အလြမ္းမေျပ ေက်ာင္းေတာ္ေျမအတြက္ (၂)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းတက္ခါစ အေဆာင္မွာ ဂစ္တာ၀ိုင္းေတြကို အေရးလုပ္ နားေထာင္ရမွန္း မသိၾကေသးဘူး။ အဲ႔ဒီတုန္းက ဂစ္တာလာတီးတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြဆို ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္ပ်က္သြားၾကတာမ်ားတယ္။ ဟိုဘက္အေဆာင္က ေတာ႔ လွမ္းေအာ္တယ္။ (ႏြားကုိ ပလာတာသြားေကၽြးမေနၾကနဲ႔ တဲ႔) ဂစ္တာသံၾကားတာနဲ႔ လုပ္လက္စအလုပ္ေတြကို ရပ္ျပီး အခန္းတံခါးေတြကို ထပိတ္တတ္တဲ႔သူေတြလည္း ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ဆို အခန္းေရွ႕ထြက္ရမွာေၾကာက္လို႔ က်န္းမာေရးကိစၥကိုေတာင္ ေအာင္႔ထားၾကတဲ႔အျဖစ္ေတြက ရွိခဲ႔ေသးတာေလ။ ေရႊဂုဏ္၀င္႔က ေက်ာင္းေတာ္သားေတြကေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း အနီးကပ္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔အေဆာင္ကုိဆို သိပ္ကို ေျပာခ်င္ဆိုခ်င္ၾကတာေပါ႔။ သူတို႔မယ္ ၾကည္႔ခ်င္တာေတာင္ ခိုးၾကည္႔ျပီး ၊ ဂစ္တာလည္း လာမတီးခ်င္ၾကဘူးေလ။ ျခံနားျမက္ ျခံႏြား မစားဆိုသလိုေပါ႔ :D ။ တစ္ည သန္းေခါင္ယံၾကီး အံ႕ၾကီးနဲ႔ဖက္ေတာ အေဆာင္ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားထဲကို လာျပီးသီခ်င္းဆိုၾကတယ္။ အျမဲတမ္းပဲ မင္းတဲ႔။ နားေထာင္လို႔ေကာင္းလိုက္တာေလ။ အိမ္မက္လိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ အားလံုး မနက္လင္းေတာ႔ ေရခ်ဳိးကန္နားမွာ ေျပာၾကတာက "ညက သီခ်င္းေလးက ေကာင္းတယ္။ ဘယ္သူလဲမသိဘူး " တဲ႔။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ႔ အသားက်သြားတာပါပဲ။ ဂစ္တာသံေတြကုိလည္း ေတာင္႔တတတ္လာၾကတယ္။ အေဆာင္သူ ထံုးစံေပါ႔ေလ။ အခန္းတံခါးေတြ သိပ္မပိတ္ေတာ႔ဘူး။ ကိုယ္႔ဟာကုိယ္ လုပ္စရာရွိတာလုပ္ရင္း ဂစ္တာသံေတြနဲ႔ အသားက်ေနၾကျပီ။ တခ်ဳိ႔က ေက်ာင္းကဖြင္႔စမို႔ နံမည္ေတြ မသိၾကေသးေတာ႔ ေတြ႔တဲ႔ေကာင္မေလး၀တ္ထားတဲ႔ အက်ၤ ီ အေရာင္ကို ေအာ္ျပီး သီခ်င္းထဲကို ထည္႔ဆိုၾကတယ္။ (မိုးလင္းတိုင္း ရဲေလးအနားကို ေရာက္ေရာက္လို႔ ေနတာ။ ကိုယ္႔အခ်စ္ေတာ႔ ရဲေလး နားလည္ပါ) ဆိုတာမ်ဳိးေပါ႔။ :P ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေတာ္ေတာ္လွတယ္။ အဲ႔ဒီတုန္းက အြန္ေစာ ၊ ဂၽြန္ေစာ ကိုးရီးယားကားကလည္း လာေနခ်ိန္ဆိုေတာ႔ အငယ္တန္းက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ညတိုင္းလာေအာ္တာ။ သူက ဂစ္တာလည္းတီးတာမဟုတ္ဘူး။ သူက ေလသံကို ကိုုးရီးယားကားထဲက ေသြးကင္ဆာျဖစ္ေနတဲ႔ မင္းသားႏွားေခါင္းေသြးထြက္ေနတုန္း အမွာပါးေနတဲ႔အသံနဲ႔ ေအာ္တာ။ (အြန္ေစာ ေရးးးးး ထယ္ေစာက္ လာ႔ျပီေလး) ဆိုျပီး ေအာ္ေနတာ။ ေမာမွ ျပန္သြားတာ။ သူမွန္းသိခ်င္လြန္းလို႔ သူမလာခင္ အေမွာင္ရိပ္ျခံစည္းနားကုိ ကပ္ျပီး ေျခာင္းေနတာ။ ေနာက္ေန႔ မနက္ေက်ာင္းတက္ေနတုန္း အဲ႔ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းခန္းထဲကထြက္သြားတာျမင္လိုက္တဲ႔ civil က သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ထြက္လာတယ္ (အြန္ေစာ ဆိုသူပါ ပါတယ္)။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ mech' အတန္းေရွ႔ကေန အခ်က္ျပျပီးလွမ္းေခၚလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတန္းက မိုးမိုးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာအလစ္ကုိ ခိုးထြက္္ၾကျပီး EP တန္းက မမႏွင္းနဲ႔ ပုဂံသူ ဇာဇာနဲ႔ ၀င္႔ၾကီးကိုပါ အခန္းေရွ႕သြားကို္ယ္ေယာင္ျပျပီး တစ္ဖြဲ႔လံုးလစ္လာျပီး ေကာင္ေလးေနာက္ကို လိုက္သြားၾကတာေပါ႔။ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ နံမည္ေပးထားတာရွိတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာက လံုး၀ပိုးမေသတာ။ အျမဲစပ္ျဖဲျဖဲ ျဖစ္ရင္ျဖစ္ မျဖစ္ရင္ မ်က္ခံုးေတြကိုလွုပ္ေနတာမ်ဳိးမို႔ (မွုိတက္) လို႔ေပးထားတာ။ သူ႔ဟာသူသာ ထယ္ေစာက္ ျဖစ္ေနတာေလ။ :)
သူ႔ေနာက္ကို Workshop ခန္းနားက်ေတာ႔မွီသြားၾကတယ္။ ေနာက္ကေန အြန္ေစာ ဇာဇာက စျပီးေခၚတယ္။ (ထယ္႔ေစာက္ေရးးးးး အြန္ေစာေလ... ေစာင္႔ပါဦး) ဆိုျပီး ေနာက္ကေန လုိက္တာ။ သူ႔ခမ်ာ ေၾကာက္လြန္းလို႔ ေနာက္ကိုေတာင္ လွည္႔မၾကည္႔ႏုိင္ဘူး သုတ္ေျခတင္ျပီးေျပးတာ။ ေနာက္ဆံုး မမႏွင္းက ေကာင္ေလးလြယ္အိတ္ကုိ ဆြဲလုိက္တာ အဲ႔ဒီေကာင္ေလးက လွည္႔အၾကည္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုးကုိျမင္ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္လန္႔သြားျပီး။ ငိုေတာ႔မလိုမ်က္ႏွာေလးနဲ႔ (မလုပ္ပါနဲ႔ အမတို႔ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ ထယ္ေစာက္မဟုတ္ပါဘူး 1st MP က .... ... ပါတဲ႔) ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မယ္ ရယ္လိုက္ရတာ။ ေနာက္ေတာ႔ ၃ညေလာက္ေတာ႔ နားေအးလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ႔ သူက လိုင္းေျပာင္းျပီး ေအာ္တယ္။ ထယ္ေစာက္ အြန္ေစာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ ဆန္းမီနဲ႔တူတယ္ဆိုျပီး ရမည္းသင္းသူေလးကို ေျဗာင္ပဲလုိက္တယ္။ ရယ္ရတယ္ တကယ္႔သူပါပဲ။ ေအာ္တယ္ ညတိုင္းပဲ (ဆန္းမီ ဆန္းမီနဲ႔)။

စာေမးပြဲနားနီးရင္စိတ္ညစ္စရာ ႏွစ္ခ်က္ပဲ ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်က္က ရြာထဲက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲက ဓာတ္စက္ၾကီးပါ။ ေအာ္တာက အလွဴခံတာတင္မဟုတ္ပါဘူး။ သီခ်င္းေဟာင္းေတြေရာ ၊ ဇာတ္ထုပ္ေတြကိုပါ အသံခ်ဲ႕စက္နဲ႔ ဖြင္႔ေနတာပါ။ တစ္ခါကဆို ကေလးေမြးတဲ႔အခန္းက မိန္းမဇာတ္ေဆာင္က အသားကုန္ေအာ္ေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မယ္ ဘယ္ေျပးပုန္းလုိ႔ ပုန္းရမွန္းကို မသိေတာ႔တာ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ေဘးအခန္းက သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးပါ။ သူက စာေမးပဲြနီးရင္ တင္ဇာေမာ္ရဲ႕ ယံုၾကည္ေျခတစ္လွမ္း သီခ်င္းကုိ အသားကုန္မနားတမ္းဖြင္႔ျပီးမွ စာလုပ္တာပါ။ သူက စာရရင္လည္း ေျခတစ္လွမ္း ေျခတစ္လွမ္း။ စာမရလို႔ မမွတ္မိေတာ႔လို႔ စိတ္ညစ္ရင္လည္း ညနက္သန္းေခါင္ပါမေရွာင္ဘဲ ယံုၾကည္ ေျခတစ္လွမ္း ေျခတစ္လွမ္း ဆိုျပီး ေအာ္တာပါ။ အဲ႔ဒီ ေျခတစ္လွမ္းသီခ်င္းၾကီးကို အစက ၾကိုက္မိျပီးမွ၊ ၾကားလိုက္မိတုိင္း အရုိးထဲ အသားထဲပါ ေၾကာက္စိတ္၀င္ေစတာေတာ႔ ဒင္းေၾကာင္႔ပဲ ျဖစ္မွာပါပဲ။ သူက ေျခတစ္လွမ္း ေျခတစ္လွမ္း ေအာ္တိုင္း က်န္တဲ႔အေဆာင္သူေတြက စိတ္ညစ္ေနရပါေတာ႔တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေန႔ည အားလံုးတိုင္ပင္ထားျပီး ေအာ္လိုက္တယ္။ သူ႔အခန္းေရွ႕မွာ ေျခတစ္လွမ္း ေျခတစ္လွမ္း လို႔။ မွတ္ေရာ။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ညဥ္႔နက္သန္းေခါင္က်မွ ဗိုက္ဆာလို႔ဆိုျပီး အာလူးေၾကာ္ေတြ ထထ စားတဲ႔တစ္ေယာက္ပါ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ႔အသံၾကီး။ စာလုပ္လို႔မရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြဆို သည္းခံဖုိ႔ခက္တဲ႔ အသံေတြေပါ႔။ ခုေတာ႔ျပန္တမ္းတေသးတယ္။ ေတာက္တဲ႔ေၾကာက္လို႔ အသံေသးေသးနဲ႔ ငိုတတ္တဲ႔ civil က အိမ္ေျမွာင္ ကိုလည္း သတိရမိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းနားက ထမင္းစားလုိ႔အေကာင္းဆံုးနဲ႔ အသန္႔ဆံုးဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ရွိတယ္။ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ရခိုင္မုန္႔တီ။ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲပါ ရေတာ႔ ေန႔ခင္း အတန္းလစ္ျပီး လာစားသူေတြ၊ ေက်ာင္းေစာဆင္းတာနဲ႔ ညေနပိုင္းလာထုိင္သူေတြ နဲ႔ ေတာ္ေတာ္စည္တယ္။ ဆိုင္ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔လည္း အျမဲသြားထိုင္ျဖစ္တာေပါ႔ေလ။ ဆိုင္ေလးရဲ႕ ပိုင္ရွင္မွာ သားတစ္ေယာက္လည္း ရွိပါေသးတယ္ (ကိုတင္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေခၚၾကတယ္ သူ႕ကို )။ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ အေဆာင္က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕က ပုဂံသူေလး (ငါနံမည္မထည္႔ဘူးေနာ္ ဟီး) ေရွာေရွာေလး အဲ႔ဟုတ္ပါဘူး ေခ်ာေခ်ာေလးအတြက္ စာပါလာတယ္တဲ႔။ ေက်ာင္းက စာတုိက္ကေန ေရြးလာတာဆိုျပီးေပးတယ္။ စာက ဒီျမို႔ေပၚက စာ။ တစ္ဖြဲ႔လံုး ၀ိုင္းျပီးဖတ္ၾကည္႔ၾကတယ္။ သူက အဲ႔ ေရွာေရွာေလးကို အရမး္ခ်စ္ေနမိေၾကာင္း စာေရးေပးထားတာ။ သူ႔နံမည္ကိုလည္း အဂၤလိပ္လုိ အတိုေကာက္နဲ႔ ေရးေပးထားတယ္။ (TTA) တဲ႔။ ဒါဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲဆိုတာ နည္းနည္းရိပ္မိတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုး စံေတာ္၀င္ကို လစ္လာၾကတာေပါ႔။ မုန္႔မွာျပီးျပီဆိုေတာ႔ ကတုန္ကရင္နဲ႔ ကုိတင္က မုန္႔ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ထုိင္မယ္႔ စားပြဲမွာ လာခ်ေပးတယ္။ လ်က္တျပတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္က ေမးလုိက္တယ္။သူ႔အမၾကီး မၾကားေအာင္ေပါ႔။ :P ကိုတင္.. ခင္ဗ်ားနံမည္ အရွည္က ဘာတုန္းလို႔ ေမးေတာ႔ သူကေျပာတယ္။ (အာ ဘာဆိုင္တုန္းဗ် ကၽြန္ေတာ္က H နဲ႔ ထြန္း တာတဲ႔) ကဲ .. ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္မသိဘဲ ကၽြန္ေတာ္က ျပူးျပီးၾကည္႔ေနေတာ႔ သူထြက္ေျပးသြားျပီ။ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုလည္း လက္သီးေထာင္ျပသြားေသးတယ္။ မုန္႔လင္မယားဆိုင္နားကေန။ သူသြားမွပဲ ရယ္ႏိုင္ေတာ႔တယ္။ ဟိုေရွာေရွာ မမေလးေရာပဲ ရယ္တယ္။ သူ႔အမက ေမးတယ္ နင္တုိ႔ ဘာေတြသေဘာက်ေနတာလဲ တဲ႔။ ေရွာေရွာေလး ခ်က္ခ်က္နဲ႔ ေျဖတယ္ ။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ခ်င္ တဲ႔။ :)
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ပုဂံသူ ဇာဇာလည္း ဇယ္ေတာက္၀ုိင္းကုိ လူရွင္းတာနဲ႔ ထလာၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀ အမွတ္တရေတြထဲကေန ပို႔စ္ တစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပလိုက္တယ္ေနာ္။ အားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

(ဒီ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး သီခ်င္းေလးကို GTC ေက်ာင္းသားေတြ အကုန္နီးပါး သိၾကပါတယ္။ ဒါေလးပဲ ရွာေတြ႔လုိ႔တင္ေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေအာ္ဆိုေနက် အပိုဒ္ေလးက --- ေႏြဥျသေလး ေတးေတြဆိုညည္း ...ခြဲရေတာ႔မယ္။ သူငယ္ခ်င္း ဒို႔အားလံုးေလ ႏွုတ္ဆက္မ်က္ရည္၀ဲ..ျဖဴစင္ခဲ႔တဲ႔ တို႔ေမတၱာေတြ ေ၀းလည္း မေမ႔ေပ။) ကဲ..နားေထာင္ၾကည္႔ေနာ္။
ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ