၾကာင္း အာလူးေပးလိုက္ရတာ။

အဲဒီေန႔က ရုပ္ရွင္သာ ၾကည့္ေနရတယ္။ စိတ္က ေမာင့္ဆီေရာက္ေနတယ္။ ရံုထဲမွာ ရွာၾကည့္မိေသးတယ္ ။ ေမာင့္ စက္ဘီး မဟုတ္ဘဲ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ဘီးနဲ႕မ်ား လာမလားဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ေပါ့။

ေမာင့္ စက္ဘီး မရွိတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ေမာင့္ စက္ဘီးထိုင္ခံုနဲ႔ လက္ကိုင္က သိသာပါတယ္။ ဆင္တူမရွိပါဘူး ေမာင္။ ေမာင့္ကိုဒီေလာက္စြဲေနေအာင္ ေမာင္ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ထားတာလဲ။ ေမာင့္မ်က္ႏွာေလးကို တေမ့တေမာ ၾကည့္ေနခ်င္ေလာက္ေအာင္ပဲ ေမာင္ရယ္။ ဒီမွာ ရူးေတာ့မယ္…နားလည္လား။ အခန္းေဖာ္ကလည္း စ,လွျပီ။ သူက သူမ်ားအေၾကာင္း အကုန္သိတာကိုး။

ေဟာဒီလက္ကိုင္ပ၀ါအေၾကာင္းလဲ သူသိတယ္။ ေမာင္ေမာင့္လက္ကိုင္ပ၀ါေလ..။

မေန႔ညေနက ေမာင္ေမာင္ သုတျမိဳင္ကေန ဘီးနဲ႔ျပန္လာတာ (ေမာင့္လက္ထဲက ၀တၳဳစာအုပ္ကိုၾကည့္ျပီး ယူဆရတာဘဲ ၊ သုတျမိဳင္နဲ႔လဲ သိပ္မေ၀းဘူးေလ) ေမာင္ကအျပန္၊ သူမ်ားနဲ႔ အခန္းအေဖာ္ ညိဳညိဳနဲ႔က အသြား။ သူမ်ားတို႔က ေျခလ်င္။ သူမ်ားတို႔နားေရာက္မွာ ေမာင္က ၀တၳဳစာအုပ္ကိုင္တဲ့ လက္ကို ေျပာင္းလိုက္တယ္မဟုတ္လား။ ဒီတုန္းက ပ၀ါေခါက္ေလး က်လြင့္ေနခဲ့တယ္။ ေမာင္ကေတာ့သိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ၀တၳဳစာအုပ္က ႏွစ္အုပ္ ဆိုေတာ့လက္ေျပာင္းလိုက္ေပမယ့္ ပ၀ါက်ေနမွန္း သိမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ညိဳညိဳက အစေတာ့ ေအာ္ေခၚမလို႔…တဲ့။ ဒါေပမယ့္ေလ သူမ်ားတို႔နဲ႔ ေမာင္ေမာင္နဲ႔ စကားမွမေျပာဖူးပဲ။ ေကာက္ေတာ့ ေကာက္ထားလိုက္တယ္။ သူမ်ား သိ္မ္းထားလိုက္တယ္။

သူမ်ား မရွက္ပါဘူး။

သူမ်ားကို ၾကည့္ေနလို႔ လက္ကိုင္ပ၀ါ တစ္ခုလံုး က်က်န္ေနတာကို မသိတာေပါ့ .. မဟုတ္လား ေမာင္။
ေဟာဒီ လက္ကိုင္ပ၀ါေလးကို အခု တစ္ရက္အတြင္းဘယ္ႏွစ္ခါရွိျပီလဲမသိဘူး၊ ထုတ္ထုတ္ ၾကည့္မိတာ။ ေမာင္ေမာင္ ၾကိဳက္တတ္တဲ့ မီးခိုးေရာင္ေလးပါ။
သူမ်ား ညိဳညိဳ႕ ဘက္လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။
ညိဳညိဳတစ္ဖက္ေစာင္းျပီး အိပ္ေနတယ္။
သူမ်ား ေမာင့္လက္ကိုင္ပါ၀ါေလးကို နမ္းလိုက္မိတယ္ ေမာင္၊ ရင္ေတြတုန္လိုက္တာ ေမာင္ရယ္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ စိတ္ေကာက္တာကို ေခ်ာ့ဖူးပါသလား
ေခ်ာ့ရတာ တကယ္ေပ်ာ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္ …
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က ငါးလေလာက္ ၾကာေအာင္
စိတ္ေကာက္တာေရာ ခံရဖူးပါသလား …
မယံုမရွိနဲ႔ … တကယ္ပါ။

---------------------------------------
လိႈင္က ကၽြန္ေတာ့ကို ငါးလတိတိ စိတ္ေကာက္ေနခဲ့ပါတယ္။

လႈိင္စိတ္ေကာက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကြဲေနတုန္းမွာ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မျငင္းပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ …. ဒီလိုပဲ ျဖစ္သြားတာပါပဲ။ ဒီလိုေလ … ၾကားထဲမွာ ေပ်ာ္စရာေလးေတြ ဒီလိုပဲေတြ႔တာပဲ ၊ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား။

ေကာင္မေလးေတြက ရည္းစားရျပီဆိုရင္ သူ႔ေကာင္ေလးကို သူပိုင္သေဘာထားျပီး အမိန္႔ေပးခ်င္ၾကတယ္။ ေကာင္ေလးကနာခံရင္ သူတို႔ အဟုတ္ၾကီးမွတ္လို႔၊ ဒီေကာင္ေလးေတြက ကြယ္ရာမွာ ထင္ရာလုပ္ရင္ သူတို႔မသိေတာ့ဘူး၊ သိလာရင္ သူတို႔စိတ္ေကာက္မယ္၊ ဒါပဲ … ဒါပဲ။

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔လႈိင္ၾကားထဲမွာ ျပႆနာေလး ၀င္လာတာပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ကို လႈိင္စိတ္ေကာက္တာပဲ။

အစကေတာ့ မရအရေခ်ာ့မလိုပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္လိႈင့္ကိုခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ေခ်ာ့လြန္းရင္ ငေပါျဖစ္သြားမွာ စိုးရတယ္မဟုတ္လား။
အဲလိုအခ်ိန္မွာပဲ ‘ မိုး’ ကို ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိလာတာ။

‘ မိုး’မ်က္လံုးေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္သြားတာက စ,တာပါ။ မိုးမ်က္လံုးက သိပ္ေတာ့မလွဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၾကည့္လို႔ေကာင္းတာ။ မ်က္ေတာင္မရွည္ေပမယ့္ ခပ္စိပ္စိပ္ေလး။ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တာက တစ္မ်ိဳးပါ။ သူ႔မ်က္လံုး လွတာ မလွတာကို မဟုတ္ဘူးေလ။ သူ႔မ်က္လံုးထဲက အရိပ္အေယာင္ကိုၾကိဳက္တာ။ စကားေျပာေနတဲ့ မ်က္လံုးလို႔ထင္ရတယ္ … တစ္မ်ိဳးပဲ။

အဲဒီမ်က္လံုးေလးနဲ႔ အၾကည့္ခံရရင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းမယ္ထင္တာပဲ။
ဒီလိုနဲ႔ … လိႈင့္ကို ခဏထားျပီး သူ႔ကို ဂရုစိုက္လိုက္မိတယ္။ ဂရုစိုက္တယ္ဆိုတာလည္း မခက္ပါဘူး။ တကူးတက လိုက္ၾကည့္ဖို႔လည္း မလိုပါဘူး။ ဒစ္ဆက္ရွင္မွာဆို သူတို႔အဖြဲ႔နဲ႔ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က မ်က္ေစာင္းထိုးေနရာေလာက္မွာရွိေတာ့ လြယ္ပါတယ္။ နည္းနည္းခက္ေနတာက သူက ဟိုဟိုသည္သည္ သိပ္မၾကည့္တတ္တာပဲ။
ဒါလဲ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ နာမည္ကိုက ရန္ပိုင္ တဲ့၊ ပိုင္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ .. ဆရာဦးကိုေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကိုလာျပီး စာေမးတယ္။ ေနာက္ … အၾကာၾကီးပဲ အဲဒီ့ေန႔သင္ခန္းစာနဲ႔ပတ္သတ္ျပီးေျပာေနတာ၊ ဆရာ့စကားဆိုရင္ အားလံုးက၀ိုင္းျပီးနားေထာင္ခ်င္တာပဲ မဟုတ္လား။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။
သူ အပါအ၀င္ သူတို႔အဖြဲ႔က ဆရာ႔ကိုေငးေနတယ္။ သိပ္ၾကာၾကာ မေစာင့္ရပါဘူး။ ဆရာ့အနားမွာရွိေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို သူ႔မ်က္လံုး ေရာက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ( တမင္ မဟုတ္ပါဘူး တကယ္ပါ။ သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြကၾကည့္လို႔ ေကာင္းလို႔ပါ)
သူက ဖ်က္ဆို မ်က္လႊာခ်ပစ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္။ ရင္သိပ္မခုန္တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တစ္မ်ိဳးပဲ … ကၽြန္ေတာ္ မေျပာတတ္ဘူး။ သူ႔အၾကည့္နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုျဖစ္သြားတာေသခ်ာတယ္ေလ၊ အင္းေလ ကၽြန္ေတာ္မရွံဳးပါဘူး ။ သူ႔ရင္ထဲကို တစ္ခုခု၀င္သြားေအာင္လဲ လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ထင္တာပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္အထင္မွန္ေနတာ ေနာက္ပိုင္းသိလာရတယ္။ သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာ အရိပ္တစ္ခုပိုလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုစိတ္၀င္စားတဲ့ အရိပ္ပဲ။ သူ႔မ်က္လံုးက ကၽြန္ေတာ့ကို မရဲတရဲရွာတတ္လာျပီ။
ခက္တာက သူ႔မ်က္လံုး ေ၀့ၾကည့္လိုက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့ႏွလံုးက လႈပ္ရွားသြားတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို သေဘာက်ေနျပီလားလို႔ေတာင္ တစ္ခါတစ္ခါေတြးမိတယ္။ သိပ္ေတာ့ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူးေလ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တာလဲ ဒီသေဘာပါပဲ။ ေပ်ာ္ဖို႔ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။
မိုးဆံပင္က လႈိင့္ဆံပင္လိုပဲ။ ခါးထိေရာက္ေနတဲ့ ဆံပင္ကိုမစည္းဘဲ ျဖန္႔ခ်ထားတာပဲ၊ စကားေျပာရင္ ဆံပင္ေလးေတြကို ေခါင္းငဲ့ခါျပီး ေျပာတတ္တာေလးက စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ၾကည့္လို႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ စိတ္ညစ္သြားတာမ်ိးရွိပါသလား … ကၽြန္ေတာ္ေတာ့မထင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ စိတ္ပါရင္ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ တအားၾကည့္ပစ္လိုက္တာပဲ၊ စိတ္မပါရင္ေတာ့ မၾကည့္ပါဘူး။

မိုးက ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္တာကို စိတ္မပ်က္ပါဘူးေလ၊ ကၽြန္ေတာ္သိတာေပါ့၊ သူနည္းနည္းေတာ့ အေနခက္တယ္။
ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္လွမ္းၾကည့္တာ သူသိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနာက္ထပ္မၾကည့္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ျပီး တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ကြယ္ေနလိုက္ေရာ။
သူ႔စိတ္က နည္းနည္းအကဲခတ္ရခက္တယ္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တင္းေနသလိုပဲ၊ ဂရုမစိုက္သလိုပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ခဏပါ။
ကၽြန္ေတာ္ကသာ သူ႔ကို အရမ္းၾကည့္ျပလိုက္။ သူကၽြန္ေတာ့္အေပၚျပန္ျပီး ဂရုစိုက္လာတာပဲ။

ဟိုတစ္ေန႔ကလဲ …

(ဖီဆီယို ) ေန႔တုန္းကေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႔တာ။ ကၽြန္ေတာ့ကိုျမင္တာ မၾကည့္ဘူး။ သတိမထားမိသလိုပံုစံနဲ႔ ဟိုဘက္လွည့္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေအာင့္သြားတာေပါ့ ။ ဒါနဲ႔ ခဏအနားေပးတုန္း သူတို႔ အဖြဲ႔သင္ရတဲ့ အခန္းဘက္ ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အေဖာ္လိုက္ရင္း သူတို႔ အခန္းထဲလွမ္းၾကည့္ေတာ့ …

မိုးက တက္စ္က်ဴ(ဘ္)ေတြ အပူေပးရင္း အေပါက္၀ဘက္လွမ္းၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ကို ျမင္သြားတာေပါ့။ သူမ်က္စိလႊဲသြားတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္သြားပံုပဲ။ သူ႔အေဖာ္နဲ႔ ရယ္ေမာျပီး စကားေျပာေနေလရဲ႕။ သူ႔မ်က္ႏွာရႊင္ေနတာပဲ။ သူအျပန္က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က မျပီးေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခန္းေရွ႕က ျဖတ္သြားတုန္းက သူငဲ့ျပီးၾကည့္သြားတယ္။

ကဲ … ကၽြန္ေတာ္ကို သူ တင္းႏိုင္ေသးရဲ႕လား။
အဲလိုပဲ .. ေကာင္မေလးေတြက ဘာမွန္းလဲမသိဘူး။ သူတို႔ကိုမ်ား နည္းနည္းၾကည့္လိုက္မိရင္ မ်က္ႏွာကေမာ့ေနတာ။ ဒီေကာင္ေတြက သူတို႔ ေျခဖ၀ါးေအာက္ပဲ ေရာက္ေနသလို၊ နည္းနည္းျပန္သည္းျပလိုက္ရင္ သူတို႔ေပ်ာ္လာရတာပဲ မို႔လား၊ လႈိင္လဲ … ဒီလိုပဲ ဒါေပမယ့္ လွိဳင့္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တကယ္ေခ်ာ့တာပါ၊ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ရသူကိုး။

တစ္ခါတစ္ခါ က်ေတာ့လဲ မိုးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ မိုး တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာရင္ေပါ့။ သူက မ်က္လံုးကပါေျပာတာ။ မ်က္ႏွာအမူအရာအတိုင္း မ်က္လံုးက သရုပ္ေတာင္တယ္ေလ။ ဒီေတာ့လဲ တစ္ခါတစ္ခါ သူစကားေျပာတာကို ေငးေနမိတာအမွန္ပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ … မိုးမွာက ဆံပင္ရယ္၊ မ်က္လံုးရယ္က လြဲရင္သိျပီး စိတ္၀င္စားဖို႔မရွိလွဘူး၊ ၾကာေတာ့လဲ (ရွင္းရွင္းေျပာရရင္) စိတ္ကုန္တာပဲ။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ သူက ေက်ာင္းမွာသာ ရွိဳးထုတ္ျပီး အျပင္ေစ်းသြားရင္ ျဖစ္သလိုသြားတတ္တာကိုပဲ ။ သနပ္ခါးကေတာ့ ေဖြးေနတာပဲ။ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ေလ..။

ကၽြန္ေတာ္ ဟိုးေန႔က သူေစ်းအျပန္ကိုေတြ႔တယ္။ အဲဒီေန႔က ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းေရွ႕အုတ္ခံုေပၚမွာ ထိုင္ေနခဲ့တာ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ပါလာတဲ့အေဖာ္က ခဏထိုင္ရေအာင္ဆိုလို႔ ထိုင္ေနမိတာပဲ။ အေဆာင္သြားဖို႔ဟာ အေဆာင္မွာ ရဲျမင့္ ျပန္မေရာက္ေသးတာနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ကဒီလိုပဲ အေဆာင္ကို ခဏခဏသြားအိပ္တတ္တာပဲ မဟုတ္လား။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိုင္ေနတုန္းမွာ မိုးေစ်းကျပန္လာတာေတြ႕ရတယ္။ ေကာင္မေလးေတြ သိပ္ကိစၥရွဳပ္တာပဲ။ သူ႔ ျခင္းထဲမွာ ေမျမိဳ႕ပန္းလဲ ေတြ႔တယ္၊ သံပရာသီးေရာ ၊ခရမ္းခ်ဥ္သီးေရာ ၊ ပုလင္းတစ္လံုးနဲ႔ဆီ … ထင္ပါရဲ႕။
အမယ္ .. သူ႔ကိုယ္သူမ်ား အိမ္ရွင္မၾကီး .. က်လို႔။

ကၽြန္ေတာ့ကိုျမင္ေတာ့ သူ ‘တုန္’ သြားတယ္ ထင္တယ္။ တစ္မ်ိဳးပဲ ၊ ကၽြန္ေတာ္ သနားေတာင္သြားမိေသးတယ္၊ ရယ္လဲ ရယ္ခ်င္ပါရဲ႕။ သူ႔ပံုစံက ေက်ာင္းကပံုစံနဲ႔ တစ္ျခားစီ။

ကၽြန္ေတာ္ ဒီတုန္းက သူ႔ေနာက္ပိုင္းကို လွမ္းၾကည့္ရင္းစဥ္းစားေနခဲ့တယ္။ မိုးကို ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ၾကိဳက္ခဲ့မိပါလိမ့္လို႔။

ဟုတ္တယ္ေလ။ သူ႔မွာ မ်က္လံုးေလးတစ္ခုပဲ စိတ္၀င္စားဖို႔ရွိတာပါ။

အဲဒီ့ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုစိတ္၀င္စားမႈ ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္။ ၾကာရင္ ေကာင္မေလး ကၽြန္ေတာ့ကိုစြဲသြားမွာသနားလို႔ပါ။ တကယ္ပါ။ ျပီးေတာ့သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ့ရည္းစား အျဖစ္ခံႏိုင္ပါ့မလား … မထင္ဘူး။

ေၾသာ္ .. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ လိႈင္ကို လြမ္းတတ္ေနျပီ .. သိလား။ အတန္းထဲမွာ မိုးကိုၾကည့္ေနရင္း မိုးေနရာမွာ လိႈင့္ကို ထားၾကည့္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္ဖို႔ ေကာင္းပါသလဲ။ အဲ မိုးရပ္တဲ့ေနရာမွာလိႈင္ရွိတယ္ ဆိုပါေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ္ လိႈင့္ကို မ်က္စိမွိတ္ျပမိမွာ အမွန္ပဲ။

ဟုတ္တယ္…။ ကၽြန္ေတာ္ လိႈင့္ကို အရမ္းလြမ္းေနျပီ။ ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ လိႈင့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေခ်ာ့ဖို႔သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ‘ ေရႊမန္းေဆာင္’ ေရွ႕ေရာက္ေရာ လိႈင္ပါတဲ့ဆိုင္ကယ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်ာ္ျပီး ျဖတ္ေမာင္းသြားတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ စူးရွသြားတာပဲ။ ခံရဖူးပါသလား။ ဘယ္ေလာက္ အခံရဆိုးလိုက္သလဲ။ လိႈင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို ျမင္သြားတယ္။ မ်က္ႏွာပ်က္သြားတယ္ထင္တာပဲ။
ေမာင္းသြားတာ ဘာေကာင္လဲ ၊ လိႈင့္ကို ကၽြန္ေတာ့ရည္းစားမွန္း မသိဘူးလား။

ကၽြန္ေတာ့္မွာပါလာတာက စက္ဘီးမဟုတ္ဘဲ ဆိုင္ကယ္သာဆိုရင္ သူတို႔ေနာက္ကို ဇြတ္လိုက္သြားမွာပဲ။

အို… တစ္ညေနလံုး ကၽြန္ေတာ့စိတ္ ေတြေ၀ေနတာကို လိႈင့္သိရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ လိႈင့္ကိုသိပ္ခ်စ္မိလို႔ပဲ ထင္ပါရဲ႕။ ေနာက္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းမတက္ဘဲ ရဲျမင့္အခန္းထဲမွာ တစ္ေနကုန္ ေနလိုက္တယ္။ ဒူးယားတစ္ဘူးလဲကုန္ေရာ .. ညေနလဲ ေစာင္းေရာဘဲ။
“ ကိုကိုရယ္.. ၊ လိႈင့္ကို ကိုကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ အလကား ။ လိႈင္ ကိုကို႔ကို ခ်စ္တာကမွ ဘာနဲ႔မွ ႏွိဳင္းလို႔မရဘူး။ နားလည္လား… ” တဲ့။
ေၾသာ္ ဒီလိုပဲလား လိႈင္ရယ္။
ညဦးပိုင္းက်ေတာ့ ရဲျမင့္က ေျပာတယ္။ ဘယ္သူ႔အေၾကာင္းျဖစ္ရမွာလဲ ၊ မိုးအေၾကာင္းေပါ့။
“ ေဟ့ေကာင္ … မင္းေတာ့ ဒုကၡပဲ …” တဲ့ ။
“ ဘာတုန္းကြ …”
ရဲျမင့္က ကၽြန္ေတာ့ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ျပီး မျပံဳးမလို ျပံဳးမလိုနဲ႔ ေျပာတယ္။

“ မင္း .. ဒီေန႔ ေက်ာင္းမတက္ေတာ့ မင္းေကာင္မေလး မင္းကို လိုက္ရွာေနတယ္” ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာရမယ့္အစား စိတ္ရႈပ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တာက မိုးမွ မဟုတ္ဘဲ။ မိုး ကိုမလိုခ်င္ပါဘူး။ လိႈင့္အျပံဳးကေလးကိုပဲ လိုခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာဘဲငိုင္ေနေတာ့ ရဲျမင့္က ထပ္ေျပာတယ္။
“ မင္းေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ဒုကၡပဲရန္ပိုင္ မင့္ ေကာင္ေလးက မင္းကို ‘ က် ’ ေနျပီထင္တယ္ ”
“ ငါ့ ေကာင္မေလး မဟုတ္ပါဘူးကြာ ”
ဒါပဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာလိုက္ႏိုင္တာပဲ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ အခု အေရးၾကီးတာက လိႈင္ သူမ်ားေနာက္ ပါမသြားဖို႔ပဲ မဟုတ္လား။ ေနာက္တစ္ေန႔ ဗိုင္ဗာရွိတာကိုေတာင္ ၊ အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ္ စာမၾကည့္ႏိုင္ဘူး။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ေန႔ရဲ႕ ေနာက္ေန႕က်ေတာ့လဲ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ မဂၤလာအရွိဆံုးေန႔ ျဖစ္လာခဲ့ရတယ္။ ဗိုင္ဗာေတာ့ က်တာေပါ့။ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ တစ္ခါတစ္ေလပဲ။ ဟုတ္တယ္။ လိႈင္နဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပလည္သြားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေခ်ာ့လို႔ေပါ့။
အဲဒီ့ေန႔ကေျဖျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရုပ္ရွင္သြားတယ္။ ေျဖလဲမေျဖႏိုင္လို႔ ၊ စိတ္လဲညစ္လို႔။
အစတုန္းကေတာ့ “မစိုးရိမ္” ကို သြားဖို႔ပါပဲ။ ရဲျမင့္ကိုေတာင္ေခၚေသးတယ္။ ရဲျမင့္က ၾကည့္ျပီးျပီ … ဆိုလို႔။ ၀င္းလိုက္ကကားက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ျပီးသား ဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းသြားတယ္။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ေန႔႕ ၀င္းလိုက္ကကားပဲ ၾကည့္ခဲ့ရတယ္။ လိႈင္နဲ႔ေတြ႔လို႔ေပါ့။

လိႈင့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ‘ဘီ’ လမ္းမွာ ေတြ႔တယ္၊ စက္ဘီးနဲ႔ လိႈင္တစ္ေယာက္တည္း၊ ကၽြန္ေတာ္လဲ အရမ္း၀မ္းသာသြားတာေပါ့။ လိႈင္နဲ႔ေဘးခ်င္းယွင္ျပီး ရည္းစားစကားလိုက္ေျပာတာေပါ့။ လိႈင့္ကိုသိပ္ခ်စ္တာေတြရယ္။ တစ္ေန႔ကေကာင္က ဘယ္ကေကာင္လဲ ၊ ဘာညာေပါ့။ လိႈင့္ကို လြမ္းရတာေတြ၊ ဟုတ္တာေရာ … မဟုတ္တာေရာ ေခ်ာ့ေျပာလိုက္ေတာ့ လိႈင္စိတ္ေျပသြားတယ္။ ( အစ,ကလဲ စိတ္ေျပခ်င္ခ်င္မို႔ေပါ့)

“ ေတာ္ပါ …၊ ကိုကို႕ကိုလဲ လိႈင္က လြမ္းေနရတာပါပဲ၊ ဟိုေန႔က ထင္သားပဲ ၊ ကိုကို စိတ္ေကာက္သြားမယ္ဆိုတာ၊ အဲဒီ့ကလိႈင့္ကာစင္ပါ၊ ကိုကိုကလြဲရင္ေလ လိႈင္ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခ်စ္ဘူး၊ နားလည္လား ”

အဲဒီစကားက ကၽြန္ေတာ္သိပ္ၾကားခ်င္ေနတဲ့စကားဆိုတာ သိတယ္မဟုတ္လား။
ေခ်ာ့ရင္း ေခ်ာရင္း နဲ႔ “မစိုးရိမ္” ရုပ္ရွင္ရံုလဲ ဘယ္က်န္ေနခဲ့မွန္း မသိဘူး။ လိႈင္သြားတဲ့ေနရာကိုလိုက္ရတာကို လိႈင္ကလဲ ျပီးမွ သူ႔ဟာသူရယ္တယ္။
“ဟင္ .. ကိုကို႔ ကို ေျပာေနရတာနဲ႔ .. ဘယ္ေရာက္လာမွန္း မသိပါဘူး ” တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္တို႔က ၈၄ လမ္းအတိုင္း ဟိုးဘက္ ၃၅ လမ္းထိ ေက်ာ္လာခဲ့ၾကတာပဲ။ ေတာ္ေသးရဲ႕ လမ္းမွာ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ ျဖစ္ခဲ့ေပလို႔။
ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမ့ေနခဲ့တယ္ေလ။
နာရီလြန္ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀င္းလိုက္ကိုျပန္လွည့္ျပီးၾကည့္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ျပီးသား ။ ေနာက္ … လိႈင္ ၾကည့္ျပီးသား။ ဒါေပမယ့္ ၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္။
ေနာက္ေန႔လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္ၾကတယ္။

ေနာက္ … ေနာက္တစ္ေန႔လဲ လည္ၾကတယ္ ။

ခ်စ္သူနဲ႔စိတ္ေကာက္ျပီး ျပန္ေခၚရတဲ့အခ်ိန္ဟာ ခ်စ္သူဘ၀မွာ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆံုးျဖစ္မွာပဲ။

ေၾသာ္ … ဒါနဲ႔ ဒီၾကားထဲမွာ စိတ္မေကာင္းစရာတစ္ခု ၾကံဳရေသးတယ္။ မေန႔ညေနက လိႈင့္ဆီကေနအျပန္အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့လက္ကိုင္ပ၀ါ ေပ်ာက္ေနေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ လန္႔သြားတယ္ ဟုတ္တယ္ လိႈင္က စိတ္ေကာက္မိရင္ ေခ်ာ့ရခက္တယ္။ လက္ကိုင္ပ၀ါက လိႈင္က လက္ေဆာင္ေပးထားတာ မဟုတ္လား။

ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အေဆာင္၀င္ခဲ့ေသးတာမို႔ ရဲျမင့္အခန္းမွာ က်န္ခဲ့မလား သြားရွာတယ္ ၊ မေတြ႔ဘူး။
ေနာက္ .. သုတျမိဳင္ စာအုပ္ဆိုင္ေတာင္ ၀င္ေမးခဲ့ရေသးတယ္ ။ စာအုပ္ငွားတုန္းက က်န္ခဲ့မလားလို႔။ နည္းနည္းေၾကာင္မွန္း ကၽြန္ေတာ္ သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွေျမာလို႔၊ ေနာက္ျပီး ခုလိုစိတ္ေကာက္ေျပကာစမွာ ေနာက္ထပ္ စိတ္ေကာက္မွာလဲ စိုးလို႔ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မေတြ႔ေတာ့ပါဘူး။
ဘယ္လိုမွ မေတြ႕တာနဲ႔မနက္က လိႈင့္ကိုေျပာရတယ္။ လိႈင္ေမးရင္ သိမွာအတူတူ မေမးခင္ကေျပာရတာေပါ့။ မ်က္ႏွာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးညိဳထားရတာေပါ့။ သိတယ္မဟုတ္လား။
လိႈင္ကသိပ္ေကာင္းတာပဲ။
“ကိုကိုေနာ္ … ဒါပဲ ၊ ေနာက္တစ္ခါက်မေပ်ာက္ေစနဲ႔ …”တဲ့ ၊
သူ႔အခန္းကိုျပန္ျပီး ေနာက္ထပ္လက္ကိုင္ပ၀ါသံုးထည္ယူျပီးေပးလိုက္တယ္။
ကဲ .. ကၽြန္ေတာ့္ လိႈင္က ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသလဲ။
လိႈင့္အျပံဳးက အရမ္းလွတာပဲ ။

******************** *******************
‘ မိုး’ သည္ လက္ကိုင္ပါ၀ါေလးကို တယုတယျပန္ေခါက္ျပီး စာအုပ္ၾကားထဲသို႔ ညႇပ္ထားလိုက္ပါသည္။ စားပြဲတင္နာရီကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္၊ ည ၁၂ နာရိ ၁၅ မိနစ္။
မိုးသည္ ပင့္သက္အလာရွိဳက္ရင္း မ်က္စိမွိတ္ထားလိုက္ေလသည္။
မ်က္စိမွိတ္ထားလ်က္မွ အသာအယာ ျပံဳးလိုက္ေလသည္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
‘ ရန္ပိုင့္’ ေရွ႕တြင္ လိွဳင့္ဓါတ္ပံုရွိေနပါသည္။ ဓါတ္ပံုထဲမွလိႈင္သည္ ရန္ပိုင္အား ျပံဳးၾကည့္ေနသည္။ ရန္ပိုင္သည္ ေရးလက္စ ေဖါင္တိန္ကို ခဏခ်ထားျပီး ဓါတ္ပံုကို လွမ္းယူလိုက္သည္။

ထို႔ေနာက္ျပံဳးေနေသာ လိႈင့္ဓါတ္ပံုကို ျဖည္းျဖည္းေလး ငံု႕နမ္းလိုက္၏။

ေလတစ္ခ်က္အေ၀ွ႕တြင္ တဖ်တ္ဖ်တ္ ေရြ႕လ်ားသြားေသာ ရြက္ေၾကြကေလးမ်ားကို ျမင္ဖူးၾကရဲ႕မဟုတ္လား။
ခ်ာလည္ခ်ာလည္၀ဲကာေၾကြက်လာေသာ ပြင့္ဖတ္ကေလးမ်ားကိုေရာ ျမင္ဖူးၾကပါရဲ႕လား။
တကယ္ပါ ….။
ေလတိုက္လွ်င္ ပြင့္ဖတ္ကေလးမ်ား ေၾကြက်လာရျမဲ ျဖစ္ပါသည္။

ဂ်ဴး

ငိုေအာင္စရင္ ငိုတတ္မွ … [ ၁၉၈၀ ခုနစ္ ၊ မႏၱေလး ေဆးတကၠသိုလ္ ေငြရတုမဂၢဇင္း ]

ေမာင္႔ကိုထားရစ္ခဲ႔ (၀ထၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္)

Typing Credit to @Green February

လိပ္ျပာလံုလမ္းခြဲ

ဒီလမ္းကို အတူေလ်ွာက္ဖို.က် ႏွစ္ေယာက္သေဘာတူရတယ္

ဒီလမ္းက ခြဲသြားဖို.က် တစ္ေယာက္ထဲသေဘာနဲ. ျဖစ္တယ္

ဘယ္လို ဆြဲေဆာင္မွဳမ်ိဳးက ငါ့အခ်စ္ထက္ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီလဲ

အ့ံၾသတႀကီး မင္သက္မိခ်ိန္မွာ နင္အေ၀းေရာက္သြားခဲ့ၿပီ။

နင့္အခ်စ္ကို စံုလံုးကန္းယံုၾကည္မွဳေတြနဲ.

ငါေဆာက္ေနတဲ့ အနာဂတ္ရဲတိုက္က ဘုရင္ကပဲ

အုတ္ျမစ္ကစၿပီး ျမဴတစ္မွဳန္မက်န္ ေခ်မြသြားေတာ့

နာက်င္ခ်ိန္မရေအာင္နာက်င္ရလြန္းပါတယ္

ဒီလမ္းခြဲက တစ္ဖက္သတ္ဆန္ခဲ့တယ္

ဒီလမ္းထဲမွာ တစ္ဖက္သတ္က်န္ခဲ့တယ္

ဒီအခန္းထဲက တစ္ဖက္သတ္မဟုတ္တဲ့ အနမ္းေတြ ေတာ့

မင္း……. ခ်န္…ခဲ့…….တယ္။

လမ္းခြဲခ်ိန္ဆိုတာက

ဘယ္ေထာင့္မွာရပ္ေစာင့္ေနမွန္းမသိေပမယ့္

ေလ်ွာက္ရတဲ့ လမ္းတိုင္းမွာ ရိွေနတာပဲ

ေနာက္ကေန တိတ္တဆိတ္ ကပ္လိုက္ေနတာပဲ

ႀကံဳဘူးေသာကိစၥ၊ ႀကံဳေလ့ရိွေသာအရာဆိုေပမယ့္

နာက်င္မွဳက အသစ္အတိုင္းပါပဲ။

လမ္းခြဲခ်ိန္နာက်င္ရတာကခဏတာပါ

အမွတ္တရမ်ားစြာကိုရင္ထဲထည့္

ျပန္လည္ထုတ္ၾကည့္မိခဲ့တိုင္း ခံစားရမွဳမ်ားက

ဓားသြားကို ကိုယ့္ အသားမွာေသြးေနသလိုပါပဲ

လမ္းခြဲတာကို မနာပါဘူးေလ

အေၾကာင္းမ်ားစြာေၾကာင့္

မဖ်က္ခ်င္ပဲဖ်က္လိုက္ရတဲ့ သစၥာေတြက

သနားဖြယ္ သစၥာတရားျဖစ္ၿပီး

လိုလိုခ်င္ခ်င္ ဖ်က္စီးလိုက္တဲ့ သစၥာကေတာ့

ယုတ္ညံ့ေသာ သစၥာပဲျဖစ္လိမ့္မယ္

မင္းလမ္းမင္းေရြးတဲ့ ကိစၥ

မင္းနဲ. မင္းလိပ္ျပာပဲ သိမွာပါ။

ကမ္းစပ္ကရပ္ၾကည့္ေနသူေတြ

လိွဳင္းေတြ ကမ္းဆီကိုေျပးလားတာျမင္ရမယ္

ကမ္းေျခမွာလွိဳင္းေတြ ၿပိဳကြဲသြားတာေတာ့ မျမင္ၾကဘူး

တခါတေလ ကိုယ္ကိုတိုင္ ရက္စက္ေသာ ေျမမွာ ရပ္မိေနေၾကာင္း

သတိထားမိၾကပါစ။

ျပန္ေတြ.ခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုႏွဳတ္ဆက္ၾကရမွာလဲ

ထုတ္ခ်င္းခတ္ အၾကည့္ေတြ အၿပံဳးေတြ

အရင္လို မဟုတ္ရင္ ရင္နာရဦးမည္

အရင္လို ဆိုရင္လည္းရင္နာရဦးမယ္

မေတြ.ၾကတာ ေကာင္းမယ္မထင္ဘူးလား။

ႏွစ္ဦးသေဘာတူလမ္းခြဲတာက ေရြးခ်ယ္မွဳပါ

ႏွစ္ဦးသေဘာမတူပဲ လမ္းခြဲရတာကေတာ့ ကံၾကမၼာျဖစ္ၿပီး

တစ္ဦးသေဘာနဲ. လမ္းခြဲတာကေတာ့ ရက္စက္ျခင္းပဲျဖစ္လိမ့္မယ္

ခ်စ္ေသာသူမ်ားႏွင့္ေကြကြင္းရျခင္းဆင္းရဲမွာ

နာက်င္ လွပါၿပီ

မိသားစုဘ၀က တိုေတာင္းလြန္း

တစ္ကိုယ္ေရ လမ္းက ရွည္လ်ားလြန္း

ဘ၀က မတရားလြန္း ခဲ့ပါလား။

ေမာ္နီ

ေသတြင္း

အလြမ္းခါးခါးနဲ႔
ခပ္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ ပန္းရနံ႔မ်ား
ေန႔စဥ္စားသံုးမိတယ္။
မရြာဘဲ စိုစြတ္ေစေသာ ဒီမိုး..
ၾကယ္ေရာင္မဲ႔ညမ်ား နဲ႔
သက္၀င္မွုတို႔ ေပ်ာက္ဆံုးဆဲ။

ဒီလိုနဲ႔... ဘ၀က
ေမ်ာလိုက္ ေပၚလိုက္
ခါးေသာမုသားမ်ားနဲ႔အတူ
အလည္လြန္ေနေသာ
အရာမ်ားအား သတိရတိုင္းထုတ္ၾကည္႔ရင္း
ကုိယ္႔ေသတြင္းကိုယ္
အခါခါတူးမိေနတယ္။

အိပ္ပ်က္ညတို႔ ေပ်ာက္ဆံုးေစရန္
၀င္သက္ထက္ ထြက္သက္ကုိ
ၾကာရွည္ေစခဲ႔ရင္း
ေခါင္းတခါခါ လည္တခါခါ
လြမ္းမိတယ္။

ျမတ္ႏိုးစြာ သညး္ေျခမဲ႔ေသာ
ႏွုတ္ခမ္းက တိုးတိုးေလး
တိုင္တည္မိေနဆဲ...
ခ်စ္မိသည္မွန္ေသာစကားေၾကာင္႔
သံသရာအဆက္ဆက္
မေတြ႔ပါရေစနဲ႔..။

ဒီလို ဒီလိုနဲ႔....
ေလညင္း...ေအးပါစ
ရနံ႔ေမႊးပါစ..
ေန..သာပါစ.
စူးစမ္းခ်င္စိတ္နဲ႔ အတူ
အရဲစြန္႔ မ်က္လံုးဖြင္႔လိုက္တယ္..
အားလံုး ကန္းသြားခဲ႔ျပန္တယ္..။

ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႕ခ်ဳိ

ေနတတ္သလိုေနပါေတာ႔ - လင္းလင္း

ခြန္အားျဖည့္မိငယ္(ကိုေန၀င္း)

မိုးတိမ္ကဗ်ာ

ေခါက္ပစ္လိုက္..

မင္းေလးနဲ႔မေ၀းခ်င္ဘူး.. ေနာက္တစ္ေယာက္လဲ မေျပာင္းလဲဘူးးး က်န္တာမင္းေလာက္အေရးမၾကီးဘူး..တကယ္ကို ေ၀းရမွာေၾကာက္လို႔ .. မင္းအတြက္နစ္နာခဲ႔သူ ငါ...။

Ta Oo-Fool Angel

ငါ႔စိတ္ကူးေတြက လွမ္းဆြတ္ၾကယ္မ်ား
ငါ႔လက္ထဲမွာေတာ႔ သစ္ရြက္ေၾကြအႏြမ္းမ်ား
အိမ္ဂ်ယ္ေတြလိုမ်ား ပ်ံႏိုင္မယ္ဆိုရင္...
ကမၻာေျမကုိ ခုထက္ေလ
ပိုလွပသြားေအာင္ ဖန္ဆင္းလိုက္ခ်င္...
ရူးမိေန...ျပီ...။

ေလွာင္ရယ္သံေတြၾကား..
ပ်ံႏိုင္ေအာင္ လွုပ္ရွား...ငါ ဟာ အရူးတစ္ေယာက္သာ မွတ္ၾကပါေစ..

ငါ စိတ္ကူးနဲ႔ ရူးမိေနျပီ..........................

မင္းရက္စက္တယ္.

၀င္လို၀င္ ထြက္လိုထြက္
သူစိမ္းဆန္တဲ႕ မင္းအတြက္
စကားလံုးေတြလည္း
ေရႊအ, ေလးတစ္ေယာက္
အိပ္မက္မက္သလိုပါပဲ
သိေနတာေတြ ရွိေပမယ္႔
ေျပာလို႔မွ မထြက္တာ။
မင္း ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..။
အိပ္မက္တုိ႕ကင္းစြာ ကိုယ္လည္း
ေကာင္းမြန္စြာ
ရွင္သန္ခြင္႔ ရပါေစ..

ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ

အခ်စ္သာ ယူလာပါ..

ခ်စ္သူ...
တကယ္ဆို
ငါလိုခ်င္တာက
နင္႔ဆီက လိုလိုလားလားေပးတဲ႔
အခ်စ္တစ္ခုသာ ...

ငါ႔ ေမးခြန္းမ်ား
ေျဖဆိုရန္ဆႏၵ နင္႔ဆီမွာ
မရွွိေတာ႔ေသာ အခါ..
ငါသည္ ေဟာ႔ဒီသီခ်င္းကိုသာ
ွဆိုညည္းမိပါေတာ႔သည္။

အခ်စ္သာ ယူလာပါတဲ႔..။
(ညကဆိုထားတာ ခုမွ မူဗြီကုိ အျပီးသတ္ႏိုင္တယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူးေနာ္.. အသံလည္း သိပ္မေကာင္းဘူး။ ဆိုခ်င္လို႔ ဆုိျဖစ္သြားတယ္။ငါက ခ်စ္ရေသာ ငါ႔ခ်စ္သူ... အခ်စ္သာ ယူလာပါ..။)

ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ

“အလြမ္း”

မျမင္ရတဲ႔ ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ျပန္ဖမ္းမိ။
ျပာလဲ႔လဲ႔ မင္းအျပံဳးေတြက
...လေရာင္ရဲ ႔ အရိပ္မွာ ... ။

... *** --- >>> ... ,,, "":::

ေ၀းေ၀းကို ေတြးျပီး ...
ေတြးျပီးကို ေ၀းေ၀းေနရတယ္ ။ ။ ။

((( ျမတ္ေ၀)))

“အခ်စ္”

ျပကၡဒိန္မရွိ...
ရက္အခ်ိန္မသိ
နာရီမရွိ
ရာသီမညွိ
မအိုသည္႔အရာ
ထာ၀ရအလင္းတန္း
ဘ၀ရဲ႕စမ္းအိုင္ေလးတစ္ခု..။

<ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း) >

သီခ်င္းစာသားေလးေတြကို သိပ္ၾကိဳက္လို႔ ဆရာေမာင္စိန္၀င္းရဲ႕ ကဗ်ာေလးနဲ႔ တြဲဖက္မ်ွေ၀လိုက္ပါတယ္..အားလံုး အခ်စ္ဆိုတဲ႔အရာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕တဲ႔ ဘ၀ကိုယ္စီ ပိုင္ဆိုင္ႏုိင္ၾကပါေစ..
ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ

ညေနခင္းေတြမွ ရန႔ံတခ်ဳိ႕

လူေတြ သြားလာလွုပ္ရွား ေနၾကတယ္
ပ်ားပန္းခတ္သလိုပဲ
အရာအားလံုးဟာ အခ်ိန္ဆိုတဲ႔
အကန္႔အသတ္တစ္ခုေအာက္မွာ
အစကေန အဆံုးျပန္လည္ ေတြ႔ဆံုေနရတယ္ဆိုတာ
သိရက္နဲ႔ လုပ္ၾကတာလား
မသိရက္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတာလား။

သံစဥ္တစ္ခ်ဳိ႕ၾကားမိရံုနဲ႔
ပီျပင္ျပတ္သားေစေသာ
အရာေတြ အမ်ားသားဆိုတာ...
မွုန္ပ်ပ် ညေနခင္းအိမ္ျပန္လမ္းတိုင္း
ငါေတြးမိတဲ႔ အရာေတြေပါ႔။

တကယ္ဆို...
အဲ႔ဒီတုန္းက
ႏွင္းေတြေျမေပၚ လြင္႔ျဖာသြားတာျမင္မိလိုက္ေပမယ္႔
ဒီလို ညေနခင္းေတြရဲ႕ ရနံ႔ေတြ
ရွဴရွိုက္ရလိမ္႔မယ္လို႔
နည္းနည္းေလးမွ မေတြးမိခဲ႔မိဘူူး...။
အလင္းေတြေဖ်ာ႔တဲ႔ ညေနခင္း လမ္းမေတြတိုင္းမွာ
ငါ တို႔ အေပ်ာ္သတၱိေတြ ၾကြေနခဲ႔ဖူးတယ္။

ဒီလို ညေနခင္းေတြ
အိမ္အျပန္ညေတြ
ငါတစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနလိမ္႔မယ္လို႔လည္း
နည္းနည္းေလးေတာင္ မရိပ္စားမိခဲ႔တာ..
ႏွင္းေတြရဲ႕ ေအးစက္မွုေၾကာင္႔လား...
အရာရာ ေသခ်ာေနတယ္္လို႔ ေသခ်ာေနခဲ႔လို႔လား..။

ခ်စ္တယ္..ဆိုတဲ႔ စကားတစ္ခြန္း
မေျပာလိုက္ရဘူး...။
ေဟာင္းသြားတဲ႔ ေန႔စြဲေတြနဲ႔အတူ
ငါတို႔အတူ နင္းေျခခဲ႔ဖူးတဲ႔ ႏွင္းပြင္႔ေတြလို
သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြလို
ငါတုိ႔ သကၠရာဇ္ ေတြ လည္း ေၾကြခဲ႔တယ္ဆိုတာ...


ဒီလို...
ညေနခင္း ရနံ႔နဲ႔အတူ
သိပ္...လြမ္း...မိ..ပါ...တယ္...။

ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ

(စံုစမ္းေမးျမန္းျခင္းမ်ား သည္းခံပါ... ကဗ်ာကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အေနွႏွင္႔ ခံစားပါ... ကဗ်ာေရးေသာသူႏွင္႔ ယွဥ္တြဲမၾကည္႔မိပါေစနဲ႔ခင္ဗ်ာ..:P ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္လုပ္ ဘယ္သူ႔အတြက္လဲ.. ဘယ္သူ႔ပံုဆြဲထားတာလဲ..ဘာတုန္းကဟာလဲႏွင္႔ ေမးျမန္းတတ္ေသာသူမ်ားအတြက္သာ ရြယ္ရည္ပါတယ္..။ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္..ရႊင္လန္းၾကပါေစ..)

ဒီတစ္ခါမခြဲေတာ႔ဘူး

သီခ်င္းေလးအရမ္းေကာင္းလို႔ နားေထာင္ၾကည္႔ၾကေနာ္..စာသားေတြမိုက္တယ္...။

The Beatles - Let it Be

When I find myself in times of trouble, mother Mary comes to me,
speaking words of wisdom, let it be.

And in my hour of darkness she is standing right in front of me,
speaking words of wisdom, let it be.

Let it be, let it be, let it be, let it be.

Whisper words of wisdom, let it be.
And when the broken hearted people living in the world agree,
there will be an answer, let it be.

For though they may be parted there is still a chance that they will see,
there will be an answer. let it be. Let it be, let it be, .....

And when the night is cloudy, there is still a light, that shines on me,
shine until tomorrow, let it be.

I wake up to the sound of music, mother Mary comes to me,
speaking words of wisdom, let it be.
Let it be, let it be, .....

ဘယ္ကုိလဲ...

တစ္နယ္စီခြဲေနႏိုင္မလား

ျပန္လာခဲ႔ပါ - Bay Gyi

သံုးသပ္မွု

အေတြးေတြခါးသီးလြန္းလို႔
မ်က္လံုးစံု ခနမွိတ္ထားလည္း
ျမင္ေယာင္ခါ တမ္းတ
ညေတြခါးသီးလြန္းလို႔
အိပ္မက္တို႔ ကင္းစြာ
ခန အိပ္ပါရေစ...။

အလြမ္းေတြဟာ တကယ္ဆို
စကားလံုးေတြျဖစ္ေစရံုထက္မပိုခဲ႔ဘူး။
အခ်စ္ဆိုတာက ေတာ႔
သက္တမ္းတိုတဲ႔ ပရုပ္လံုးေလးလို
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပါးပါးလိုက္လာတယ္။

ရိုးရိုးေလးေတြးေတာ႔လည္း
အခ်စ္ အခ်စ္နဲ႔
ေအာ္ ေနခဲ႔သမ်ွ
ေနာက္ဆံုး....
ကိုယ္႔ကုိကိုယ္ပဲ ျပန္ေတြ႔တယ္။
ရန႔ံခ်ဳိ