ဒီည ျမည္သံစြဲလကၤာေတြနဲ႔
မိုးလင္းမဲ႔ ည..။
ေန႔ေတြတိုင္း
ဒီစာမ်က္္ႏွာ တစ္ခုမွာ
ေယာင္လည္လည္နဲ႔
ထရံခြာလို႔ သံစူးလိုက္၊
ေခြးေဟာင္လို႔ ျပန္ေျပးလာလိုက္၊
စဥ္းစားၾကည္႔ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္က ဟာသပဲဗ်။
ညစဥ္တိုင္းလည္း
ဒီနံရံေပၚကထင္တဲ႔
ခံစားခ်က္ေတြကို ထပ္တူက်ၾကည္႔ဖို႔ ၾကိုးစားရင္းနဲ႔
ဒီညလည္း ေလ, ျပန္တယ္ကြယ္..။
တကယ္ဆို ...
သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ႔ ၾကိုးက
အခ်ိန္တစ္ခုအတြင္းမွာ
ဒီေလာက္ေတာင္ ေသြ႔ေျခာက္လြယ္သတဲ႔လား။
ေျပာင္းလဲေနတဲ႔ စာမ်က္ႏွာေတြကို
ရင္ဘတ္နဲ႔ ဖတ္ေနသူမွာေတာ႔
အေယာင္ေယာင္အမွားမွား
အားလံုးနဲ႔ လြဲေနတယ္..
ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႔ ဒီမသာလည္း... ဒီစိတ္နဲ႔ ေသမွာပါပဲ။
မဖတ္ေတာ႔ဘူး ဆိုျပီး
မ်က္လံုးကို ကြယ္ထားတဲ႔
လက္ေခ်ာင္းေတြထဲက အသာေခ်ာင္းၾကည္႔မိတယ္
ကြယ္....ဘယ္လိုအရာေတြနဲ႔မ်ား
ဆြဲငင္ထားႏိုင္ခဲ႔တာလဲ။
ေရေႏြးတစ္ဖက္ ေရေအးတစ္ဖက္နဲ႔
စာမ်က္ႏွာတစ္ခုမွာ အခါခါ အံ႔ၾသမိရင္း
ေခ်ာင္းၾကည္႔ရင္းျပန္ေျပးခဲ႔ရတယ္..။
တတ္လည္းတတ္ႏိုင္ပါေပ႔ကြယ္..
ဟင္..ဟာ...အို..ေအာ္...ဒီလိုကိုး...
ဒီညလည္း ျမည္႔သံစြဲလကၤာေတြနဲ႔
မိုးလင္းေတာ႔မယ္ထင္ပါရဲ႕..။
ခ်စ္တဲ႔
ရနံ႔ခ်ဳိ
No comments:
Post a Comment