အရာေတြကုိ
အေသအခ်ာ သိသလိုနဲ႔
စမ္းတ၀ါး၀ါး ေလ်ွာက္ခဲ႔တဲ႔ ဒီလမ္းေတြ
ေဟာင္းေနေပမယ္႔..
ဘာမွမေျပာင္းလဲခဲ႔။
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးနဲ႔
ကေယာင္ကတမ္း
ေခါင္းကုိခါရမ္းရင္း
ဆက္ေလ်ာက္ခဲ႔ေတာ႔
အေလးလိုက္ရင္း ေစ်းသာကြဲသြားတယ္
လမ္းေဟာင္းေလးက ဒီအတုိင္း
ဘာမွမေျပာင္းလဲခဲ႔။
ပိုင္ဆိုင္ျခင္းတရား အနည္းငယ္အတြက္
ေပးဆပ္လုိက္ရတာ မခ်ိမဆန္႔
ရင္ထဲက အရာေတြအတြက္
ရင္ဘတ္နဲ႔ပဲ ျပန္ေပးဆပ္ရတာ
ထုိက္တန္တယ္ ေျဖသိမ္႔ခ်င္ေပမယ္႔
သက္ျပင္းေတြသာ ပုိတင္းလာတယ္
လမ္းေလးကေတာ႔
ဒီအတုိင္း မေျပာင္းလဲေသး။
ဒီတခါ... ေယာင္နနနဲ႔
ေခါင္းခါရမ္းလိုက္တာ
ရင္ဘတ္ထဲက အရာတစ္ခုပါ
လြင္႔ထြက္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕
ခုဆို...
လမ္းေလ်ာက္တာေတာင္
နာေနတဲ႔ ရင္မရွိေတာ႔
ပထ၀ီလြတ္ခ်င္ေနတယ္
တကယ္ေတာ႔ ဒီေလာက ၾကီးကလည္း
ဟာသပါပဲ..
ထင္ေယာင္ထင္မွားနဲ႔
စမ္းတ၀ါး၀ါး ေလ်ာက္ေနရင္း
ခလုတ္ေတြတိုက္ၾက
ဖားျပဳတ္ေတြ ရိုက္ၾကနဲ႔
တခါတခါ..
သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္
အားလံုးလည္း _
ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ကုန္ၾကတတ္ေသးတယ္။
(မိုးရြာတဲ႔ေန႔ေလးမွာ ေရးမိေရးရာ ေရးလိုက္တယ္။
လူၾကီးမင္းလည္း ရင္ဘတ္နဲ႔ မဖတ္ပါရန္ :P )
ခ်စ္တဲ႔..
✎❑уaйaит cно❒ ヅ
No comments:
Post a Comment