"အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခ်င္ရင္ သူတစ္ပါးထက္ ပိုေပးဆပ္ရမယ္၊ ပိုစြန္႔လြတ္ရမယ္"

စိတ္ကူးေတြကိုပံုေဖာ္ရံုပါပဲ..လာလည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ လူၾကီးမင္းသည္ ပို႔စ္ တစ္ခုခုကုိ ျပန္လည္မ်ွေ၀လိုပါက ေက်းဇူးျပဳျပီး ေရးသားသူ အမည္ကိုေတာ႔ ထည္႔သြင္း ေဖာ္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ အသိအမွတ္ျပဳေသာအားျဖင္႔ေပါ႔။ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..

Monday, April 26, 2010

မိုးေတြရြာရင္...

အခုတေလာ ေရာက္ေနတဲ႔ ေနရပ္မွာ မိုးေတြ ေတာ္ေတာ္ သည္းေနတယ္။ဒီေန႔ဆို မိုးေတြမဲေနတာပဲ ။ရံုးေပၚမွာ ထမင္းစားျပီး ထံုးစံအတိုင္း အစ္မေတြနဲ႔အတူ အေအးေသာက္ရင္း... လမ္းဆင္းေလ်ာက္ရင္း... မိုးရနံ႔နဲ႔အတူ ေလေအးေလးေတြ တိုက္ေနတာကို ခံယူရင္း ၊ အညာက အိမ္ကိုလြမ္းလိုက္တာဗ်ာ။အသက္ၾကီးလာေတာ႔လည္း တမ္းတမွုေတြအမ်ားစုက ကေလးဘ၀နဲ႔ မလြတ္ပါ႔လားဆိုတာကို သတိေတာ႔ထားမိသားပဲ။
:P
ငယ္တုန္းက မိုးရြာရင္ ေက်ာင္မသြားခ်င္ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ေမြးရပ္ေျမက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀န္းထဲက မူလတန္းေက်ာင္းေလးမွာ တက္ခဲ႔ရတာေပါ႔။ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀န္းဆိုေတာ႔ သိတဲ႔အတိုင္း ဖိနပ္ခၽြတ္ျပီးသြားၾကရတယ္။မိုးေရစိုေနတဲ႔ ေျမၾကီးမွာ ေက်ာင္း၀န္းတစ္ေလ်ာက္ရွိေနတဲ႔ တမာပင္ က တမာသီးေၾကြေတြက ကၽြန္ေတာ္႔ကို စိတ္ရွုပ္ေစတဲ႔ အရာေတြေပါ႔။အင္း...ခုေတာ႔ အဲ႔ဒီတမာသီးေတြ ခင္းေနတဲ႔ ေျမၾကီးကိုဖိနပ္မပါဘဲ နင္းျပီး ေျပးေဆာ႔ခ်င္ပါေသးတယ္။ေက်ာင္းကဆင္းရင္ အေဖနဲ႔ အေမက အိမ္ကို မေရာက္ေသးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမက အဖြားအိမ္ကိုပဲ ဦးတည္ရျမဲပဲ။အဲ႔ဒီအိမ္အျပန္လမ္းမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားေတြ ဆြမ္းခ်ဳိင္႔လွည္႔ယူသလိုမ်ဳိး၊ လြယ္အိတ္ေတြကို လြယ္ေပးသူက သူငယ္ခ်င္းကိုစိုးေပါ႔။သူယူပံုက ဒီလိုေလ...ပခံုးေပၚမွာ သစ္သားေခ်ာင္းကို တင္ျပီး သစ္သားေခ်ာင္းရဲ႕ ေရွ႔ေနာက္မွာ လြယ္အိတ္ေတြ ခ်ိတ္ခိုင္းတာပါ။အဲ႔ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ျပန္လမ္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆိုၾကပါတယ္။ရယ္စရာေတြေျပာရင္းနဲ႔ေပါ႔။အင္း...မိုးရြာတဲ႔ေန႔ေတြက ေပ်ာ္ဖို႔လည္းေကာင္းသလို ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမအတြက္ စိတ္ညစ္ရတဲ႔ေန႔ေတြပါပဲ။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔....အဖြားတို႔အိမ္ကေနအိမ္ကိုျပန္မယ္႔လမ္းက အနိမ္႔ပိုင္းမို႔ မိန္းလမ္းေတြေပၚကေရေတြက စီးေနေလ႔ရွိတယ္ မိုးသည္းေန႔ေတြဆိုရင္။အဲ႔မွာ ျပသနာစတာပဲေပါ႔။လြယ္အိတ္ေတြတစ္ဖက္။ ေရဘူးေတြတစ္ဖက္၊ ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ဆိုေတာ႔ အဖြားတို႔အိမ္က ျပန္လိုက္ပို႔မယ္႔သူမရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တာပါပဲ။အဖြားက ေရက်မွျပန္ ရင္ျပန္ ၊ အိပ္သြားပါ ေျပာလည္း ကၽြန္ေတာ္ တို႔က အေမနဲ႔ေတြ႔ခ်င္ေနေတာ႔ မိုးတိတ္တာနဲ႔ျပန္တာပါပဲ။အေဖလာၾကိဳတာလည္း မေစာင္႔ဘူး။ေခါင္းေဆာင္ကေတာ႔ သိတဲ႔အတိုင္း အၾကီးျဖစ္သူ ကၽြန္ေတာ္ေပါ႔ဗ်ာ...ေမာင္ေလးကဘာသိမွာတုန္း။ကၽြန္ေတာ္ လုပ္သမ်ွ သူက လိုက္လုပ္တဲ႔ အရြယ္ကိုး။ခုမ်ားေတာ႔..... သူက ကေလးအေဖပူပူေႏြးေႏြးျဖစ္ေနျပီ ။အဲ႔လိုေတာ္သြားတာ ကိုယ္႔ထက္။ဘယ္ေရာက္သြားျပီတုန္း ေအာ္ ... အင္း အဲ႔ဒီလို ေရေတြက္ုိျဖတ္ျပီး ေျမသားမာတဲ႔ဘက္ေရာက္ဖို႔က အေကာင္ေသးေသးအရြယ္ေတြအတြက္ေတာ႔ ေတြးသာၾကည္႔ၾကပါေတာ႔။လြယ္အိတ္ကိုေရနဲ႔မထိေအာင္ မ,ထားေတာ႔ ဖိနပ္ကျပဳတ္က်တယ္။အဲ႔ဒီဖိနပ္ကို ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ေရစီးအတိုင္းေမ်ာပါမသြားေအာင္ လိုက္ဆယ္ေတာ႔ စာအုပ္ေတြ ေရစုိကုန္ပါတယ္။အဲ အိမ္လည္း ျပန္ေရာက္ေရာ ဖိနပ္ကလည္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္နဲ႔။ အဖြားေခါက္တင္ေပးလိုက္တဲ႔ ေဘာင္းဘီရွည္ေတြကလည္း ျပီက်ျပီးေရေတြရႊဲ၊ စာအုပ္နဲ႔လြယ္အိတ္ကလည္း ေရေတာက္ေတာက္က်ေနျပီ။မ်က္ႏွာငယ္ေလးေတြနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား အိမ္ထဲ၀င္လာၾကတယ္။အေမကေတာ႔ထံုးစံသိတယ္။ တန္းေရခ်ဳိးေပးတယ္။သနပ္ခါးေတြလိမ္းေပးျပီး ေႏြးေႏြးအ၀တ္ေလးေတြ ၀တ္ေပးတယ္။အေမလုပ္တာ ျမန္လိုက္တာ ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေစြ႔ခနဲပဲ ေစြ႔ခနဲ႔ပဲ။တစ္ခါတေလ အေမက ထမင္းခူးနယ္ေနရင္ အေဖပဲ ေရခ်ဳိးေပးပါတယ္။အေဖေရခ်ဳိးေပးရင္ ေၾကာက္လို႔ျငိမ္ျငိမ္ေလးပဲေနတယ္။ေရစစ္တဲ႔အခါ..အေဖက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ခ်ဳိင္းၾကားကေနေျမာက္ျပီး လႊဲျပီးေရခါေလ႔ရွိတယ္။အေပ်ာ္ဆံုးပဲ အဲလိုလုပ္ရင္ ။အေဖ႔ ပုဆိုးေဟာင္းေလးနဲ႔ ေထြးျပီးေခၚသြားတယ္ ျပီးအေဖေသြးလိမ္းေပးတဲ႔ သနပ္ခါးဘဲၾကားၾကီးေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကည္႔ျပီး ရယ္ၾကတာလည္းမေမ႔ဘူး။ေက်ာင္းသြားရင္ ဒါေၾကာင္႔မို႔ အေဖလိမ္းတာမခံရေအာင္ ေရွာင္တယ္။ပါးကြက္ကို အျမီးရွည္ေအာင္ကြက္လို႔။သနပ္ခါးလိမ္းျပီး အေမကထမင္းပူပူကို ႏွမ္းဆီ နဲ႔ ဆားနဲ႔နယ္ျပီး အစုပ္ေလးေတြလုပ္ေပးတယ္။တစ္ေယာက္တစ္ပန္းကန္စီ ငါးေၾကာ္ မဟုတ္ရင္ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ ထမင္းပူပူကို အဲ႔လို အေမက ထမင္းစုပ္ေလးေတြျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးတာ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ၾကိဳက္ေပါ႔။စားျပီးရင္ေတာ႔ စပါျပီ။ အေမက ေရစိုေနတဲ႔ စာအုပ္ေလးေတြကို မီးပူတိုက္ေပးတယ္ မကၽြမ္းေအာင္။အေဖက ပက္လက္ကုလားထိုင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲေမးတယ္။အျမဲေမးတယ္။ဖိနပ္အသစ္ရမွာမို႔ ေပ်ာ္ေပမယ္႔ အဲ႔လို အိမ္ကတိတ္ဆိတ္ေနျပီး အေမကစကား၀င္မေျပာဘဲ အေဖနဲ႔ေျပာေနရတာ ကၽြန္ေတာ္ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။ေမာင္ေလးကေတာ႔ ေအးေဆးပဲ ။ သူကေျပာတတ္တယ္ ျပီးေတာ႔ သူက အျပစ္လြတ္ေလ႔ရွိတယ္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တယ္။သူမိန္းမယူေတာ႔လည္း အစက ဖာသိဖာသာပါပဲ။ေနာက္မွ ေတြးေတြးျပီး ၀မ္းနည္းတာ။အင္း....ငယ္ငယ္က စိတ္ညစ္ခဲ႔တာေတြက ခုေတာ႔လြမ္းစရာၾကီးပဲေနာ္။အေဖနဲ႔ အေမနဲ႔ ဒီမိုးေတြနဲ႔ အိမ္ေလးထဲမွာ ကၽြန္ေတာထမင္းစုပ္ပူပူေလးေတြ စားခ်င္ေနတယ္။ျပီးရင္ စကားေတြေျပာေနခ်င္တယ္။အိမ္ျပန္ခ်င္ပါတယ္ဗ်ဳိး။
အေမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေရႊစက္ေတာ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ၆လသားအရြယ္က။
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

24th Apr' 2010 ျပည္႔သူ႔ဂုဏ္ရည္ ပထမအၾကိမ္ ဂုဏ္ျပဳအခမ္းအနား

ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ ပထမအၾကိမ္ ဂုဏ္ျပဳအခမ္းအနားက ကိုေက်ာ္သူကို ဆႏၵျပဳသူအမ်ားဆုံးျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳျပီ

ျပည္တြင္းရွိ လူမွုလုပ္ငန္း ေစတနာ႔၀န္ထမ္းစြမ္းေဆာင္သူမ်ားမွာ ေနာက္ဆံုးဆန္ကာတင္ ၅ဦးအနက္မွ မဲအမ်ားဆံုးရရွိသူမွာ ရုပ္ရွင္ သရုပ္ေဆာင္ ႏွင္႔ နာေရးကူညီမွုအသင္း၏ ဦးေဆာင္သူ - ဦးေက်ာ္သူျဖစ္ပါတယ္။

ဆန္ကာတင္ ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ႔ ဆရာေတာ္ဦးဉာဏိသရ၊ ဦးေအးျမင့္၊ မျဖဴျဖဴသင္းႏွင့္ ကိုဇာဂနာတို႔ကို ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီ မွ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာမ်ားလည္း ေပးအပ္ၾကျပီး ထိုမွတ္တမ္းလႊာမ်ားကို သူတို႔အားလုံးကိုယ္စား မိတ္ေဆြမ်ားက ေခတၱထိန္းသိမ္းထားၾကမည္ဟု ဆိုသည္။ျမိဳ႔ ၁၄ ျမိဳ႔ႏွင့္ အျခားႏိုင္ငံအသီးသီးက ေစတနာရွင္မ်ား၊ ၀ိုင္း၀န္းၾကသူမ်ား တေယာက္တလက္ ၀ိုင္း၀န္း လွဴဒါန္းမႈမ်ားမွာ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ ၁ ေသာင္း ၅ ေထာင္ ရရွိသည္။ မဲအမ်ားဆုံး ရသူ ကိုေက်ာ္သူကို ဂုဏ္ျပဳအလွဴေငြအျဖစ္ ေဒၚလာ ၇ ေထာင္ သတ္မွတ္ျပီး၊ က်န္ရွိသူ ေစတနာ၀န္ထမ္းစြမ္းေဆာင္သူ ၄ ဦး စလုံးအား ေဒၚလာ ၁ ေထာင္ စီ လွဴဒါန္းၾကမည္ျဖစ္ရာ ဆုေၾကးအလွဴအျဖစ္ ေဒၚလာ ၁ ေသာင္း ၁ ေထာင္ အျဖစ္ စုစုေပါင္း ေပးအပ္မည္ ျဖစ္သည္။ လက္က်န္ေငြမ်ားကို ေနာင္ႏွစ္ႏွင့္ ယခုႏွစ္ အခမ္းအနားမွတ္တမ္းမ်ား၊ ရန္ပုံေငြ လႈပ္ရွားမႈမ်ားအတြက္ သတ္မွတ္ထားသည္ဟု ဆိုသည္။

(ေမးလ္ ကေနရရွိထားတာေလးပါ။အျပည္႔အစံုကို ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ႔ မိုးမခမ်က္ေမွာက္ေရးရာ သတင္းမွာ သြားေရာက္ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။)
ရနံ႔ခ်ဳိ

Sunday, April 25, 2010

တစ္သက္မွာ တစ္ခါ


အသံသဲ႔သဲ႔ေလးၾကားလိုက္တယ္
ေခၚသံေတြလို ၀ိုးတ၀ါးပါပဲ
ျမင္ကြင္းေတြ မွုန္၀ါးသြားတယ္
ဘာကို မွ မသဲကြဲ ေတာ႔ဘူး
စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းမွုေတြနဲ႔
ဟန္ေဆာင္အျပံဳးတစ္ခုနဲ႔
ငါ ေပ်ာ္ေနတတ္ပါျပီ
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္
တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ခ်စ္ခ်င္လို႔
တစ္ခါတေလ
စကားလံုးေတြနဲ႔ ငါ... အသက္ရွုက်ပ္လြန္းပါတယ္
ခ်စ္ပါတယ္..ခ်စ္ပါတယ္
နင္နားလည္ေအာင္ ငါဘယ္လိုေျပာရမလဲ
ခ်စ္သူရယ္....
ငါေနခ်င္တာ အရိပ္တစ္ခုလို နင္႔အနားမွ
တစ္ဖ၀ါးမခြာ...
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္
တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ခ်စ္ခ်င္လို႔
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Thursday, April 22, 2010

အႏိုင္ရတဲ႔ အသင္း Pepsi ေသာက္ၾကမယ္


မင္းေရာ ျပိဳင္မလား။သူတို႔လိုမ်ဳိး :)
ကဲ ... Pepsi ေသာက္ၾကပါဦး။ :P
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

ရတနာမိုင္ - တုန္သြားတာပဲ



သၾကႍန္ကို ဒီလိုေလးၾကိဳၾကည္႔တယ္....လြမ္းတယ္.... :(

Sunday, April 18, 2010

Westlife - Home With Lyrics


Verse 1
Another summer day has come and gone away
In Paris and Rome, I wanna go home
Maybe surrounded by a million people I
Still feel all alone, I just wanna go home
Oh, I miss you, you know
And I've been keeping all the letters that I wrote to you
Each one a line or two, "'I'm fine baby how are you?"
Well, I would send them but I know that it's just not enough
My words were cold and flat and you deserve more than that
Another airplane, another sunny place I'm lucky I know
but I wanna go home, I've got to go home

Chorus
Let me go home
I'm just too far from where you are
I gotta come home
Let me go home
I've had my run, baby I'm done
I wanna come home

Verse 2
And I feel just like I'm living someone else's life
It's like I just stepped outside when everything was going right
And I know just why you could not come along with me
'Cause this was not your dream, but you always believed in me
Another winter day has come and gone away
In neither Paris nor Rome and I wanna go home
I miss you, you know

Chorus
Let me go home
I've had my run
Baby I'm done
I wanna go home
Let me go home
It'll all be alright
I'll be home tonight
I'm coming back home
......................................

တစ္ႏွစ္ကူးျပီးသြားျပီတဲ႔လား။ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္ခ်င္ေနတယ္။ဒီသီခ်င္းေလးကို တိုးတိုးေလးညည္းရင္း အခန္းထဲမွာ အိမ္ကို လြမ္းေနတဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ေနတဲ႔အရပ္မွာလည္း အသားမက်ႏိုင္လို႔ ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႔ ပို႔စ္တင္လိုက္ပါတယ္။အိမ္ေရွ႔က ပိေတာက္ပြင္႔ေၾကြေတြကို ေကာက္ျပီး ပိေတာက္ပင္ေအာက္မွာထိုင္ျပီး သီိေနခ်င္တယ္။ပိေတာက္ေတြကို ျမင္ေနရရံုနဲ႔ သူ႔ရနံ႕ကို ရေနတတ္လို႔ template မွာ သူ႔ကို တင္ထားတယ္။လက္ေဆာင္ရတာ အဲ႔ဒီပိေတာက္ေတြက :)) (ၾကံဳၾကြားေပါ႔)
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Wednesday, April 7, 2010

စိတ္ကူးေကာင္းတဲ႔ ေဆးရံု (∩ _ ∩)

ထိုင္၀မ္ႏိုင္ငံမွ ေဆးရံုတစ္ခုရဲ႕ ျမင္ကြင္းေလးပါ...ခုတေလာ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။ေယာက္မက ကေလးေမြးေတာ႔မယ္ဆိုလို႔ ကိုယ္ပါလုိက္ျပီးစိတ္၀င္စားသြားတာ။တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ဒီပံုေလးေတြကို ေတြ႔လို႔ လိုက္ၾကည္႔ရင္းကေန ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ႔ သူတို႔ေဆးရံုရဲ႕ ပံုရိပ္ကို္ျပန္လည္ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္။ေဆးရံုတစ္ခုလံုးကို Hello Kitty ပံုရိပ္ေတြနဲ႔ အလွဆင္ထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ကေလးေလးေတြရဲ႕ မ်က္လံုးဖြင္႔ဖြင္႔ခ်င္းမွာပဲ Hello Kitty ရဲ႕ ခ်စ္စရာပံုေလးေတြကို စေတြ႔ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ထားတာလည္းေတြ႔ရမွာပါ။ကေလးေတြကို ေယာက္်ားေလး ၊ မိန္းကေလး ခဲြျခားျပီး အလြယ္တကူသိႏိုင္ေအာင္ ေစာင္ေလးေတြကို အျပာ (ေယာက္်ားေလး) ၊ မိန္းကေလး (ပန္းေရာင္)ဆိုျပီး ခြဲျခားထားပါတယ္။ကေလးေလးေတြရဲ႕ မိခင္ေတြပါ Hello Kitty ပံုပါတဲ႔ ၀တ္စံုကို ၀တ္ေနရပါတယ္။ဒီေဆးရံုရဲ႕ျမင္ကြင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို Hello Kittyနဲ႔ အလွဆင္ထားလို႔ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေတာ႔ေကာင္းမွာပါ..။
ေဆးရံုစရိတ္၊ေမြးစရိတ္ကေတာ႔ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းမေကာင္း မသိဘူးေနာ္ :P
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ..စိတ္ကူးေကာင္းနဲ႔သူတို႔ေဆးရံုျမင္ကြင္းကို ျပန္လည္ေ၀မ်ွလို္က္ပါတယ္။
(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Sunday, April 4, 2010

သၾကႍန္အၾကိဳ ေခါက္ဆြဲစားရေအာင္....

ႏွစ္သစ္ကို ရံုးအားရက္မွာ ဒီလိုေလးၾကိဳမိပါတယ္။အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲနဲ႔ ပါ။ဘယ္သူ႔ကိုၾကိဳတာလဲ။
ကိုယ္႔ကို ကိုယ္လို႔မေျပာပါဘူး။အခန္းေဖာ္နဲ႔အတူ ဘုရားဆြမ္းကပ္တယ္။ျပီးတစ္အိမ္လံုး စားၾကပါတယ္။လည္လည္လာသူေတြကို လည္း ဒီကေနပဲ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ နဲ႔ ဧည္႔ခံလိုက္ပါတယ္။

ၾကိဳက္သေလာက္ အ၀စားသြားပါ။ရွိေသးတယ္။အားမနာနဲ႔ေနာ္။:))
စားျပီးရင္ အအီေျပ ေကာ္ဖီေသာက္သြားၾကပါဦး။
ကၽြန္ေတာ႔အၾကိဳက္ ပရီးမီးယား တူးအင္၀မ္းေပါ႔။လာလည္တာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ေရာက္ေနတဲ႔အရပ္မွာ မႏြဲရတဲ႔ ျမန္မာျပည္က သၾကႍန္ကို ၾကိဳဆိုမိတာပါ။အားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ႏွစ္သစ္ကို ရရွိႏိုင္ၾကပါေစ။

ခ်စ္ေသာ....
ရနံ႔ခ်ဳိ

အတူတူ

Image and video hosting by TinyPic

ပံုေလးကခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေအာင္ရိုးရွင္းလြန္းပါတယ္။ဆရာၾကီးတင္မိုးရဲ႔သမီးတစ္ေယာက္မဂႍလာေဆာင္တစ္ခုရဲ႔ ဖိတ္စာမွာ ပါလာဖူးတဲ႔ ပံုေလးကို မေမ႔ႏုိင္လို႔ ခုျပန္္ဆြဲၾကည္႔တာပါ။ပံုရဲ႕ အဓိပၸါယ္ေလးကို သိၾကမွာပါ။လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေတြ႔စမွာ သတိေတာင္မျပဳမိေပမယ္႔၊ တျဖည္းျဖည္း ၾကည္႔မိ၊ ျပံဳးျပနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀ ျဖစ္သြားတာေလးကို တင္ျပထားတာပါ။
ဆရာၾကီးက သူ႔သမီးကို လက္ဖြဲ႔အေနနဲ႔ဖိတ္စာမွာ ေရးေပးထားတာေလးက ဒီလိုေလး။

အတူတူ
-ေသာကကင္းတဲ႔ ကမၻာေျမ
မင္းရယ္ ကိုယ္ရယ္အတူေန
-ပန္းေတြ ပန္းေတြ ကိုယ္စီပ်ဳိး
သံေယာစဥ္ဖြဲ႔ ခ်စ္ေႏွာင္ၾကိဳး
(တင္မိုး)

ကဗ်ာကျပည္႔စံု၊မစံုေတာ႔မသိဘူးေနာ္။ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိတာေလးကို ျပန္ေရးထားတာ။ပံုေလးကိုလည္း မေမ႔ႏိုင္လို႔ ျပန္ဆြဲျပီး ခု ဒီပို႔စ္ေလးအျဖစ္တင္လိုက္တယ္။
ဆားခ်က္တာ မဟုတ္ရပါ။

ရနံ႔ခ်ဳိ

Saturday, April 3, 2010

အာရံုစားေနတဲ႔ေန႔ေတြ (၂)

ဒီေန႔ေတြ မိုးသည္းေနတယ္
အားလံုးလည္း အလဲလဲ အကြဲကြဲ
ထိရွမွုေတြမ်ားရင္ ဖ်ားနာမွုေတြမ်ားသလား
ေလေတြတိုက္တဲ႔အခါ....
ငါ႔ရင္ထဲက ေခၚသံေတြပါ ပါသြားတယ္။

ညေနေတြက ကုန္လြယ္လြန္းတယ္
ေႏြေန႔ခင္းေတြမွာ ငါ... ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔
မနက္ကေန ညေနထိ

အခန္းေရွ႔က အပင္မွာ နားျပီးေအာ္တတ္တဲ႔
ငွက္ကေလးလို ငါေအာ္ပစ္ခ်င္တယ္။

မိုးေတြရြာတဲ႔အ
ခါ...
ငါ႔ရင္မွာလည္း ထစ္ခ်ဳန္းမိုးေတြေစြေနတယ္
ဒါေပမယ္႔.....
ဒီေန႔ ေနသာပါေသးတယ္...။

(ရနံ႔ခ်ဳိ)

Friday, April 2, 2010

အာရံုစားေနတဲ႔ေန႔ေတြ (၁)

အိပ္မက္ေတြထဲ ၀ုိးတ၀ါးျမင္တဲ႔အခါ
တစ္ညလံုးအိပ္ပ်က္၊ အိပ္မက္ဆိုးေတြလည္း ထပ္မမက္ခ်င္ေတာ႔ဘူး

တိမ္ေတြရြက္လြင္႔သလို၊
စိတ္တို႔ ရြက္လြင္႔ေသာအခါ...
အေျခမခိုင္တဲ႔ ငါနဲ႔ ဒီကမၻာၾကီး ပိုပိုေစာင္းသြားသလိုပါပဲ....

ေကာ္ဖီေတြပိုခါးလာတယ္
ငါ႔ပခံုးေတြ ေအာက္ကိုကိုင္းလာတယ္..
ေစာင္႔ရတဲ႔ေန႔တို႔ သက္တမ္းလြန္ေသာအခါ...
ငါနဲ႔အတူ အရာအားလံုး တိတ္ဆိတ္ကုန္တယ္။

ၾကာျပီ...ၾကာျပီ...ၾကာပါျပီဟာ....
တမ္းတမွုနဲ႔ မ်က္၀န္းတံခါးမွိတ္လိုက္ရင္
ဖ်တ္ခနဲထင္တဲ႔ဒီပံုရိပ္မွာ ငါ႔ရင္ဘတ္ေတြ ေအာင္႔ေနတတ္တယ္။

နားေတြကိုပိတ္ကာထားလည္း
ၾကားေယာင္မိတဲ႔ ဒီအသံက ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပဲ႔တင္ထပ္တယ္။

အလြမ္းေတြနဲ႔ မင္းျမွားလိုက္တဲ႔အခါ...
ဒီအခန္းထဲမွာ ငါ ခဏတိုင္းဖ်ားေနတတ္တယ္။
အိပ္မက္ေတြရယ္...
ခဏနားပါ။
အေတြးေတြရယ္...
အသက္ရွုခြင္႔ေပးပါ....
ခနေလးပဲ
ငါ ဘာသာပဲရွင္သန္ေနပါရေစ.....။
ေနာက္ထပ္ ငါ....
မ
လ ြမ ္ း
ခ ် င ္
ေ တ ာ ႔
ဘ ူ းးးးးးးးးးးးးးးးးး
(ရနံ႔ခ်ဳိ)
အလြမ္းေတြကို ၾကိဳက္လို႔ လြမ္းတာမဟုတ္ဘူး။ၾကိဳက္မိလို႔ လြမ္းတတ္လာတာ မင္းသိေစခ်င္တယ္။