ခံႏိုင္ရည္စြမ္းေတြ မ်က္ရည္အျဖစ္ အေငြ႔ပ်ံ
မာန သိကၡာဆိုတာေတြက
သခင္႔ေျခရင္း အခစားခံေနမိ
ခ်စ္မိတာ အျပစ္ရွိလား။
မွုန္မိွုင္းေနတဲ႔ အတိတ္၊
ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔အနာဂတ္တစ္ခု
ဘာဆိုဘာမွ မသိေတာ႔ေအာင္
သက္၀င္မွုတို႔ မဲ႔ေနတဲ႔
သခင္႔ မ်က္ႏွာေပၚက အျပံုးေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ကုိ
တမ္းတေနမိတာေရာ အျပစ္ရွိလား။
အနားကေန ေ၀းေ၀းကို
ေရာက္ေနတဲ႔ အျဖစ္ေတြနဲ႔
သတိရမယ္႔ေန႔စြဲကို တမ္းတရင္း
သခင္႔ ဥေပကၡာတရားေတြကို
တကယ္ဆို ခါးမွန္းလည္း သိပါတယ္။
ခ်ဳိျမိန္မွုေတြကိုပဲ ၾကုိက္တဲ႔
လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ မျဖစ္ခဲ႔ေတာ႔
သကာမပါတဲ႔ စိမ္းသက္တဲ႔ စကားေတြၾကား
သခင္ ရည္ညႊန္းသလို
အလိုက္သင္႔ ခြဲခြာဖို႔ဆုိတာကလည္း မျဖစ္ႏုိင္ေသး။
ဒဏ္ရာ အတိမ္အနက္
ခံစားခ်က္ အျမင္
အရာအားလံုးတစ္ထပ္တညး္
မျဖစ္တတ္တဲ႔ ဒီေလာကဓံ အေၾကာင္း
တေစ႔တေစာင္းေတာ႔ သိထားေပမယ္္႔
ထပ္တူမက်တဲ႔ ခံစားခ်က္အျမင္နဲ႔
သခင္႔ စကားလံုးေတြေအာက္မွာ
အခါခါ လမ္းေပ်ာက္ခဲ႔ဖူးတယ္။
ဆံုးရွုံးပါတယ္ ဆုိမွ
ေအာင္စည္ေအာင္ေမာင္း တီးခ်င္သူ
သခင္႔ကို ေရႊနားေတာ္သြင္းဖုိ႔လည္း
အားက ခပ္ယဲ႔ယဲ႔မုိ႔
စကားလံုးတို႔ ေပ်ာက္ဆံုး
ခံစားခ်က္ေတြသို၀ွက္
ငါ တိတ္တိတ္ေလး ေၾကကြဲေနတတ္ျပီ...။
ခ်စ္တဲ႔
ရန႔ံခ်ဳိ
No comments:
Post a Comment